Κάθε άλλο παρά απλή υπόθεση είναι η κοπή ενός δένδρου από έναν πολίτη, με σκοπό να προστατεύσει την κατοικία του. Η διαδικασία είναι διαφορετική αν το δένδρο βρίσκεται εντός ή εκτός οικισμού, αν βρίσκεται σε ιδιωτικό οικόπεδο ή σε κοινόχρηστο χώρο. Επιπλέον, η υπόθεση περιπλέκεται ανάλογα... με τους πιθανούς συνδυασμούς των ανωτέρω, σε σημείο που ακόμα και οι υπηρεσίες συχνά να ζητούν διευκρινίσεις από το υπουργείο Περιβάλλοντος.
Η τραγωδία στο Μάτι ανέδειξε για πολλοστή φορά (και) την ανάγκη καθαρισμού των οικοπέδων, που βρίσκονται σε ημιαστικές περιοχές. Οποιος, όμως, έχει την τύχη (ή ατυχία;) να έχει λ.χ. ένα πεύκο στην αυλή του ή δίπλα στο σπίτι του και επιχειρεί να το κλαδέψει ή να το κόψει, είναι δεδομένο ότι θα αντιμετωπίσει αρκετές δυσκολίες.
Η δασική νομοθεσία προφανώς έχει ως στόχο να προστατέψει τη βλάστηση από όσους κακόβουλα θέλουν να αποψιλώσουν το οικόπεδό τους ή τα διπλανά. Ωστόσο, οι προστατευτικές διατάξεις φαίνεται ότι στην πράξη μπορεί να λειτουργήσουν και αντίστροφα, εμποδίζοντάς τον πολίτη να προστατεύσει τη ζωή και την περιουσία του.
Ας δούμε τι ισχύει:
• Για το κλάδεμα τα πράγματα είναι απλά. Αν ένας ιδιώτης θέλει να κλαδέψει ένα δένδρο μέσα σε ιδιοκτησία του, σε περιοχή που δεν είναι δασική τότε δεν χρειάζεται άδεια.
• Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο απλά για την κοπή ενός δένδρου. Αν το δένδρο βρίσκεται μέσα σε οικόπεδο σε εντός σχεδίου περιοχή, τότε ο πολίτης πρέπει να εκδώσει «έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας» από την πολεοδομία. Αν, όμως, η κοπή πραγματοποιείται μέσα στο πλαίσιο οικοδομικών εργασιών (λ.χ. ανέγερσης ενός σπιτιού), τότε πρέπει να συμπεριληφθεί στην οικοδομική άδεια.
• Αν το προς κοπή δένδρο βρίσκεται σε οικόπεδο σε εκτός σχεδίου ή δασική περιοχή, τότε απαιτείται να δοθεί άδεια από το οικείο δασαρχείο.
Πολύπλοκα είναι τα πράγματα αν το δένδρο που πρέπει να κοπεί (γιατί, π.χ., έχει ξεραθεί ή γέρνει επικίνδυνα ή ακουμπά τη σκεπή ενός σπιτιού), δεν βρίσκεται στο οικόπεδο του πολίτη που θέλει να το κόψει. Αν βρίσκεται σε γειτονικό οικόπεδο, τότε απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη του. Αν βρίσκεται στον δρόμο, και γενικά σε κοινόχρηστο χώρο, ο πολίτης πρέπει να απευθυνθεί στη Διεύθυνση Πρασίνου του δήμου και να υποβάλει εκεί το αίτημα. Κατόπιν πρέπει να εκδοθεί «έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας» και να ληφθεί απόφαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής ή του δημοτικού συμβουλίου, προσκομίζοντας τοπογραφικό ή οδοιπορικό σκαρίφημα. Αν το δένδρο βρίσκεται σε άλσος ή πάρκο που βρίσκεται στην ευθύνη της δασικής υπηρεσίας, τότε ο πολίτης πρέπει να απευθυνθεί στον δήμο, που με τη σειρά του να απευθυνθεί στη δασική υπηρεσία.
