Επίθεση από αδέσποτο σκύλο: Τα αδέσποτα ζώα βρίσκονται παντού. Άρα, είναι αρκετά πιθανό να συναντήσει κάποιος ένα αδέσποτο σκύλο κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου ή άθλησης. Ορισμένοι σκύλοι από αυτούς εμφανίζουν μη προβλέψιμη συμπεριφορά. Αυτό σημαίνει πως μπορούν να γίνου πολύ επικίνδυνοι. Το αποτέλεσμα είναι να απειλείται η ανθρώπινη ζωή. Αναλυτικότερα όλα όσα οφείλετε να γνωρίζετε σε περίπτωση επίθεσης:
Πέντε βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε, αν δεχθείτε επίθεση από αδέσποτο σκύλο
Είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι σκύλοι, όπως και άλλα είδη ζώων, αισθάνονται τον ανθρώπινο φόβο. Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να παραμείνει κανείς ψύχραιμος όταν ένας επιθετικός σκύλος του γρυλίζει ή γαβγίζει. Με το να φωνάξετε, κουνήσετε απότομα τα χέρια σας ή τρέξετε μακριά του, μπορεί να πυροδοτήσετε το κυνηγητικό του ένστικτο και να προκαλέσετε κάποια επίθεση.
Κι άλλα βήματα που πρέπει να πραγματοποιήσετε, αν δεχθείτε επίθεση από αδέσποτο σκύλο
Αν πετύχετε έναν σκύλο την ώρα που κάνετε τζόκινγκ, επιβραδύνετε σταδιακά, μέχρι να φτάσετε σε ταχύτητα περπατήματος. Γυρίστε από την άλλη και περπατήστε σε αντίθετη κατεύθυνση από του σκύλου, όμως συνεχίστε να τον παρακολουθείτε με την άκρη του ματιού σας. Ακόμα, αν σταθείτε ακίνητοι με τα χέρια σας “κολλημένα” στο σώμα σας, ο σκύλος θα χάσει το ενδιαφέρον του και θα φύγει από κοντά σας.
Η άμεση οπτική επαφή με το σκύλο, μπορεί να ενισχύσει την επιθετικότητά του. Το επίμονο κοίταγμα στα μάτια του μπορεί να θεωρηθεί απειλή και του δίνετε έναν λόγο να επιτεθεί. Να έχετε στο οπτικό σας πεδίο το σκύλο, όμως αποφύγετε την άμεση οπτική επαφή μαζί του. Αυτό θα του δείξει πως δεν είστε απειλή και πιθανότατα θα αλλάξει κατεύθυνση και θα φύγει.
Τα υπόλοιπα βήματα που πρέπει να κάνετε, αν δεχθείτε επίθεση από αδέσποτο σκύλο:
Στην πραγματικότητα, οποιοδήποτε αντικείμενο μπορεί να φανεί χρήσιμο. Δώστε του κάτι να μασήσει, όπως ένα παπούτσι, ένα μπουκάλι ή την τσάντα σας. Αυτό μπορεί να αποπροσανατολίσει τον σκύλο όση ώρα χρειάζεστε για να απομακρυνθείτε.
Αν ο σκύλος συνεχίσει να δρα επιθετικά, κοιτάξτε τον (χωρίς όμως οπτική επαφή) και διατάξτε τον να φύγει. Πάντα να χρησιμοποιείτε δυνατή και γεμάτη αυτοπεποίθηση (όμως όχι πολύ υψηλή και επιβλητική) φωνή. Οι πιο αποτελεσματικές διαταγές είναι το “Όχι” και το “Φύγε“, με σταθερό τόνο. Ο σκύλος θα φοβηθεί και θα φύγει.
Οκτώ (8) εφαρμογές καλούνται να διαγράψουν από τα κινητά τους οι χρήστες Android, οι οποίες αφαιρέθηκαν από το Google Play, καθώς ενδέχεται να έχουν μολυνθεί από τον ιό «Τζόκερ». Αυτές είναι οι παρακάτω:
Auxiliary Message
Free CamScanner Element Scanner
Travel Wallpapers Fast Magic SMS
Super Message Go Messages Super SMS
Όπως μεταδίδει το Indy100, ο ιός «Τζόκερ» μπορεί να υποκλέψει πληροφορίες, όπως οι επαφές και τα SMS και να εγγράψει τον χρήστη σε site που προσφέρουν υπηρεσίες επί πληρωμή, σύμφωνα με την εταιρεία κυβερνοασφάλειας "Quick Heal Security Lab".
«Προειδοποίηση: Ο ιός "Τζόκερ" επιστρέφει στο Android. Κινδυνεύετε με μια μεγάλη… έκπληξη στο τέλος του μήνα στον τραπεζικό σας λογαριασμό ή στην πιστωτική σας κάρτα», σημείωσε η βελγική αστυνομία.
Υπενθυμίζεται ότι ο ιός «Τζόκερ» εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 2017 και έκτοτε η Google Play έχει αφαιρέσει 1.700 εφαρμογές που έχουν μολυνθεί. Ωστόσο, επανεμφανίστηκε το 2020 και εντοπίστηκε σε 24 εφαρμογές στο Play Store.
«Η αυτάρκεια είναι ο μεγαλύτερος πλούτος», και «μέγιστος καρπός της αυτάρκειας είναι η ελευθερία». Οι βασικές ανάγκες μπορούν να καλυφθούν μ’ ένα μέτριο εισόδημα, αλλά και η ικανοποίηση που προσφέρουν σε όποιον ξέρει να εκτιμά τα πράγματα δεν είναι διόλου μικρότερη από εκείνη που έχουν να μας προσφέρουν τα ψυχοφθόρα εγχειρήματα που μας εμπλέκουν σε ανταγωνισμούς, και που οι κοινοί άνθρωποι θεωρούν ως απαραίτητα για τη συναισθηματική τους πληρότητα. Γιατί ακριβώς όπως είναι πιο εύκολο και βολικό το να αναπροσαρμόζουμε τα έξοδά μας παρά το εισόδημά μας, το ίδιο εύκολο και βολικό είναι να αναπροσαρμόζουμε τη στάση μας: «Αν θέλεις να κάνεις πλούσιο τον Πυθοκλή», συμβούλευε κάποτε ο Επίκουρος, «μη του δίνεις περισσότερα λεφτά` μείωσε τις επιθυμίες του». Γιατί η ευδαιμονία είναι μια εσωτερική νίκη που υπερβαίνει τις εξωτερικές περιστάσεις. Επομένως, το θέμα δεν είναι να ξεπερνά κανείς τις νίκες των άλλων, αλλά να παρατείνει τη νίκη μέσα του:
Αν θέλεις να κυβερνάς τη ζωή σου σύμφωνα με την ανθρώπινη λογική, μάθε πως πραγματικός πλούτος σημαίνει το να αρκούμαστε στα λίγα. Το λίγο ποτέ δε λείπει. Οι άνθρωποι επιθύμησαν τη δύναμη και τη δόξα για να στηρίξουν το έχει τους σε στέρεα θεμέλια και να μπορούν να ζουν τη ζωή τους ήσυχα μες στα πλούτη. Μάταιος κόπος. Στον αγώνα τους να φτάσουν ψηλά, σπέρνουν το δρόμο της ζωής με δυσκολίες και κινδύνους. Κι από την κορυφή, σαν κεραυνός ο φθόνος τους χτυπά και τους γκρεμίζει με καταφρόνια μες σε τρομερά Τάρταρα. Γιατί από το φθόνο, όπως κι από τον κεραυνό, καίγονται οι ψηλές κορφές και κάθε τι που ξεχωρίζει πάνω από τα’ άλλα. Αξίζει περισσότερο να προσαρμόζεται κανείς ήσυχα παρά να θέλει να υποτάξει τον κόσμο στη εξουσία του και να κυβερνά βασίλεια. Ασ’ τους να χύνουν άσκοπα ματωμένο ιδρώτα εξουθενωμένοι, καθώς παλεύουν στο στενό μονοπάτι της φιλοδοξίας, αφού οι γνώσεις τους υπαγορεύονται από ξένα χείλη, κι οι επιθυμίες τους καθορίζονται από αυτά που ακούν από άλλους κι όχι απ’ τα δικά τους αισθήματα.
