Αυστραλία: 500 εκατομμύρια ζώα έχουν καεί μέχρι σήμερα στις μεγαλύτερες πυρκαγιές των τελευταίων ετών

Εναλλακτική Δράση

Φύση Και Περιβάλλον

Πρόκειται για την πιο μαζική εξόντωση άγριας φύσης στη γηίνη ιστορία μαζί με αυτή που συντελέστηκε στον Αμαζόνιο, τη Σιβηρία και την Ινδονησία όλους τους προηγούμενους μήνες. Οι φονικές πυρκαγιές στην Αυστραλία μαίνονται σε όλη τη χώρα, καθώς καθημερινά δημιουργούνται νέες εστίες λόγω του καύσωνα, των ισχυρών ανέμων και της μακροχρόνιας ξηρασίας.

Χιλιάδες άνθρωποι έχουν δει τα σπίτια τους να καίγονται και έχουν απομακρυνθεί από τις περιοχές, καθώς οργανώνονται εκκενώσεις πληθυσμών και συνεχείς διασώσεις από παραλίες. Δυστυχώς, τις τελευταίες μέρες επιβεβαιώθηκε ο θάνατος 15 ανθρώπων και υπάρχουν κι ακόμα περισσότεροι αγνοούμενοι.

Οικολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ υπολογίζουν ότι περίπου 480 εκατομμύριο θηλαστικά, πουλιά και ερπετά έχουν πεθάνει, άμεσα ή έμμεσα (μέσω εισπνοής καπνών). Αυτό περιλαμβάνει περίπου 8.000 κοάλα, που πιστεύεται ότι έχουν καεί στα βόρεια τμήματα της χώρας.

Εκτός όμως από τα 8.000 κοάλα που κάηκαν, τα υπόλοιπα έχουν χάσει ένα μεγάλο μέρος του σπιτιού και φυσικά της τροφής τους. Πυροσβέστες και εθελοντές συνεχώς διασώζουν κοάλα και άλλα ζώα, που περιφέρονται χαμένα ανάμεσα στις φωτιές μην ξέροντας πώς να ξεφύγουν. Ειδικευμένοι γιατροί σε κτηνιατρικά νοσοκομεία της χώρας αναφέρουν ότι έχουν φροντίσει 72 σοβαρά καμένα ζώα μόνο την Ημέρα των Χριστουγέννων. Κάτοικοι φαίνεται να φιλοξενούν άγρια ζώα στα σπίτια τους ώστε να τα προστατεύσουν από τις πυρκαγιές.

Οι φονικές φωτιές έχουν ήδη κατακάψει περισσότερα από 40 εκατομμύρια τ.μ. εκτάσεων, πολύ μεγαλύτερη έκταση από αυτή που κατακάηκε πρόσφατα στον Αμαζόνιο. Περισσότερες από 100 πυρκαγιές μαίνονται σε όλη τη χώρα και η κυβέρνηση αναφέρει πώς το μέγεθος της καταστροφής θα αποκαλυφθεί μόνο όταν αλλάξει ο καιρός και οι φωτιές μειωθούν. Η στάχτη μεταφέρεται μέχρι τη Νέα Ζηλανδία και έχει «βάψει» τους παγετώνες της, σύμφωνα με φωτογραφία που κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες στο διαδίκτυο.Φυσικά, το καταστροφικό φαινόμενο έχει ενταθεί, αν όχι προκληθεί, από την κλιματική αλλαγή. Μάλιστα, το 2019, ονομάστηκε η «χρονιάς της κλιματικής αλλαγής», καθώς μόλις τώρα αρχίσαμε να αντιλαμβανόμαστε την επίδραση που έχει και θα έχει στη ζωή και στον πλανήτη.

Πώς μπορούν να προετοιμαστούν οι πολίτες για έναν πόλεμο ή μια κρίση

Share

Στήριξε το εργο του Κατοχικά Νέα

Το φυλλάδιο που θα μοιραστεί σε 4,7 εκατ. σπίτια και θα δίνει χρήσιμες συμβουλές
Μπορεί να θυμίζει σενάριο μετά-αποκαλυπτικής ταινίας, αλλά οι παγκόσμιες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες οδήγησαν την κυβέρνηση της Σουηδίας να μοιράσει ένα φυλλάδιο σε 4,7 εκατ. σπίτια, το οποίο θα προετοιμάζει και θα ενημερώνει για μία κατάσταση πολέμου ή κρίσης.
Όπως μεταδίδει το BBC, η κυβέρνηση της χώρας λαμβάνει σοβαρά υπόψη της αυτές τις συνθήκες, τυπώνοντας ξανά και μοιράζοντας τον ανανεωμένο οδηγό επιβίωσης σε περίπτωση φυσικής καταστροφή ή πολέμου με τίτλο «Αν έρθει η κρίση ή ο πόλεμος».