Οσον αφορά τη χορτόκοψη, είναι προφανές ότι ο πολίτης μπορεί να καθαρίσει χωρίς άδεια το οικόπεδό του. Στην περίπτωση, όμως, που τα χόρτα στο γειτονικό οικόπεδο έχουν «φουντώσει», ο πολίτης πρέπει να απευθυνθεί στον δήμο, ο οποίος με τη σειρά του θα ζητήσει από τον ιδιοκτήτη να τα κόψει και, αν αυτός δεν ανταποκριθεί, να του επιβάλει πρόστιμο. Στην πράξη, βέβαια, πολλοί δήμοι μπαίνουν με δική τους ευθύνη στα οικόπεδα (συχνά... συλλέγοντας μηνύσεις), ενώ οι περιπτώσεις επιβολής προστίμων είναι εξαιρετικά σπάνιες, καθώς προϋποθέτουν γνώση του ποιος είναι και πού βρίσκεται ο ιδιοκτήτης κάθε κενού οικοπέδου (που δεν είναι απαραίτητα εύκολο), αλλά και την απαραίτητη πολιτική βούληση.
Οι νέες τεχνολογίες ασκούν μια ιδιαίτερη έλξη στους περισσότερους ανθρώπους.
Είτε αυτές αφορούν τα δίκτυα 5G και την διαρκώς εξελισσόμενη εικονική πραγματικότητα ,κάποια εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης, είτε απλά ένα καινούριο γκάτζετ, σχεδόν όλοι θέλουν να τρέξουν και να το δοκιμάσουν, (αν γίνεται), πρώτοι.
Θα έχετε ακούσει πως βρισκόμαστε προ των πυλών της λεγόμενης τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, η οποία μέλλει να αλλάξει τον κόσμο μας, την καθημερινότητά μας, τις ζωές μας, σε μεγάλο βαθμό. Κύριο γνώρισμα αυτής της «επανάστασης», θα είναι η ολοένα και μεγαλύτερη κυριαρχία της τεχνητής νοημοσύνης.
Ήδη έχουν αναπτυχθεί εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης που επιτρέπουν σε κάποιον να ζωγραφίζει ένα πίνακα με το πάτημα ενός κουμπιού, να σχεδιάζει τη συσκευασία ενός προϊόντος σε λίγα μόλις λεπτά, ή και να γράφει μουσική, ακόμη κι αν δεν έχει γράψει ποτέ στη ζωή του.
Στην νέα αυτή ψηφιακή εποχή, πολλές δουλείες είναι σίγουρο πως σταδιακά θα χαθούν. Δουλειές με σχετικά ελάχιστες έως καθόλου δεξιότητες, όπως αποθηκάριοι, οδηγοί ταξί, μεταφορείς. Όλα αυτά θα τα κάνει πλέον η τεχνητή νοημοσύνη, η οποία θα συνεχίσει να εξελίσσεται, με αποτέλεσμα να…απολύσει ακόμη και μουσικούς, ζωγράφους, δημοσιογράφους, κειμενογράφους, ιατρούς, δικηγόρους κτλ.
Παράλληλα, μας λένε, πως θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, ωστόσο ενώ αυτό αληθεύει, θα αφορούν κυρίως προγραμματιστές, ειδικούς μηχανικούς και εν γένει θέσεις που θα απαιτούν μεγάλες δεξιότητες και γνώσεις. Αυτό σημαίνει πως ένας αποθηκάριος δεν θα μπορέσει ποτέ να ξαναβρεί δουλειά, παρά μόνο εάν εκπαιδευτεί για μερικά χρόνια στις νέες τεχνολογίες.
Στο τέλος, θεωρητικά, έαν ποτέ φτάσουμε εκεί, κανείς δεν θα δουλεύει αφού όλα θα τα κάνει η τεχνητή νοημοσύνη. Οι άνθρωποι θα παίρνουν το παγκόσμιο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, ώστε να φυτοζωούν, ίσα ίσα για να μην πεθαίνουν, νιώθοντας άχρηστοι, αφού δεν θα έχουν τι να κάνουν.