Αναρτήθηκε Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2020, 22:22 στην Κατηγορία: Πολιτική-ΠΗΓΗ-
Η συμφωνία με την Αίγυπτο κατοχυρώνει πλήρως τα εθνικά συμφέροντα, δηλώνει ο υπουργός Εξωτερικών
Δίκαιη και υπόδειγμα, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία κατοχυρώνει πλήρως τα εθνικά συμφέροντα, χαρακτήρισε τη συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την Αίγυπτο ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας.
Σε συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό Open, ο κ. Δένδιας τόνισε ότι δεν είναι μια συμφωνία η οποία στρέφεται κατά κάποιου άλλου. Γνωστοποίησε ότι αμέσως μετά την επιστροφή του από το Κάιρο, η Ελλάδα απέστειλε το κείμενο της συμφωνίας και τους χάρτες της συμφωνίας προς όλες τις χώρες της ΕΕ, και βεβαίως και στη γερμανική προεδρία.
Αναδεικνύοντας τη σημασία της συμφωνίας αυτής, ο κ. Δένδιας είπε πως εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα και είναι στα όρια που εμείς θα θέλαμε, μέχρι τον 27,59 παράλληλο. Ανέφερε ότι δεν περιελήφθησαν όχι μόνο οι ακτές του Καστελόριζου, αλλά ολόκληρου του συμπλέγματος και της Στρογγύλης και της Μεγίστης και ένα τμήμα των ακτών της Ρόδου, γιατί αυτές θα χρησιμοποιηθούν σε επόμενη οριοθέτηση και με την Αίγυπτο και με την Κύπρο και αν το θελήσει σε κάποιο μακρινό ορίζοντα και με την Τουρκία.
Όπως επίσης ανέφερε, αυτό αφορά και ένα μεγάλο κομμάτι των ακτών της Κρήτης. Δεν είναι ότι έμεινε κάτι απ’ έξω και εγκαταλείφθηκε, ξεκαθάρισε και τόνισε πως ένα από τα πλεονεκτήματα αυτής της συμφωνίας είναι, ότι για τη σύναψή της χρησιμοποιήθηκε μόνο πολύ μικρό κομμάτι των ακτών της Κρήτης, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των ακτών της Κρήτης είναι εκτός αυτής της συμφωνίας και θα χρησιμοποιηθεί για μελλοντική οριοθέτηση με τη Λιβύη, είτε ίσως και ένα μικρό κομμάτι με την Αίγυπτο, όταν η Λιβύη αποκτήσει μια ισχυρή κυβέρνηση, η οποία να εκπροσωπεί τον λαό και την κοινωνία της Λιβύης.
Στον αντίποδα ανέφερε το τουρκολιβυκό μνημόνιο, επαναλαμβάνοντας ότι είναι ένα ανυπόστατο νομικό έγγραφο το οποίο δεν εδράζεται πουθενά και δεν έχει καμία σχέση με το Διεθνές Δίκαιο, παρατηρώντας ότι δεν το αναγνωρίζει ως υπαρκτό καμία χώρα του κόσμου, εκτός της Τουρκίας. Ερωτηθείς για τις σημερινές δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τις οποίες προανήγγειλε γεωτρήσεις, ο κ. Δένδιας είπε πως δεν βοηθούν και σημείωσε, ότι χρειάζεται χρόνος για να αντιληφθεί κανείς μια πραγματικότητα και για να κάνει μια στροφή αν θελήσει να την κάνει.
Εκφράζοντας τη θέση της Ελλάδας, ανέφερε πως πάντα η ελληνική κυβέρνηση θέλει φιλικές σχέσεις με όλες τις χώρες, αλλά και με την Τουρκία. Συνεχίζοντας επισήμανε πως το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας είναι σαφές και πως οι θαλάσσιες ζώνες οριοθετούνται με πραγματικές συμφωνίες, και εξέφρασε την ευχή η Τουρκία να το αντιληφθεί και να συνεργαστεί με όλες τις χώρες της περιοχής, και με την Ελλάδα και με την Κύπρο, προς αυτή την κατεύθυνση.
Όσον αφορά την επανεκκίνηση του διαλόγου με την Τουρκία, ο κ. Δένδιας ανέφερε με σαφήνεια πως η Ελλάδα πιστεύει στον διάλογο, όχι όμως επί παντός επιστητού, σημειώνοντας εκ νέου πως υπάρχει μία ελληνοτουρκική διαφορά υπαρκτή, η υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και οι υπερκείμενες θαλάσσιες ζώνες. Έστειλε μάλιστα το μήνυμα πως η Ελλάδα είναι έτοιμη να συζητήσει με την Τουρκία επ’ αυτού, όχι όμως υπό το κράτος απειλών και εκβιασμών. Δεν φοβόμαστε, διαμήνυσε.
Κληθείς να απαντήσει αν εκτιμά ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο έντασης με την Τουρκία, ο υπουργός Εξωτερικών διαμήνυσε πως η Ελλάδα εργάζεται για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή, και επισήμανε ότι σε αυτό θα ήθελε να περιλάβει την Τουρκία. Υπογράμμισε επίσης πως αν η Τουρκία επιθυμεί να λειτουργεί σαν ταραξίας, αν επιθυμεί να απειλεί τις χώρες της περιοχής, αν επιθυμεί να λειτουργεί εκτός του πλαισίου του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας, αυτό αφορά την ίδια, και ότι η Ελλάδα δεν θα την ακολουθήσει. Προσέθεσε πως η Ελλάδα είναι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, μια χώρα του 21ου αιώνα, έχει απομακρυνθεί από τα πρότυπα του 19ου αιώνα, έχει φύγει από την εποχή των κανονιοφόρων, των απειλών και των οποιοδήποτε διεκδικήσεων. «Είμαστε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα που προασπίζει τα δικαιώματά της και τα ασκεί σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Αυτό κάναμε με την Αίγυπτο και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε» τόνισε.
Σε ερώτηση αν η Ελλάδα αντιδράσει και στρατιωτικά σε περίπτωση που η Τουρκία στείλει το Ορούτς Ρέις μέσα στην ελληνική ΑΟΖ, ο υπουργός Εξωτερικών κατέστησε σαφές πως «θα κάνουμε το καθήκον μας, θα υπερασπίσουμε την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα», και τόνισε ρητά: «Ως μια κυρίαρχη χώρα έχουμε τη συνταγματική υποχρέωση να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας, και αυτό θα κάνουμε, με κάθε μέσο που το σύνταγμά μας και οι δυνατότητες μας μάς δίνουν, και το λέμε σε όλους, ήρεμα, να το ξέρουμε από την αρχή, να είμαστε συνεννοούμενοι, για να μην υπάρχει καμία παρεξήγηση». Περαιτέρω επισήμανε πως κανείς στην ΕΕ, κανείς από τους εταίρους και τους φίλους μας δεν περιμένει από την ελληνική κυβέρνηση κάτι το διαφορετικό.
Ερωτηθείς για τον ισχυρισμό Ερντογάν ότι η κ. Μέρκελ ζήτησε από τον Τούρκο Πρόεδρο να «παγώσει» τις έρευνες και της υποσχέθηκε ότι θα κάνει και εκείνος ένα διάλειμμα, ο κ. Δένδιας ανέφερε, πως εκτιμά πάρα πολύ την παρουσία της γερμανικής προεδρίας και της καγκελαρίου στα θέματα της Ανατολικής Μεσογείου, διακρίνοντας μια σαφή προσπάθεια της γερμανικής προεδρίας της ΕΕ να παίξει ένα θετικό ρόλο. Σε αυτό το πλαίσιο, εξέφρασε τη βεβαιότητά του, ότι η γερμανική προεδρία έχει παίξει έναν εποικοδομητικό ρόλο στην προσπάθεια αποκλιμάκωσης των εντάσεων.