Το 20 σελίδων φυλλάδιο, θα είναι μεταφρασμένο σε 13 γλώσσες και θα μοιραστεί σε εκατομμύρια πολίτες σε όλη τη χώρα από τις 28 Μαΐου έως και τις 3 Ιουνίου, προκειμένου να είναι προετοιμασμένοι και να ξέρουν τα βασικά σχετικά με το πώς θα βρουν καταφύγιο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ποια φαγητά πρέπει να αποθηκεύουν και ποιες πληροφορίες θα πρέπει να εμπιστεύονται.

«Ακόμα και αν η Σουηδία είναι μία από τις ασφαλέστερες χώρες, οι απειλές υπάρχουν», είπε ο Νταν Ελίασον, ο οποίος είναι επικεφαλής της Υπηρεσίας Πολιτικών Επιπτώσεων που ανέλαβε τη συγγραφή του: «Είναι σημαντικό να έχουν όλοι τις γνώσεις για το τι μπορεί να μας απειλήσει, προκειμένου να είμαστε έτοιμοι σε περίπτωση που κάτι περίεργο γίνει». Οι συμβουλές αφορούν την περίπτωση της τρομοκρατίας ή κυβερνοεπιθέσεων, φυσικές καταστροφές, σοβαρά ατυχήματα και πολεμικές συγκρούσεις.

Στο κεφάλαιο υπό τον τίτλο «συμβουλές προετοιμασίας σπιτιού» αναγράφονται μερικά από τα προτεινόμενα τρόφιμα και αντικείμενα που πρέπει να υπάρχουν στο σπίτι και θα βοηθήσουν τους κατοίκους να επιβιώσουν: Υγρά μαντηλάκια, ζυμαρικά, κονσέρβες, μπάρες δημητριακών, υπνόσακοι, μάλλινα ρούχα, ραδιόφωνο καθώς και φορτιστής κινητού που λειτουργεί σε αυτοκίνητο.

Το φυλλάδιο προειδοποιεί ακόμη πως, σε περίπτωση μεγάλης κρίσης, θα υπάρχει πρόβλημα με τον ηλεκτρισμό και το σπίτι θα κρυώσει γρήγορα. «Συγκεντρωθείτε σε ένα δωμάτιο, κρεμάστε κουβέρτες στα παράθυρα, καλύψτε το πάτωμα με χαλιά και φτιάξτε μια φωλιά κάτω από ένα τραπέζι για να είστε ζεστά», συμβουλεύει.

Αν δεν υπάρχει ρεύμα, οι άνθρωποι πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για μην κρυώσουν και να παραμένουν ενημερωμένοι όταν τα συστήματα ενημέρωσης δεν λειτουργούν πλέον.

Παρόμοιες οδηγίες είχαν μοιραστεί κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά η εκτύπωσή τους σταμάτησε τη δεκαετία του 1980, σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης που επικαλείται το BBC.

newsbeast.gr

Σηκώνουν κεφάλι οι κοινωνίες ενάντια στην παγκοσμιοποίηση

Παπαδόπουλος Κωνσταντίνος

To 2019 είναι η χρονιά που αλλεπάλληλοι κόκκινοι συναγερμοί ήχησαν στους γυάλινους πύργους των ελίτ της παγκοσμιοποίησης. Χρονιά που βαρέθηκαν να μετράνε εκλογικές ήττες των εκπροσώπων τους και μεγάλες λαϊκές εξεγέρσεις κατά των νεοφίλ μέτρων τους. Τα ΜΜΕ και οι συστημικές δηλώσεις των celebrities αδυνατούν να κατευθύνουν τους λαούς όπως παλιότερα. Ζούμε ιστορικές στιγμές καθώς όλος ο πλανήτης βρίσκεται σε ανταρσία που αν συνεχιστεί θα οδηγήσει το παγκοσμιοποιητικό μοντέλο σε μερική αναδίπλωση, αν όχι σε συνολική κατάρρευση.