Αυτό λένε τα μαθηματικά. Ο μόνος τρόπος να μην φτάσουμε εκεί, είναι να μπουν όρια στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, πράγμα που κατά πάσα πιθανότητα δεν θα γίνει ποτέ.
Όσον αφορά τη γνώμη του παγκόσμιου πληθυσμού για την τεχνολογική αυτή εξέλιξη είναι εν γένει θετική, ενώ υπάρχουν και εκείνοι που προειδοποιούν για τους κινδύνους που ελλοχεύουν με το άνοιγμα αυτής της ψηφιακής «πόρτας».
Όλα τα παραπάνω, μπορεί να ακούγεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ωστόσο αποτελούν το φόβο πολλών παγκόσμια, όπως για παράδειγμα του δισεκατομμυριούχου Elon Musk.
Μην πάμε όμως τόσο «μακριά», ας μιλήσουμε για κάτι πιο πρακτικό.
Ήδη, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, υπάρχουν λειτουργικά ανθρωποειδή ρομπότ, οχήματα, ακόμη και στρατιωτικά άρματα (έστω σε πειραματικό στάδιο) που κυβερνιούνται από την τεχνητή νοημοσύνη.
Στο πλαίσιο αυτό, ακόμη μια φωνή διαμαρτυρίας έρχεται να προστεθεί στις χιλιάδες που υψώνονται παγκόσμια. Ο λόγος για την Λόρα Νόλαν, η οποία παραιτήθηκε από την Google πέρυσι σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το γεγονός ότι στάλθηκε να δουλέψει σε ένα project που πρόβλεπε την εξέλιξη της τεχνολογίας των Drone στρατιωτικών αεροπλάνων της Αμερικής.
Έκτοτε η Λόρα ζητά να απαγορευτούν όλες οι «μηχανές θανάτου» που δεν λειτουργούν από ανθρώπους. Είδε μήπως κάτι που την…φόβισε; Όπως η ίδια λέει, μια νέα γενιά «ρομπότ δολοφόνων» θα μπορούσε να προκαλέσει κατά λάθος πόλεμο ή να προβεί σε μαζικές φρικαλεότητες.
Ρομπότ-δολοφόνοι, είναι αεροπλάνα, πλοία, ελικόπτερα, άρματα και οτιδήποτε δεν κουμαντάρει «ανθρώπινο χέρι», αλλά κυβερνάει η τεχνητή νοημοσύνη.
Η Νόλαν συνεχίζει λέγοντας, πως σε αντίθεση με τα drone, τα οποία ελέγχονται από στρατιωτικές ομάδες, τα ρομπότ-δολοφόνοι που ελέγχει η τεχνητή νοημοσύνη έχουν τη δυνατότητα να ενεργούν με τρόπο για τον οποίο δεν είχαν αρχικά προγραμματιστεί, προκαλώντας διάφορες καταστροφές.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian βέβαια, δεν υπάρχει κάποια ένδειξη πως η Google συμμετέχει στην ανάπτυξη αυτόνομων συστημάτων όπλων. Μάλιστα, τον περασμένο μήνα μια ομάδα κυβερνητικών εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ σε μια συζήτηση που είχε για τα αυτόνομα όπλα διαπίστωσε ότι η Google αποφεύγει την χρήση τεχνητής νοημοσύνης σε συστήματα όπλων. Τουλάχιστον αυτό ειπώθηκε.
Η Νόλαν, έχει προσχωρήσει στην εκστρατεία για την παύση των ρομπότ-δολοφόνων, ενώ έχει ενημερώσει τους διπλωμάτες των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη και τη Γενεύη για τους κινδύνους της ύπαρξης τους.
«Θα μπορούσαν να υπάρξουν ατυχήματα μεγάλης κλίμακας, επειδή αυτά τα πράγματα θα αρχίσουν να συμπεριφέρονται με απροσδόκητους τρόπους. Γι ‘αυτό και τα προηγμένα συστήματα όπλων πρέπει να υπόκεινται σε ουσιαστικό ανθρώπινο έλεγχο, διαφορετικά πρέπει να απαγορευτούν επειδή είναι υπερβολικά απρόβλεπτα και επικίνδυνα», τονίζει.