Με τις μαζικές εκτελέσεις και τις οργανωμένες καταστροφές, οι Παγκόσμιοι Πόλεμοι υπήρξε η χείριστη εκδοχή της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Επιπλέον, όταν ο δυτικός κόσμος έκανε τον απολογισμό, όταν καταλάγιασε ο κουρνιαχτός στα ερείπια που άφησε πίσω του, ήταν αδύνατο να αγνοηθούν οι αγριότητες που διαπράχθηκαν στην καρδιά της Ευρώπης από, κατά τα άλλα, πολιτισμένους ανθρώπους. Οι συγκρίσεις με τα ζώα ήταν πανταχού παρούσες. Τα ζώα δεν έχουν αναστολές, ήταν το επιχείρημα. Δεν έχουν πολιτισμό, συνεπώς θα πρέπει να ήταν κάποιο ζωικό χαρακτηριστικό, κάτι στη γενετική μας δομή που είχε εκραγεί κάτω από την επίφαση του πολιτισμού και είχε παραμερίσει την ανθρώπινη ευπρέπεια.
Αυτή η «θεωρία της επίφασης», όπως την αποκαλώ, έγινε το κυρίαρχο θέμα στις μεταπολεμικές συζητήσεις. Κατά βάθος, οι άνθρωποι είμαστε βίαιοι και αήθεις. Μια πληθώρα μπεστ σέλερ ασχολήθηκε με αυτό το ζήτημα, υποθέτοντας ότι μας διακατέχει μια ασυγκράτητη επιθετική ορμή, η οποία επιδιώκει να βρει διέξοδο στον πόλεμο, στη βία, ακόμα και στον αθλητισμό. Μια άλλη θεωρία υποστήριζε ότι η επιθετικότητά μας είναι πρωτοφανής, ότι είμαστε τα μόνα πρωτεύοντα θηλαστικά που σκοτώνουν το είδος τους. Το είδος μας δεν είχε ποτέ το χρόνο να εξελίξει τις κατάλληλες αναστολές. Κατά συνέπεια, τα βίαια ένστικτά μας είναι ανεξέλεγκτα όπως στα «εξ επαγγέλματος αρπακτικά», τους λύκους ή τα λιοντάρια. Είμαστε καθηλωμένοι σε μια βίαιη ιδιοσυγκρασία, την οποία δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε καθώς δεν έχουμε τα κατάλληλα εφόδια.
Δεν είναι δύσκολο να διακρίνουμε σε αυτή την επιχειρηματολογία την απαρχή της εκλογίκευσης της ανθρώπινης βίας γενικά και ειδικά.
Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Ρόμπερτ Άρντρι εμπνεύστηκε από τις εικασίες ότι ο Αυστραλοπίθηκος θα πρέπει να ήταν σαρκοφάγος και να κατάπινε τα θήραματά του ζωντανά, διαμελίζοντάς τα και σβήνοντας τη δίψα του με αίμα. Βασισμένο στις μελέτες ορισμένων κρανιακών οστών, ήταν ένα ευφάνταστο συμπέρασμα, αλλά σε αυτό βάσισε ο Άρντρι τον μύθο των πιθήκων δολοφόνων. Στο βιβλίο Αφρικανική Γένεσις απεικόνισε τον πρόγονό μας ως ένα διανοητικά διαταραγμένο αρπακτικό ζώο που ανατρέπει την ασταθή ισορροπία της φύσης. Στη δημαγωγική πρόζα του Άρντρι, «γεννηθήκαμε από επαναστατημένους πιθήκους, όχι από πεπτωκότες αγγέλους, και επιπλέον οι πίθηκοι αυτοί ήταν οπλισμένοι δολοφόνοι. Επομένως, τι να θαυμάσουμε; Τις δολοφονίες και τις σφαγές και τα βλήματα και τους αδιάλλακτους στρατούς μας;»
Δύσκολα μπορεί να γίνει πιστευτό, αλλά το επόμενο κύμα της βιολογίας της μόδας κατάφερε να προχωρήσει ακόμα παραπέρα. Το εγωιστικό γονίδιο του Ρίτσαρντ Ντόκινς μας δίδαξε ότι εφόσον η εξέλιξη βοηθά αυτούς που βοηθούν τους εαυτούς τους, ο εγωισμός θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μάλλον ως κινητήρια δύναμη της αλλαγής παρά ως ελάττωμα που μας εμποδίζει να αναπτυχθούμε. Μπορεί να είμαστε κακοί πίθηκοι, αλλά υπάρχει λόγος που είμαστε έτσι, και ο κόσμος έγινε καλύτερος χάρη σε αυτό το γνώρισμα.
Ένα δευτερεύον πρόβλημα -που ματαίως υποδείχθηκε από τους σχολαστικούς- ήταν η παραπλανητική γλώσσα των βιβλίων αυτού του είδους. Τα γονίδια που παράγουν επιτυχή χαρακτηριστικά διαδίδονται στον πληθυσμό και ως εκ τούτου προάγονται. Ωστόσο ο χαρακτηρισμός αυτής της διαδικασίας ως «εγωιστικής» είναι απλώς σχήμα λόγου. Και μια χιονοστιβάδα που κυλά και μεγαλώνει καθώς κατεβαίνει, επίσης αναπτύσσεται, αλλά γενικά δεν αποκαλούμε τις χιονοστιβάδες εγωιστικές. Η ακραία συνέπεια της θέσης «τα πάντα είναι εγωισμός» είναι ένας εφιαλτικός κόσμος. Καθώς οι συγγραφείς αυτοί οσφραίνονταν τη σημασία της πρόκλησης απέχθειας και σοκ, μας μετέφεραν σε μια χομπσιανή αρένα, στην οποία ο καθένας είναι για τον εαυτό του και όπου οι άνθρωποι εμφανίζονται γενναιόδωροι μόνο και μόνο για να εξαπατήσουν τους άλλους. Η αγάπη είναι ανύπαρκτη, η συμπόνια απούσα και η καλοσύνη μόνο μια παραίσθηση. Το πιο γνωστό απόσπασμα εκείνων των ημερών, από το βιολόγο Μάικλ Γίσλιν, τα λέει όλα: «Κάτω από έναν αλτρουιστή κρύβεται υποκριτής».
Πρέπει να είμαστε ευτυχείς που αυτή η σκοτεινή, απαγορευτική θέση είναι ανυπόστατη και διαφέρει ριζικά από τον πραγματικό κόσμο στον οποίο γελάμε, φωνάζουμε, κάνουμε έρωτα και είμαστε τρυφεροί με τα μωρά. Οι συγγραφείς απτής της μυθολογίας το συνειδητοποιούν και μερικές φορές ομολογούν ότι η ανθρώπινη κατάσταση δεν είναι τόσο κακή όσο την παρουσιάζουν. Το Εγωιστικό γονίδιο είναι ένα καλό παράδειγμα. Υποστηρίζοντας όχι τα γονίδιά μας ξέρουν τι είναι καλύτερο για μας, ότι προγραμματίζουν και τον παραμικρό μηχανισμό της ανθρώπινης επιβίωσης, ο Ντόκινς περιμένει μέχρι την τελευταία πρόταση του βιβλίου του για να μας καθησυχάσει ότι, στην πραγματικότητα, μπορούμε κάλλιστα να πετάξουμε όλα αυτά τα γονίδια από το παράθυρο: «Μόνο εμείς, από όλα τα ζώα πάνω στη γη, μπορούμε να επαναστατήσουμε ενάντια στην τυραννία των εγωιστικών μιμιδίων».