Η ίδια αποχώρησε από την εταιρεία, καθώς όπως είπε ανησυχούσε όλο και περισσότερο για αυτό που η ίδια συντελούσε να δημιουργηθεί, καθώς συμμετείχε στο πρόγραμμα Maven. Για το πρόγραμμα αυτό, η Nolan και άλλοι κλήθηκαν να σχεδιάσουν ένα σύστημα, μέσω του οποίου στρατιωτικά drones τεχνητής νοημοσύνης (που δεν τα χειρίζονται άνθρωποι) θα μπορούσαν να εντοπίζουν και να διαφοροποιούν από το υπόλοιπο περιβάλλον, ανθρώπους και αντικείμενα σε ένα απείρως πιο γρήγορο ρυθμό, από ότι γίνεται σήμερα. Το πρόγραμμα όπως έγινε γνωστό, αφορούσε το Αμερικανικό υπουργείο άμυνας.
Η Νόλαν έχει επίσης περιγράψει ορισμένα ενδεχόμενα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καταστροφικά αποτελέσματα.
«Θα μπορούσαμε να έχουμε ένα σενάριο όπου αυτόνομα όπλα τα οποία έχουν αποσταλεί για να κάνουν μια δουλειά έρχονται αντιμέτωπα με απρόσμενα σήματα ραντάρ σε μια περιοχή όπου κάνουν έρευνες, θα μπορούσε εκεί να υπάρχουν καιρικά φαινόμενα που δεν έχουν ληφθεί υπόψιν στον προγραμματισμό, ή να πέσουν πάνω σε μια ομάδα ανθρώπων που φέρουν όπλα και θεωρηθεί ότι είναι αντάρτες, ενώ στην πραγματικότητα κυνηγούν.
Η μηχανή δεν έχει τη δυνατότητα διάκρισης ή κοινής λογικής που έχει ο άνθρωπος. Το άλλο επίφοβο για αυτά τα αυτόνομα οπλικά συστήματα είναι πως μπορείς να τα δοκιμάσεις στην πραγματικότητα μόνο στέλνοντάς τα σε μια πραγματική εμπόλεμη ζώνη. Ίσως αυτό να συμβαίνει με τους Ρώσους αυτή τη στιγμή στη Συρία, ποιος ξέρει; Αυτό που ξέρουμε είναι πως στα Ηνωμένα Έθνη η Ρωσία έχει αντιταχθεί σε οποιαδήποτε συνθήκη, πόσο μάλλον απαγόρευση σε αυτά τα όπλα…αν δοκιμάζεις μια μηχανή που λαμβάνει τις δικές της αποφάσεις σχετικά με τον κόσμο γύρω μας, πρέπει να γίνεται σε πραγματικό χρόνο.
Άλλωστε πώς εκπαιδεύεις ένα σύστημα που λειτουργεί αποκλειστικά με λογισμικό να διακρίνει ανθρώπινες συμπεριφορές, ή διαφορές μεταξύ κυνηγών και ανταρτών; Πώς διακρίνει μια φονική μηχανή που πετάει μόνη της εκεί έξω έναν 18χρονο μαχητή από έναν 18χρονο που κυνηγάει λαγούς;», αναρωτιέται.
Κλείνοντας, είναι σίγουρα σημαντικό να βλέπουμε τις διαμαρτυρίες πολλών διαφορετικών ανθρώπων για το ίδιο θέμα. Ο καθένας από τους διαμαρτυρόμενους, έχει ένα διαφορετικό σκεπτικό, μια διαφορετική νοοτροπία προσέγγισης του θέματος.
Κατά καιρούς, έχουμε δει διαμαρτυρίες επιστημόνων, απλών ανθρώπων άσχετων με το αντικείμενο, μηχανικών, ιατρών, στρατιωτικών. Όλοι, παρά τις ευκολίες που παραδέχονται πως η τεχνητή νοημοσύνη δίνει, συμφωνούν στο ότι αυτή η εξέλιξη που φαίνεται να έρχεται, είναι επικίνδυνη.
Σαν σήμερα το 1886 μετά από μάχες τριάντα χρόνων, ο ηγέτης των ινδιάνων Απάτσι, Τζερόνιμο, παραδίδεται με τους τελευταίους πολεμιστές της φυλής του στον Αμερικανό στρατηγό Νέλσον Μάιλς, στο Σκέλετον Κάνιον της Αριζόνα. Η μεγαλύτερη πλην άγνωστη ευρέως γενοκτονία στον πλανήτη Γη, αυτή των Ιθαγενών Ινδιάνων, θα συντελεσθεί πλέον χωρίς αντίσταση. Από 19 εκατομμύρια που ήταν οι Ινδιάνοι, το 1919 θα μείνουν μόνο 400.000.
Ο David Stannard στο βιβλίο του, American Holocaust, κάνει λόγο για 100 εκατομμύρια ανθρώπους που εξοντώθηκαν συνολικά, μεταξύ αυτών γύρω στα 18 εκατομμύρια σε περιοχές του Βόρειου Μεξικού, ενώ οι θάνατοι που συνδέονται με το εμπόριο δουλείας Ιθαγενών υπολογίζονται στα 28 εκατομμύρια.
«Η ανακάλυψη των στρωμάτων χρυσού και αργύρου στην Αμερική, η σταυροφορία εξόντωσης, υποδούλωσης και ενταφιασμού μέσα στα ορυχεία του ντόπιου πληθυσμού, η απαρχή της κατάκτησης και η λεηλασία των ανατολικών Ινδιών, η μεταμόρφωση της αφρικανικής ηπείρου σε πεδίο κυνηγιού σκλάβων, είναι κι αυτά γεγονότα που αναγγέλλουν την καπιταλιστική παραγωγή» (ΚΜ).
Το ίδιο συνεχίζεται και σήμερα στην περιοχή του τροπικού δάσους του Αμαζονίου, όπου στόχος είναι οι τελευταίοι αυτόχθονες.
Η ιστορία του Τζερόνυμο
Στις 6 Μαρτίου του 1851, μια διμοιρία Μεξικάνων με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Χοσέ Καράσκο επιτέθηκε σε κατασκήνωση Ινδιάνων. Οι περισσότεροι άντρες έλειπαν για κυνήγι και στην κατασκήνωση βρίσκονταν μόνο τα γυναικόπαιδα και ελάχιστοι φύλακες. Οι Μεξικάνοι σκότωσαν τους φύλακες, έκλεψαν τα άλογα και ισοπέδωσαν την κατασκήνωση. Δεν λυπήθηκαν ούτε τις γυναίκες και τα παιδιά. Ανάμεσα στα θύματα, η γυναίκα, τα παιδιά και η μητέρα του Τζερόνιμο.
Η οργή του ήταν τρομερή. Σύμφωνα με τον θρύλο κυνήγησε τους Μεξικανούς και τους επιτέθηκε, οπλισμένος μόνο με ένα μαχαίρι. Οι σφαίρες έπεφταν σαν βροχή, αλλά ούτε μία δεν τον πέτυχε. Οι Μεξικάνοι τρομοκρατημένοι, άρχισαν να προσεύχονται στον Άγιο Τζερόνιμο για βοήθεια — έτσι πήρε το όνομά του.
Έζησε τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του κλεισμένος στη φυλακή, βλέποντας τουρίστες να πληρώνουν εισιτήριο για να δουν τα αντικείμενα της καθημερινής ζωής των Απάτσι, και να πληρώνουν όσο όσο για να αγοράσουν ένα καπέλο, ένα τόξο ή μια φαρέτρα.