Και έτσι το τέλος του 20ού αιώνα υπογράμμισε την ανάγκη μας να αρθούμε υπεράνω της φύσης. Αυτή η άποψη διατυμπανίστηκε ως δαρβινιστική, ακόμα κι αν ο Δαρβίνος δεν είχε καμία σχέση μαζί της. Ο Δαρβίνος πίστευε, όπως και εγώ, ότι η ανθρωπιά μας στηρίζεται σε κοινωνικά ένστικτα που μοιραζόμαστε με άλλα ζώα. Πρόκειται προφανώς για μια πιο αισιόδοξη άποψη από αυτή που πιστοποιεί ότι «μόνο εμείς πάνω στη γη» μπορούμε να υπερνικήσουμε τα βασικά ένστικτά μας. Κατά την τελευταία άποψη, η ανθρώπινη ευπρέπεια δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια λεπτή κρούστα – κάτι που επινοήσαμε αντί να κληρονομήσουμε.
Τα εκατομμύρια χρόνια που προηγήθηκαν, οι πρόγονοί μας μπορεί να ζούσαν ήρεμα σε μικρές ομάδες κυνηγών-καρποσυλλεκτών που δεν είχαν πολλούς λόγους για ανταγωνισμό, αφού τότε η Γη ήταν ιδιαίτερα αραιοκατοικημένη. Ωστόσο, αυτό το γεγονός με κανέναν τρόπο δεν θα τους είχε συγκρατήσει από την κατάκτηση ολόκληρης της υδρογείου. Συχνά θεωρείται δεδομένο ότι η επιβίωση του ικανότερου συνεπάγεται τον αφανισμό των αδυνάτων. Αλλά η νίκη στον εξελικτικό αγώνα δρόμου μπορεί να οφείλεται σε ένα ανώτερο ανοσοποιητικό σύστημα ή σε μια μεγαλύτερη ικανότητα ανεύρεσης τροφίμων. Η άμεση σύγκρουση σπάνια είναι ο τρόπος με τον οποίο το ένα είδος αντικαθιστά το άλλο. Κατά συνέπεια, αντί της εκμηδένισης του Νεάντερταλ, μπορεί απλώς να ήμασταν ανθεκτικότεροι στο κρύο ή καλύτεροι κυνηγοί.
ΤΗΝΟΣ Η Ενεργειακή Κυκλάδων, που κατασκευάζει αιολικό πάρκο στη θέση Πράσσα, τρομοκρατεί όσους αντιδρούν στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών, σέρνοντας στα δικαστήρια εκατό απ’ αυτούς, ζητώντας υπέρογκες αποζημιώσεις για διαφυγόντα κέρδη, αλλά και φυλάκιση ενός έτους με πρόστιμο 10.000 ευρώ για τον καθένα, αν διαμαρτυρηθούν εφεξής για την περιβαλλονική καταστροφή που προκαλούν οι δραστηρότητές της
Με μια άνευ προηγουμένου κίνηση, που ενδέχεται να της γυρίσει μπούμερανγκ, η εταιρεία Ενεργειακή Κυκλάδων, η οποία επιχειρεί την εγκατάσταση 3 ανεμογεννητριών στην περιοχή Πράσσα της Τήνου, κατέθεσε αγωγή σε βάρος 100 κατοίκων του νησιού, επιχειρώντας να κάμψει τις αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας, να εκφοβίσει και να ποινικοποιήσει τις μελλοντικές αντιδράσεις ενάντια στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών.
Οπως όλα δείχνουν, η αγωγή που κατατέθηκε από την Ενεργειακή Κυκλάδων –μία από τις τέσσερις εταιρείες οι οποίες επιχειρούν να εγκαταστήσουν ανεμογεννήτριες στο νησί– συντάχτηκε σε αγαστή συνεργασία με το Αστυνομικό Τμήμα Τήνου, που έχει σχηματίσει δύο δικογραφίες εναντίον κατοίκων οι οποίοι συμμετείχαν σε δύο κινητοποιήσεις κατά της εγκατάστασης των αιολικών στη θέση Πράσσα στις 11 Φεβρουαρίου και στις 4 Μαΐου. Η πρώτη δικογραφία συντάχτηκε για περίπου 70 πολίτες και η δεύτερη για 50 και, καθώς υπάρχουν κοινά ονόματα και στις δύο, ο αριθμός των εναγομένων οριστικοποιήθηκε στους 100.
Με την αγωγή που κατέθεσε η εταιρεία και παρέδωσε δικαστικός κλητήρας, ο οποίος χρειάστηκε περίπου 5 μέρες για να τη θυροκολλήσει στους παραλήπτες της, η Ενεργειακή Κυκλάδων αξιώνει συνολικά το ποσό των 328.286,20 ευρώ. Ανάμεσα στην εξασέλιδη λίστα με τους παραλήπτες της αγωγής-μαμούθ υπάρχουν τα ονόματα της επάρχου Τήνου, των αντιδημάρχων, των επικεφαλής της μείζονος και ελάσσονος πλειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο και πλήθους δημοτικών συμβούλων και εκπροσώπων συλλόγων και φορέων του νησιού. Αίσθηση προκαλεί επίσης το γεγονός ότι στη λίστα με τους πολίτες που διώκονται έχει συμπεριληφθεί και ένας ανήλικος 17 ετών.
Τα χρονοδιαγράμματα
Στην ουσία η εταιρεία ζητά το προαναφερόμενο ποσό για διαφυγόντα κέρδη και ηθική βλάβη (!) λόγω των δύο κινητοποιήσεων διαμαρτυρίας που απέτρεψαν την υλοποίηση της εγκατάστασης των ανεμογεννητριών. Πιο συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι εξαιτίας της μη υλοποίησης του έργου της εγκατάστασης των ανεμογεννητριών βγήκε εκτός των χρονοδιαγραμμάτων της. Υπολογίζοντας ότι η έναρξη της λειτουργίας των τριών ανεμογεννητριών θα γινόταν την 1η Απριλίου και μετρώντας 85 ημέρες έως τις 25 Ιουνίου που συνέταξε την αγωγή, θεωρεί ότι έχει διαφυγόντα κέρδη σχεδόν 179.000 ευρώ από το ρεύμα που θα πουλούσε στη ΔΕΗ.
Η εταιρεία αξιώνει ακόμα από τους Τηνιακούς το ποσό των 80.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 27.000 ευρώ για την αδυναμία αποπληρωμής δανείων, το οποίο αφορά τους τόκους όλων αυτών των ημερών που δεν κατέβαλε τις δόσεις, καθώς η συμφωνία που έχει κάνει με την τράπεζα της παρέχει μόνο τη δυνατότητα να αποπληρώσει τις οφειλές της μόλις αρχίσει να παράγει. Κι ακόμη την καταβολή 20.000 ευρώ για μπετόν που δεν μπόρεσε να αξιοποιήσει εξαιτίας των κινητοποιήσεων, τη μίσθωση μεταφοράς γερανού στο νησί και την πληρωμή εταιρείας σεκιούριτι για τη φύλαξη του έργου και των οχημάτων. Τέλος, ζητά και 28.000 ευρώ για τη φύλαξη των εξαρτημάτων των ανεμογεννητριών στο λιμάνι του Λαυρίου.
Ωστόσο οι αξιώσεις της εταιρείας από τους 100 Τηνιακούς δεν σταματούν εδώ και δεν περιορίζονται αποκλειστικά σε οικονομικές απολαβές που αφορούν το πρόσφατο παρελθόν, αλλά αποβλέπουν και στο εγγύς μέλλον. Ετσι η Ενεργειακή Κυκλάδων απαιτεί επιπλέον τη μελλοντική καταδίκη σε φυλάκιση ενός έτους, καθώς και την καταβολή τσουχτερού χρηματικού προστίμου 10.000 ευρώ, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης και συμμετοχής σε οποιαδήποτε μελλοντική διαμαρτυρία σχετική με εργασίες της.
Διόλου τυχαία κίνηση, αφού μετά την παράδοση της αγωγής, η εταιρεία ετοιμάζεται να προχωρήσει σε σκυροδέτηση της τελευταίας από τις τρεις βάσεις των ανεμογγενητριών (η πρώτη βάση κατασκευάστηκε από την εταιρεία εν μέσω καραντίνας και των περιοριστικών μέτρων που τη συνόδευαν). Εάν ολοκληρωθεί η σκυροδέτηση της τρίτης βάσης, αυτό που θα απομένει είναι να φτάσουν οι ίδιες οι ανεμογεννήτριες στο νησί και να ξεκινήσει η τοποθέτησή τους.