Ιστορική η φράση του: "Γεννήθηκα εκεί όπου δεν υπήρχαν σύνορα"
“Όταν το τελευταίο δέντρο θα έχει κοπεί, όταν τα ποτάμια θα έχουν μολυνθεί, όταν τα ψάρια της θάλασσας θα είναι νεκρά, τότε ο άνθρωπος θα καταλάβει ότι τα χρήματα δεν τρώγονται”
Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει και σύγχρονους τρόπους εθισμού. Οι τρόποι αυτοί είναι τόσο ισχυροί όσο είναι ο εθισμός στα ναρκωτικά. Ένας από αυτούς είναι η υπερβολική χρήση του κινητού τηλεφώνου και τα κοινωνικά μέσα. Πολλές φορές, το ένα συμπληρώνει το άλλο, το κινητό τηλέφωνο, δηλαδή, χρησιμοποιείται για να είναι διαρκής η επαφή με τα κοινωνικά μέσα.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με στοιχεία του 2017, 4 εκατ. Έλληνες συνδέονταν καθημερινά με το Facebook και 3,4 εκατ συνδέονταν μέσω του κινητού τους τηλεφώνου ενώ γενικότερα η χρήση των κοινωνικών μέσων ήταν μεγαλύτερη του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Όταν λαμβάνουμε ειδοποιήσεις από τα κοινωνικά μέσα, ο εγκέφαλός μας εκκρίνει ντοπαμίνη η οποία μας προκαλεί το συναίσθημα της ευχαρίστησης. Σιγά σιγά αυτό γίνεται συνήθεια, αποκτούμε εξαρτημένη συμπεριφορά και αναζητάμε όλο και περισσότερη επιβράβευση (μέσω λάικ) από τις αναρτήσεις μας. Όταν δεν την λαμβάνουμε τότε μειώνεται η αυτό-εκτίμησή μας και όχι μόνο.
Πώς καταλαβαίνει όμως κάποιος ότι είναι εθισμένος στα κοινωνικά μέσα;
Τα συμπτώματα είναι αρκετά και περιλαμβάνουν τα ψέματα που λέει κάποιος όσον αφορά τη χρήση τους, να βασίζεται σε αυτά για να αλλάξει τη διάθεσή του, να μην ενδιαφέρεται για άλλες δραστηριότητες, να μην μπορεί να περιορίσει τη χρήση τους, να τα αποζητά όταν αποφασίσει να τα σταματήσει και τέλος να αφιερώνει υπερβολικό χρόνο σε αυτά (οι εθισμένοι χρησιμοποιούν τα κοινωνικά μέσα άνω της μίας ώρας ημερησίως) .
Πόσοι δεν έχουμε δει φίλους και γνωστούς να κοιτούν συνέχεια το κινητό τους για να διαβάσουν τις κοινοποιήσεις και τα μηνύματα που τους στέλνουν από τα κοινωνικά μέσα; Και όχι μόνο αυτό, οι εθισμένοι κοινοποιούν διαρκώς την παρουσία τους έτσι ώστε όλοι να ξέρουν που είναι, πανικοβάλλονται όταν δεν έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο, κάνουν πολλές αναρτήσεις καθηνερινά που αφορούν προσωπικά τους θέματα, προσθέτουν φίλους στις αναρτήσεις τους χωρίς να τους ρωτούν, παρακολουθούν κατασκοπευτικά τις αναρτήσεις των φίλων και τα σχόλια άλλων και νευριάζουν όταν οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν τι τους γράφουν. Τα λάικς και οι καρδούλες του τέλειου είναι τα έπαθλα ενός αθέατου ανταγωνισμού για το ποιος συλλέγει περισσότερα.
Τα άτομα που είναι εθισμένα στα κοινωνικά μέσα αφιερώνουν περισσότερο χρόνο σε αυτά αντί των καθημερινών τους δραστηριοτήτων και συνεπώς μειώνεται η παραγωγικότητά τους, γίνονται αντικοινωνικοί γιατί ζουν περισσότερο σε αυτά παρά στην πραγματική ζωή, Θέλουν να επικοινωνούν με τους φίλους τους μέσω των κοινωνικών μέσων και όχι μέσω προσωπικών επαφών και αρκετοί υποφέρουν από κυβερνοπαρενόχληση γιατί εύκολα κάποιος κρύβεται πίσω από την ανωνυμία του πληκτρολογίου και μπορεί να σπείρει διάφορες κακόβουλες φήμες για κάποιον.