Κι όλα αυτά ενώ εκκρεμεί η έκδοση δικαστικής απόφασης κατά παρατυπιών της εταιρείας έπειτα από προσφυγή του Δήμου Τήνου, που υποστηρίζει ότι η διάνοιξη της πρόσβασης στο σημείο του έργου με δρόμο είναι παράνομη, καθώς ένα μέρος του περνά από δημοτική έκταση χωρίς να έχει πάρει προηγουμένως η εταιρεία άδεια.
Το νησί δεν πτοείται
Από το συλλαλητήριο κατά της εγκατάστασης ανεμογεννητριών που πραγματοποιήθηκε στο νησί τον περασμένο Νοέμβρη
Το απερχόμενο 15μελες του Γενικού Λυκείου Τήνου καταγγέλλει απερίφραστα την απόφαση της εταιρείας να κάνει αγωγές στους αγωνιστές συμπολίτες τους και ιδίως σε συμμαθητή τους που συμμετείχε στις ειρηνικές διαδηλώσεις ενάντια στην τοποθέτηση αιολικών πάρκων στο νησί.
«Θέλουμε να δηλώσουμε τη συμπαράστασή μας σε όλους όσοι διώκονται ποινικά και να τονίσουμε πως ο αγώνας ενάντια στα επιχειρηματικά συμφέροντα που θίγουν τις ζωές μας και το νησί μας συνεχίζεται» αναφέρει. Απερίφραστα καταδικάζει το Δ.Σ. και οι προπονητές της ομάδας μπάσκετ Περιστεριώνα της Τήνου την απόφαση της Ενεργειακής Κυκλάδων να αποστείλει αγωγή εναντίον δύο μελών του Δ.Σ. της ομάδας, ενός ανήλικου αθλητή της και ακόμα 97 συμπολιτών τους.
Το αξιοσημείωτο είναι ότι η Ενεργειακή Κυκλάδων ουκ ολίγες φορές έχει αναφερθεί στον βαθύ σεβασμό που τρέφει για την τοπική κοινωνία της Τήνου, αλλά αψηφά παντελώς ότι η τηνιακή κοινωνία έχει εκφράσει ομόφωνα την αντίθεσή της στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών με κάθε τρόπο, τόσο θεσμικά όσο και κινηματικά, κάτι που αποδείχτηκε και στο πρωτοφανές για τα δεδομένα του νησιού μεγάλο συλλαλητήριο κατά της εγκατάστασης ανεμογεννητριών το οποίο πραγματοποιήθηκε στο νησί στις 22.11.2019.
Αντι-αιολικό κίνημα
«Η αγωγή της εταιρείας απέναντι σε εκατό άτομα δείχνει ξεκάθαρα ότι οι άνθρωποι που αντιδρούμε δεν είμαστε ούτε λίγοι, ούτε προερχόμαστε από συγκεκριμένη συλλογικότητα, όπως θέλει να παρουσιάζει η εταιρεία.
»Επιπλέον όλα όσα ισχυρίζεται περί οικογενειακής επιχείρησης που σέβεται την Τήνο και επιχειρεί προς το συμφέρον των Τηνιακών, καταρρίπτονται, όταν απροκάλυπτα ζητά αποζημιώσεις από απλούς πολίτες που διαμαρτύρονται για το καλό του νησιού τους. Το αντι-αιολικό κίνημα στην Τήνο είναι μαζικό και δεν θα πτοηθεί από τέτοιες εκφοβιστικές κινήσεις» δήλωσε στην «Εφ.Συν.» ο Πέτρος Κουσουνάδης, δημοτικός σύμβουλος με την ανεξάρτητη παράταξη «Κοινό Τηνίων» κι ένας από τους εναγομένους.
Στα δικαιώματά που έχουν οι ποδηλάτες, ο Κ.Ο.Κ. δεν τους διαφοροποιεί γενικά ως προς τους οδηγούς μοτοποδηλάτων και μηχανών. Οπότε τυπικά, όποιο δικαίωμα έχουν αυτοί στην κυκλοφορία, ισχύει και για τους ποδηλάτες.
Οτιδήποτε γνωρίζετε ως δικαίωμα ή υποχρέωση ενός οδηγού (π.χ. κυκλοφορία στη δεξιά πλευρά, οδήγηση με σύνεση, όχι κατανάλωση αλκοόλ, προειδοποίηση των άλλων οδηγών για αλλαγή λωρίδας κτλ) ισχύουν αυτούσια και για τους ποδηλάτες. Εάν κάποιο ατύχημα συμβεί και δεν έχουν τηρηθεί οι κανόνες της οδικής κυκλοφορίας, τότε συνυπαιτιότητα έχει και ο ποδηλάτης. Ορίστε λοιπόν τα βασικότερα άρθρα του Κ.Ο.Κ τα οποία αφορούν την κίνηση στους δρόμους με το ποδήλατο. Ας αφιερώσουμε λίγο χρόνο για να είμαστε σωστοί οδηγοί και να αποφύγουμε τυχόν ατυχήματα.
Άρθρο 2 Ορισμοί
«Ποδήλατο»: Το όχημα δύο τουλάχιστον τροχών το οποίο κινείται με τη μυϊκή δύναμη εκείνων που επιβαίνουν και μπορεί να υποβοηθείται με βοηθητικό ηλεκτροκινητήρα μέγιστης συνεχούς ονομαστικής ισχύος 0,25 KW και η ισχύς του οποίου μειώνεται σταδιακά και τελικά μηδενίζεται όταν η ταχύτητα του οχήματος φθάσει τα 25 χλμ/ώρα ή νωρίτερα, εάν σταματήσει η ποδηλάτηση.»
Ποδηλατόδρομος: Οδός ή τμήμα οδού αποκλειστικής κυκλοφορίας ποδηλάτων.
Άρθρο 16 Θέση επί της οδού
1. Στο οδικό δίκτυο της χώρας ισχύει η δεξιά κατεύθυνση κυκλοφορίας. Ο οδηγός κάθε οχήματος υποχρεούται, τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1 και 17 παρ. 6 του παρόντος Κώδικα, να οδηγεί το όχημά του πλησίον του δεξιού άκρου του οδοστρώματος και αν ακόμη ολόκληρο το οδόστρωμα είναι ελεύθερο.
2. Ο οδηγός, με εξαίρεση την περίπτωση απολύτου ανάγκης, υποχρεούται να κινείται αποκλειστικά στις καθορισμένες για την κατηγορία του οχήματός του ειδικές οδούς, οδοστρώματα και λωρίδες κυκλοφορίας όπου υφίστανται τέτοιες ………… οι δε οδηγοί μοτοποδηλάτων, ποδηλάτων και μη μηχανοκίνητων οχημάτων, καθώς και οι οδηγοί ζώων, υποχρεούνται να κινούνται κατά μήκος οποιουδήποτε προς την κατεύθυνση της κυκλοφορίας βατού ερείσματος της οδού, εφόσον υπάρχει, και δεν προκαλείται δυσχέρεια στους χρησιμοποιούντες αυτό, άλλως πλησίον του άκρου δεξιού του οδοστρώματος.
Άρθρο 21 Κανόνες για τους ελιγμούς των οχημάτων
1. ο οδηγός που προτίθεται να εκτελέσει ελιγμό, οφείλει προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού, οι οποίοι κινούνται πίσω, μπροστά ή πλάι του, ή ετοιμάζονται να τον προσπεράσουν, λαμβάνοντας υπόψη τη θέση την κατεύ8υνση και την ταχύτητά τους.
2. Πριν από κάθε ελιγμό, ο οδηγός υποχρεούται να καταστήσει έγκαιρα γνωστή την πρόθεσή του αυτή, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτόν τους δείκτες κατεύθυνσης, αν δε αυτοί δεν λειτουργούν, υποχρεούται να δώσει τα ακόλουθα σήματα με το χέρι:
α) Έκταση του βραχίονα για στροφή προς την κατεύθυνση αυτού.
β) Κάμψη του βραχίονα προς τα πάνω για στροφή προς την αντίθετη πλευρά αυτού.
γ) Κάμψη του βραχίονα προς τα κάτω, για τον ελιγμό στάθμευσης.
3. Η προειδοποίηση που δίνεται με τους δείκτες κατεύθυνσης επιβάλλεται να συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια του ελιγμού και να παύει όταν ολοκληρωθεί ο ελιγμός.
4. Ο οδηγός που παραβαίνει τις διατάξεις του άρθρου αυτού τιμωρείται με διοικητικό πρόστιμο ογδόντα (80,00) ευρώ. Αυτός που επιχειρεί στην οδό συνεχείς ή διακεκομμένους ελιγμούς και κίνηση που εγκυμονεί κίνδυνο για τους λοιπούς χρήστες της οδού τιμωρείται με διοικητικό πρόστιμο επτακοσίων (700,00) ευρώ και επί τόπου αφαίρεση της άδειας ικανότητας οδήγησης για τριάντα (30) ημέρες, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία του άρθρου 103 του παρόντος Κώδικα.»
Άρθρο 35 Κανόνες χρήσης φώτων εντοπισμού θέσης
3. Τη νύκτα και οποτεδήποτε η ορατότητα είναι ανεπαρκής, η παρουσία μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκούμενων οχημάτων που βρίσκονται σε στάση ή στάθμευση πρέπει να επισημαίνεται με τα μπρος και πίσω φώτα θέσης ή στάθμευσης. Εξαιρούνται:
β) Τα δίτροχα ποδήλατα, δίτροχα μοτοποδήλατα ή δίτροχες μοτοσικλέτες χωρίς καλάθι, που βρίσκονται σε στάση ή στάθμευση στα άκρα του οδοστρώματος σε κατοικημένη περιοχή και δεν είναι εφοδιασμένα με συσσωρευτή (μπαταρία).
Άρθρο 59 Τροχοπέδηση ποδηλάτων
1. Τα ποδήλατο επιβάλλεται να είναι εφοδιασμένα με δύο συστήματα τροχοπέδησης, ανεξάρτητα μεταξύ τους, άμεσης και αποτελεσματικής ενέργειας, εκ των οποίων το μεν ένα θα επενεργεί στο μπροστινό, το δε άλλο στον πίσω τροχό.
2. Αυτός που θέτει σε κυκλοφορία, καθώς και αυτός που οδηγεί ποδήλατο, που δεν είναι εφοδιασμένο με σύστημα τροχοπέδησης, το οποίο να λειτουργεί σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο αυτό, τιμωρείται με διοικητικό πρόστιμο σαράντα (40,00) ευρώ.»
Στη βιοποικιλότητα ήταν αφιερωμένη σύμφωνα με τον ΟΗΕ η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, ο οποίος «κρούει τον κώδωνα του κινδύνου» αναφορικά με τον κίνδυνο εξαφάνισης περίπου ενός εκατομμυρίου ειδών φυτών και ζώων εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Η πραγματικότητα πάντως ίσως και να είναι πολύ χειρότερη. Κι αυτό γιατί, όπως σημειώνει έρευνα που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα στο επιστημονικό περιοδικό «Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS)», η Έκτη Μεγάλη Εξαφάνιση των Ειδών όχι μόνο είναι εδώ, αλλά συντελείται πολύ γρηγορότερα απ’ ότι αναμενόταν. Κάτι τέτοιο βασίζεται στη θλιβερή διαπίστωση πως ο ρυθμός με τον οποίο πολλά είδη «πεθαίνουν» έχει επιταχυνθεί μέσα στις τελευταίες δεκαετίες.
Σύμφωνα μάλιστα με τον καθηγητή Οικολογίας Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού κι εκ των βασικών συντακτών της έρευνας, Τζεράλντο Θεμπάγιος Γκονζάλες, μέσα σε 13 χρόνια -από το 2001 ως το 2014- 173 είδη οδηγήθηκαν στην εξαφάνιση.
«Πρόκειται για 25 φορές ταχύτερο ρυθμό εξαφάνισης από εκείνον που θα περιμέναμε βάσει των δεδομένων των προηγούμενων ετών», δήλωσε ο ίδιος στο CNN. Ο ίδιος και η ομάδα του επισημαίνουν παράλληλα ότι τα τελευταία 100 χρόνια εξαφανίστηκαν περισσότερα από 400 είδη σπονδυλωτών ζώων, γεγονός που, στη φυσιολογική ροή της εξέλιξης των ειδών, θα έπαιρνε έως και 10.000 χρόνια.
«Η ανθρωπότητα καταστρέφει λειτουργικά τμήματα του δικού της συστήματος υποστήριξης της ζωής»
Πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τους ειδικούς, ο όρος «μαζική εξαφάνιση ειδών» αποτυπώνει με αρκετά μεγάλη ακρίβεια αυτό που συμβαίνει με βάση τους νόμους της φύσης. Ειδικότερα, στην ιστορία της ανθρωπότητας έχουν προηγηθεί άλλες πέντε, σε καθεμία από τις οποίες οδηγήθηκαν σε αφανισμό το 70% - 95% ειδών φυτών, ζώων και μικροοργανισμών. Η πιο πρόσφατη από αυτές, πριν από περίπου 66 εκατ. χρόνια, οδήγησε σε εξαφάνιση τους δεινοσαύρους.
Και, μπορεί οι προηγούμενες πέντε να προκλήθηκαν από καταστροφικές αλλαγές του περιβάλλοντος, όπως μεγάλες εκρήξεις ηφαιστείων ή συγκρούσεις με αστεροειδείς, όμως η έκτη, που συντελείται σήμερα, είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση σύμφωνα με τους επιστήμονες, καθώς έχει μια και μόνο αιτία: τον άνθρωπο.
«Η ευθύνη είναι δική μας από την αρχή ως το τέλος» επισημαίνει χαρακτηριστικά ο κύριος Γκονζάλες.
Παρά το γεγονός ότι η ζωή στη Γη επανέρχεται μετά από κάθε ένα από αυτά τα γεγονότα, οι ειδικοί επισημαίνουν πως χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να αποκατασταθεί ο αριθμός των ειδών. «Αν και εκτιμάται ότι μόνο το 2% όλων των ειδών που έζησαν ποτέ στη γη είναι ακόμη ζωντανά σήμερα, ο απόλυτος αριθμός ειδών είναι μεγαλύτερος από ποτέ άλλοτε» σημειώνουν οι επιστήμονες.
Μάλιστα, ο Γκονζάλες και οι συνάδελφοί του τονίζουν ότι πολλά από τα είδη που βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης βρίσκονται συγκεντρωμένα στις ίδιες περιοχές, ενώ αποδεκατίζονται από τη ανθρώπινη δραστηριότητα.
Όταν ένα είδος εξαφανίζεται, διαβρώνεται ολόκληρο το οικοσύστημα και ωθούνται και άλλα είδη προς τον αφανισμό. Οι ερευνητές χρησιμοποιούν τα αμφίβια ως ενδεικτικό παράδειγμα αυτού του φαινομένου. Εκατοντάδες είδη βατράχων βιώνουν τεράστια μείωση του πληθυσμού τους και βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης λόγω ενός μύκητα που μερικές φορές εξαπλώνεται σε νέες περιοχές από τον άνθρωπο. Την ίδια στιγμή και η κλιματική αλλά πιθανότατα επιδεινώνει το το πρόβλημα, ενώ αυτή η αλληλεξάρτηση μεταξύ διαφορετικών ειδών είναι δυσοίωνη και για τους ανθρώπους.