Πέραν των παραπάνω, η χρήση κοινωνικών μέσων αυξάνει τον φθόνο (γίνεται συνεχής σύγκριση με τους άλλους), το άγχος (γιατί θέλουν να βλέπουν συνέχεια τα μηνύματα και τις κοινοποιήσεις) και την κατάθλιψη.
Τα προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις δεν είναι αμελητέα. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε σε 2000 παντρεμένους Βρετανούς, ο ένας στους επτά θα σκεπτόταν να χωρίσει εάν η συμπεριφορά του συζύγου του στα κοινωνικά μέσα δεν ήταν η πρέπουσα ενώ ένα 25% των ερωτώμενων καυγάδιζαν με τον σύζυγό τους τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα και ο λόγος ήταν η χρήση των κοινωνικών μέσων.
Οι προτάσεις για την απεξάρτηση από τα κοινωνικά μέσα είναι αρκετές. Πολλοί συνιστούν το διάβασμα ενός καλού βιβλίου, άλλοι προτείνουν τη χρήση χρονομέτρησης χρόνου στο Διαδίκτυο όπως είναι το Rescue Time. Πολύ εύχρηστο είναι και το Minutes Please όπου μπορούμε να βάλουμε το URL του κοινωνικού μέσου που χρησιμοποιούμε και να θέσουμε ένα χρονικό περιθώριο χρήσης. Όταν το υπερβούμε, η εφαρμογή κλείνει αυτόματα τη σελίδα του κοινωνικού μέσου.
Μία καθημερινή απασχόληση όπως το γράψιμο, η κηπουρική, το περπάτημα, η εκμάθηση κάτι νέου, ο εθελοντισμός αλλά και η συνάντηση και η συνομιλία με φίλους βοηθούν επίσης πολύ στην απεξάρτηση. Η απεγκατάσταση των εφαρμογών των κοινωνικών μέσων από το κινητό είναι επίσης μία προτεινόμενη λύση όπως και η απομάκρυνση του κινητού από την κρεβατοκάμαρα όταν πάμε για ύπνο. Η αποφυγή απαντήσεων σε τρολς και η διαγραφή «φίλων» που δεν προσφέρουν κάτι θετικό σε εμάς είναι κάποιες προτάσεις συμπεριφοράς στα μέσα αυτά. Μία πιο ριζοσπαστική λύση είναι η αποτοξίνωση ενός μήνα από τα κοινωνικά μέσα, ειδοποιώντας τους φίλους και γνωστούς και προτείνοντάς τους έναν άλλο τρόπο επικοινωνίας.
Φωτεινή Μαστρογιάννη
Τα παραπάνω ίσως να μας κάνουν να σκεφθούμε εάν ήρθε ο καιρός να ζήσουμε μία πραγματική ζωή και όχι μία ηλεκτρονική. Πιθανόν έτσι να γίνει και ο κόσμος κατά τι καλύτερος.
Οι Έλληνες καπνιστές «παράγουν» κάθε χρόνο 3.500 τόνους αποτσίγαρα πολλά απ΄ αυτά καταλήγουν στη θάλασσα.
Οι γόπες απελευθερώνουν τοξίνες στο έδαφος κ στο νερό σκοτώνοντας διάφορες μορφές άγριας ζωής, ενώ πολλά ψάρια κ πουλιά τις καταναλώνουν μπερδεύοντας τες με τροφή.
Υ.Γ. Καλή ψαριά να ευχηθούμε στους "μάγκες" που φυτεύουν γόπες στην παραλία.
Το βασικό συστατικό του, η καψαϊκίνη, είναι μια ουσία που ρίχνει την υψηλή αρτηριακή πίεση και ενισχύει το μεταβολισμό του οργανισμού. Βοηθά στην υγιή κυκλοφορία του αίματος και ακόμα και βοηθά σε περιπτώσεις ρινικής συμφόρησης. Προσέξτε όμως τις ποσότητες που καταναλώνετε μέχρι να μάθετε το επίπεδο ευαισθησίας σας.