«Όταν η ανθρωπότητα εξοντώνει πληθυσμούς και είδη άλλων πλασμάτων, καταστρέφει λειτουργικά τμήματα του δικού της συστήματος υποστήριξης της ζωής», υπογραμμίζει ο Πωλ Έρλιχ, καθηγητής στο Στάνφορντ, ο οποίος έγραψε το αμφιλεγόμενο βιβλίο «The Population Bomb» κι εκ των συγγραφέων της νέας μελέτης.
Οι ερευνητές σημειώνουν επίσης ότι και η τρέχουσα κρίση του κοροναϊού αποδεικνύει πώς η εγκληματική απροσεξία με την οποία οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τον φυσικό κόσμο μπορεί να οδηγήσει σε άσχημη τροπή για τους ίδιους.
Κάτι τέτοιο συνδέεται με το γεγονός ότι πολλά από τα είδη που απειλούνται ή βρίσκονται στο χείλος της εξαφάνισης, αποδεκατίζονται από το εμπόριο άγριων ζώων. «Πιστεύουμε ότι η πρόσφατη πανδημία συνδέεται με το εμπόριο και την κατανάλωση άγριων ζώων στην Κίνα» υπογραμμίζουν χαρακτηριστικά και προσθέτουν: «Η απαγόρευση του εμπορίου άγριων ζώων που επέβαλε η κινεζική κυβέρνηση θα μπορούσε να είναι ένα σημαντικό μέτρο διατήρησης για πολλά υπό εξαφάνιση είδη, εάν επιβληθεί σωστά».
Η «μαύρη λίστα» της Μεγάλης Εξαφάνισης
Ο κατάλογος των ειδών που οδηγήθηκαν σε εξαφάνιση μέσα στον περασμένο αιώνα είναι ατελείωτος.
Πολλοί αναφέρονται στο Ντόντο, ένα ενδημικό πουλί που εντοπιζόταν στην περιοχή του Ινδικού, στο μεταναστευτικό περιστέρι εντοπιζόταν στη βόρεια Αμερική ή στον θρυλικό τίγρη της Τασμανίας, που αποτελούσε το μεγαλύτερο μαρσιποφόρο σαρκοφάγο ζώο.
Την ίδια στιγμή όμως πολλά είναι και τα παραδείγματα εκείνων που χάθηκαν τα τελευταία χρόνια.
Εκείνη που είχε τραβήξει τα «φώτα της δημοσιότητας» είχε κάνει με τον «μοναχικό Τζορτζ», μιας γιγαντιαίας αρσενικής χελώνας της νήσου Πίντα του νησιωτικού συγκροτήματος Γκαλαπάγκος και τελευταίας του είδους της, η οποία πέθανε το 2012. Το είδος του φέρεται να οδηγήθηκε σε εξαφάνιση στην περίοδο που τα Γκαλαπάγκος είχαν μετατραπεί σε σταθμό εφοδιασμού και ανάπαυσης για τους φαλαινοθήρες. Οι χελώνες ήταν αργές στη στεριά, άρα εύκολος στόχος, και πολύ μεγάλες ώστε να τους παράσχουν πολύτιμη πρωτεΐνη.
«Λειτουργικά εξαφανισμένο» από το 2006 θεωρείται και το ποταμίσιο δελφίνι του Yangtze, κάτι που στην πράξη σημαίνει ότι ακόμη και αν υπάρχουν λίγα ζωντανά, δε θα γεννηθούν ποτέ νέα.
Ανάλογη τύχη είχε και ο Δυτικός Μαύρος Ρινόκερος, που ήταν θύμα της καλπάζουσας λαθροθηρίας στο Καμερούν, ακόμη και μετά τα μέτρα προστασίας που πάρθηκαν στη δεκαετία του 1930. Οι επιστήμονες έψαξαν για τυχόν εναπομείναντα ζώα το 2006 αλλά μάταια και το 2011 δηλώθηκε σαν εξαφανισμένο είδος. Σήμερα, άλλα 3 υποείδη του μαύρου ρινόκερου απειλούνται και αυτά με εξαφάνιση.
Το σημαντικότερο από τα είδη που εξαλείφθηκαν οριστικά το 2018 ήταν ο λευκός αφρικανικός ρινόκερος, όταν και πέθανε σε βαθιά γεράματα το τελευταίο αρσενικό του είδους των επιβλητικών θηλαστικών της ανατολικής Αφρικής.
Η δε Φώκια της Καραϊβικής ανακηρύχθηκε εξαφανισμένο είδος το 2008. Έχει καταγραφεί πως ο Χριστόφορος Κολόμβος σκότωσε μερικές από αυτές όταν έφτασε στην Καραϊβική και κυνηγήθηκαν εκτενώς των 18ο και 19ο αιώνα για το λίπος τους, που χρησιμοποιήθηκε ως πετρέλαιο σε λάμπες και μηχανήματα. Σύμφωνα με τις σημειώσεις ενός υπαλλήλου στο Ενυδρείο της Νέας Υόρκης, το οποίο είχε μερικές τέτοιες φώκιες στις αρχές του 1900, αυτά τα «αναιδή» ζώα είχαν μια συνήθεια να ψεκάζουν με νερό από τα στόματα τους, τους επισκέπτες που έσκυβαν πολύ κοντά πάνω από τα κάγκελα. Η εξαφάνιση της συγκεκριμένης φώκιας σημαίνει και την εξαφάνιση ενός ακάρεος, που ζούσε μόνο μέσα στη μύτη του εν λόγω είδους φώκιας.
Εξαφανισμένο είδος από το 2004 θεωρείται η πάπια Mariana Mallard, ένα είδος που ζούσε μόνο σε τρία μικρά νησιά του Ειρηνικού. Το τελευταίο ζευγάρι εντοπίστηκε σε άγρια κατάσταση το 1979 και το τελευταίο γνωστό ζευγάρι σε αιχμαλωσία πέθανε στο Sea World στο Σαν Ντιέγκο το 1981.
Σε ό,τι αφορά τον Αίγαγρο των Πυρηναίων, ο τελευταίος του υποείδους πέθανε σε άγρια κατάσταση το 2000, όταν ένα δέντρο έπεσε πάνω του. Κάποιος επιστήμονας είχε πάρει δείγματα DNA του τελευταίου το 1999 και το 2009 δημιούργησε έναν κλώνο. Ωστόσο, το κλωνοποιημένο αγριοκάτσικο πέθανε λίγο μετά τη γέννησή του.
Ένα ακόμη είδος που αποτελεί οριστικό παρελθόν από την Γη είναι και το λιοντάρι των βουνών των δυτικών ΗΠΑ, το οποίο το 2018 κηρύχθηκε οριστικά εξαφανισμένο από την περιοχή όπου διαβιούσε παραδοσιακά.
Παρελθόν από τον πλανήτη αποτελεί κι ένα από τα πιο εντυπωσιακά είδη παπαγάλου που γνωρίσαμε ποτέ. Το είδος Spix Macau, το οποίο διαβιούσε κυρίως στην τροπική λεκάνη του ποταμού Αμαζονίου στην Νότιο Αμερική κηρύχθηκε οριστικά εξαφανισμένο τον Σεπτέμβριο του 2018, καθώς δεκάδες ερευνητικές αποστολές που είχαν στόχο την εξεύρεση εκπροσώπων του είδους σε καθεστώς άγριας ζωής στέφθηκαν από αποτυχία.
Με βάση την κείμενη ελληνική νομοθεσία, το γκράφιτι άνευ αδειοδότησης, θεωρείται αξιόποινη πράξη και σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 381, 382, 383 του ποινικού κώδικα, όποιος με πρόθεση καταστρέφει ή βλάπτει ξένη περιουσία τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών. Αν η φθορά είναι ευτελούς αξίας ή ελαφρά, ο υπαίτιος τιμωρείται με κράτηση έως έξι 6 μήνες ή με πρόστιμο που μπορεί να φτάσει και τις 3.000 ευρώ. Βέβαια για την περίπτωση που υπάρχει φθορά ξένης και όχι κρατικής ιδιοκτησίας, η ποινική δίωξη ασκείται μόνο ύστερα από έγκληση του παθόντος, δηλαδή του ιδιοκτήτη. Αν και οι ελληνικές ποινές στο άκουσμά τους φαντάζουν ακριβές η σύγκρισή τους τις αντίστοιχες ξένων χώρων είναι ελαστικότερες.