Κανέλα
Η κανέλα περιλαμβάνεται πια σε τόσες πολλές συνταγές στη χώρα μας, ακόμα και στον καφέ μας μπαίνει. Βοηθά στην πρόληψη από λοιμώξεις και ενισχύει τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος. Επιπλέον, η κανέλα ρυθμίζει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη, καρκίνου και νευροεκφυλιστικών ασθενειών.
Σκόρδο
Το ισχυρό αυτό συστατικό βρίσκεται στις περισσότερες ελληνικές κουζίνες. Παρέχει αντισηπτικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Σε μια έρευνα, το σκόρδο αποδείχτηκε ότι προλαμβάνει από κρυολογήματα ή τουλάχιστον συντομεύει τη διάρκεια των συμπτωμάτων. Η αλλισίνη είναι ισχυρό συστατικό στα σκόρδα και τα κρεμμύδια και είναι υπεύθυνη για αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δραστηριότητα.
Τζίντζερ
Η ρίζα του φυτού μειώνει τις φλεγμονές με τρόπους παρόμοιους που καταφέρνει η ασπιρίνη και είναι αντιμικροβιακή ενάντια σε βακτήρια και μύκητες, καθιστώντας το βασικό μπαχαρικό για το ανοσοποιητικό σύστημα. Ορισμένοι ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες αναφέρουν ότι το τζίντζερ τους βοηθά να ανακουφιστούν και να προλάβουν ακόμα τη ναυτία.
Γαρύφαλλο
Η ευγενόλη χρησιμοποιείται ευρέως στην οδοντιατρική ως τοπικό αναισθητικό, οπότε ίσως να είστε ήδη εξοικειωμένοι με το άρωμα και τη γεύση του. Ακόμα κι αν δεν σας έχει τύχει αυτό, το γαρύφαλλο μπαίνει σε πολλά φαγητά και γλυκά στην ελληνική κουζίνα. Έχει αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση και συμβάλει ακόμα και στην αντιμετώπιση του λόξιγκα.
Η νόθευση, η απομίμηση και η σκόπιμη παραπλανητική επισήμανση των τροφίμων συνιστούν κίνδυνο για την υγεία μας, ιδιαίτερα όταν αλλεργιογόνα ή ακόμα και τοξικά συστατικά άγνωστης προέλευσης χρησιμοποιούνται για να αντικαταστήσουν τα πιο ακριβά συστατικά. Μια σαφής επισήμανση που αναφέρει την προέλευση των συστατικών βοηθά στην αποτροπή και αντιμετώπιση διατροφικών σκανδάλων που θέτουν σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία.
Να αποτρέψει τις διατροφικές απάτες
Στην Ευρώπη, οι διατροφικές απάτες υπολογίζεται ότι προξενούν ζημίες που ανέρχονται σε έως 12 δις € ετησίως και το φαινόμενο έχει ενταθεί τις τελευταίες δεκαετίες. Η υποχρεωτική ένδειξη προέλευσης στις επισημάνσεις τροφίμων συμβάλλει στην αποτροπή νοθεύσεων και αθέμιτων εμπορικών πρακτικών που βλάπτουν την κοινή αγορά αλλά και τις εθνικές οικονομίες.
Να εγγυηθεί το δικαίωμα των καταναλωτών για πληροφόρηση
Οι πολίτες της ΕΕ έχουν δικαίωμα να προστατεύονται και να λαμβάνουν ακριβείς πληροφορίες για τα τρόφιμα που επιλέγουν να αγοράσουν. Προκειμένου να κάνουν επιλογές κατόπιν ενημέρωσης, οι καταναλωτές πρέπει να γνωρίζουν πού λαμβάνει χώρα η καλλιέργεια και η επεξεργασία των προϊόντων, την προέλευση των συστατικών και να έχουν περισσότερες πληροφορίες για τις μεθόδους παραγωγής και επεξεργασίας. https://www.eatoriginal.eu/el?fbclid=IwAR1lDI24OJ90dyqskNG9R3bC1wKYrtAInqo4ZXYFUwfi3sVs4cEyn9wHByg