Στην περίπτωση της Γηραιάς Αλβιώνας, της χώρας που γέννησε τον Banksy, η δημιουργία καλλιτεχνημάτων σε τοίχους, άνευ αδειοδότησης, αντιμετωπίζεται σαν εγκληματική πράξη και τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως και 10χρόνια εάν το κόστος της φθοράς υπερβαίνει τις 5.000 λίρες. Βέβαια για γκράφιτι μικρού κόστους οι αρμόδιες αρχές συνήθως επιβάλουν πρόστιμα της τάξης των 50 λιρών τα οποία έχουν και τη μορφή σύστασης.
Ποινές και πρόστιμα όμως, εκτός από τους δημιουργούς αντιμετωπίζουν και οι καταστηματάρχες που πουλάνε σπρέι σε ανήλικους, αφού αν διαπιστωθεί πώληση καλούνται να πληρώσουν έως και 80 λίρες.
Παρόμοια παρατηρείται η νομοθεσία και στην περίπτωση της μακρινής Αυστραλίας σε περίπτωση που ζωγραφίζεις σε τοίχους χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη ή του τοπικού συμβουλίου στην αρμοδιότητα του οποίου ανήκει η περιοχή. Τότε το πρόστιμο μπορεί να ανέλθει έως και τις 5.000 δολάρια ενώ η ποινή φυλάκισης φτάνει και τους 12 μήνες. Για δημόσιους χώρους, μνημεία ή και χώρους λατρείας, οι ποινές είναι κατάτι αυστηρότερες, ενώ οι καταστηματάρχες που πωλούν σε ανήλικους σπρέι μπορεί να κληθούν να καταβάλουν πρόστιμο έως και 1.100 δολάρια.
Για την περίπτωση της Αυστραλίας άλλωστε η κυβέρνηση σχεδιάζει να εφαρμόσει και άλλες πρακτικές αποφυγής της δημιουργίας γκράφιτι, όπως τα αναρριχώμενα φυτά και οι έντονες αποχρώσεις των τοίχων των δημόσιων κτιρίων, ανθεκτικές στον βανδαλισμό. Απώτερος στόχος άλλωστε δεν είναι μόνο η βελτίωση του αστικού τοπίου αλλά και η εξοικονόμηση των πόρων για δαπανώνται για την αποκατάσταση των βανδαλισμών οι οποίοι υπολογίζονται περίπου στα 100 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο.
Παρόμοιο νομοθετικό πλαίσιο παρουσιάζουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Με βάση αυτό μάλιστα επιτρέπεται η σύλληψη ατόμου που απλά κουβαλάει σπρέι, ενώ στη δικαιοδοσία κάθε δημάρχου εναπόκειται και ο ορισμός αμοιβής έως 500 δολάρια για όσους προσφέρουν πληροφορίες που οδηγούν στο δημιουργό κάποιου γκράφιτι σε δημόσιο χώρο. Αν ο δημιουργός συλληφθεί το χρηματικό πρόστιμο μπορεί να κυμανθεί από 145 έως 1.500 δολάρια.
Οι καλλιτέχνες του δρόμου
Παρά τις ποινές και τους κινδύνους που πολλές φορές συνοδεύουν ένα τέτοιο εγχείρημα, οι δημιουργοί του δηλώνουν «αμετανόητοι» χωρίς πρόθεση να περιορίσουν το έργο τους.
Ο Γιώργος, που για ευνόητους λόγους δεν θέλει να αναφερθεί το πλήρες όνομά του, είναι λίγο πριν τα 30 και τα τελευταία χρόνια ζωγραφίζει τους δρόμους με έναν ακόμα φίλο, 35 ετών. Η ομάδα τους φέρει την υπογραφή MamboTeam και έχει ζωγραφίσει στους τοίχους της πρωτεύουσας και με και άνευ αδειοδότησης.
Παρόλο που γνωρίζει το νομικό πλαίσιο και αρκετές φορές έχει κινδυνέψει να συλληφθεί, δεν δείχνει πρόθυμος να σταματήσει αφού σύμφωνα με τον ίδιο η τέχνη του δρόμου είναι εδώ για να ομορφύνει το αστικό τοπίο και να επικοινωνήσει ένα κάποιο μήνυμα στο ευρύ κοινό.
Αντίθετος σε όλους εκείνους που αποφασίζουν να μετατρέψουν κάποιο εθνικό μνημείο σε καμβά της όποιας τέχνης τους, συμμερίζεται την άποψη της βεβήλωσης μόνο για τέτοιου είδους περιπτώσεις. Παράλληλα στέκεται επιφυλακτικός απέναντι σε αυτούς που παραβιάζουν τον νόμο περί φθοράς ξένης ιδιοκτησίας και όχι μόνο, ζωγραφίζοντας σε τρένα και σιδηροδρομικές διαβάσεις διακινδυνεύοντας ταυτόχρονα τη ζωή τους.
«Γνώριζα ένα παιδί που σκοτώθηκε στη προσπάθειά του να κάνει γκράφιτι σε τρένο. Δυστυχώς σε ορισμένες περιπτώσεις τα όρια ξεπερνιούνται. Βέβαια το γκράφιτι είναι γενικότερα επικίνδυνο. Θυμάμαι μια φορά που ζωγραφίζαμε σε μια υπόγεια γέφυρα και πλημμύρισε όταν ξέσπασε καταιγίδα. Έβρεξε τόσο πολύ που εγκλωβιστήκαμε, παραλίγο να πνιγούμε. Πιστεύω όμως πως η έννοια του παράνομου και η έννοια του κινδύνου που εμπεριέχει η τέχνη του δρόμου είναι αυτό ακριβώς που έλκει τους οπαδούς και τους εκφραστές της».
Σε μια προσπάθεια να μας εξηγήσει τους λόγους που το κάνει παρά τους κινδύνους που το συνοδεύουν ο Γιώργος χαρακτηρίζει την τέχνη του δρόμου ως τρόπο έκφρασης και ως χόμπυ και μάλιστα ακριβό.
«Ένα σπρέυ κοστίζει 4 με 5 ευρώ. Αν αναλογιστείς πως για να κάνεις ένα γκράφιτι σε έναν τοίχο χρειάζεσαι 6 σπρέι το κόστος ανεβαίνει στα 30 ευρώ».
Όσον αφορά στην επιλογή του «καμβά» , μας πληροφορεί πως για τα περισσότερα έργα του δρόμου επιλέγονται τοίχοι οι οποίοι είναι ήδη γραμμένοι. «Δεν θα δούμε ένα φρεσκοβαμμένο τοίχο και θα πάμε να γράψουμε εκεί. Χωρίς βέβαια αυτό να είναι απαράβατος κανόνας ο οποίος εφαρμόζεται από όλους ανεξαιρέτως. Συνήθως προτιμούμε υπόγειες διαβάσεις ή γέφυρες, εγκαταλελειμμένα κτίρια, ή χώρους που άτυπα έχουν νομιμοποιηθεί. Ο χώρος όμως δεν είναι ιδιαίτερο μέλημά μας. δεν μας απασχολεί το να είναι σε κεντρικό σημείο, ίσως το αντίθετο φροντίζουμε. Η λογική των περισσότερων καλλιτεχνών του δρόμου ευθυγραμμίζεται με την αισθητική του εφήμερου αλλά και εναρμονισμένου έργου στο αστικό τοπίο όπου φιλοξενείται, οπότε τέτοια κριτήρια επιλογής δεν μας απασχολούν» συμπληρώνει ενώ ετοιμάζεται να απευθύνει το επόμενο μήνυμα του στην κοινωνία με ένα σπρέυ…