Το 2019 μπήκε με τα Κίτρινα Γιλέκα στους δρόμους της Γαλλίας και μας αποχαιρετάει με 1.500.000 διαδηλωτές στη Χιλή που αφού κατάφεραν να ακυρώσουν τα νεοφιλελεύθερα μέτρα της κυβέρνησης διεκδικούν νέο φιλολαϊκό σύνταγμα. Ταυτόχρονα όλη η Λατινική Αμερική είναι σε τροχιά εξέγερσης από το Εκουαδόρ μέχρι την Αργεντινή, στην οποία ο λαός καταψήφισε το νεοφιλελεύθερο καταστροφέα Μαουρίτσιο Μάκρι και επανέφερε τους Περονιστές. Αλλά και η Γαλλία συγκλονίζεται από τις μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις των πανίσχυρων εργατικών συνδικάτων που αυτή τη φορά στο πλευρό των Κίτρινων Γιλέκων υποσχέθηκαν να βρίσκονται στους δρόμους σε όλη την εορταστική περίοδο προκειμένου να μην περάσει ο συνταξιοδοτικός νόμος που επιμένει να εφαρμόσει ο Μακρόν.

Η Παγκοσμιοποίηση όμως δεν απειλείται μόνο από τα εργατικά κινήματα αλλά και από τους λαούς που διεκδικούν την εθνική κυριαρχία τους από τα γραφειοκρατικά δεσμά και τους χαλύβδινους οικονομικούς περιορισμούς της ΕΕ. Στις ευρωεκλογές, οι ηγέτες που θέλουν να επαναφέρουν την εθνική κυριαρχία στις χώρες τους, αμφισβητώντας Βρυξέλλες και Βερολίνο, κέρδισαν στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές χώρες. Στην Ιταλία ο Σαλβίνι, στη Γαλλία η Λεπέν, στη Βρετανία ο Φάρατζ. Συμπληρώστε εδώ και τις μεγάλες νίκες των εθνικών κομμάτων σε Πολωνία και Ουγγαρία.

Αν όλα αυτά τα κόμματα βρισκόντουσαν στην ίδια ομάδα θα συγκροτούσαν την δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στο Ευρωκοινοβούλιο. Και βέβαια η πορεία της αμφισβήτησης της ΕΕ κορυφώθηκε φέτος με τις βρετανικές εκλογές που ήταν ένα νέο δημοψήφισμα υπέρ του Brexit. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον έχει ποια λαϊκά στρώματα έδωσαν τη νίκη στον Τζόνσον που εκλέχτηκε επειδή υποσχέθηκε μια νέα ανεξάρτητη Βρετανία.

Σε περιοχές της Κεντρικής και Βόρειας Αγγλίας που επί δεκαετίες ήταν τα μεγαλύτερα προπύργια του Εργατικού Κόμματος, οι εργάτες, οι ανθρακωρύχοι και οι αγρότες, ψήφισαν για πρώτη φορά Συντηρητικούς. Ακόμη και στην περιφέρεια του Σέντζφιλντ που οι Εργατικοί είχαν να χάσουν σχεδόν ένα αιώνα! Έχει μάλιστα ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι ο εργατικός κόσμος στις φτωχές περιοχές έθεσε το θέμα της εθνικής κυριαρχίας της χώρας του ψηλότερα από τις κοινωνικές παροχές που υποσχόταν ο Κόρμπιν!

Το μέλλον ανήκει στους πατριώτες

Μην ξεχνάμε επίσης πως το 2019 είναι η χρονιά που ο Ντόναλντ Τραμπ μίλησε από το μεγαλύτερο παγκοσμιοποιητικό βήμα, αυτό του ΟΗΕ, κατά της Παγκοσμιοποίησης. «Ο ελεύθερος κόσμος πρέπει να ενστερνιστεί τα εθνικά του θεμέλια. Δεν πρέπει να προσπαθεί να τα διαγράψει ή να τα αντικαταστήσει. Το μέλλον δεν ανήκει στους υπέρμαχους της Παγκοσμιοποίησης, το μέλλον ανήκει στους πατριώτες».

Και βέβαια είναι εξαιτίας της αντιπαλότητας του Τραμπ με την Παγκοσμιοποίηση που το βαθύ γκλομπαλιστικό κράτος των ΗΠΑ θέλει να απαλλαγεί από αυτόν ελπίζοντας να τον καταδικάσει για το ζήτημα της Ουκρανίας. Όμως τελικά η όλη απόπειρα τους γυρίζει μπούμερανγκ. Πριν ξεκινήσει η διαδικασία της παραπομπής του από τους Δημοκρατικούς, ο Τραμπ είχε μόνο 38% θετικές γνώμες, μόλις ξεκίνησε έφτασε στο 41% και σήμερα πήγε στο 43%.

Ο αμερικανικός λαός συσπειρώνεται δίπλα σε ένα πρόεδρο που θεωρεί ότι τον κυνηγάει το κατεστημένο με κατηγορίες τραβηγμένες από τα μαλλιά, που εκτιμά πως κατάφερε να μειώσει την ανεργία σε επίπεδα ρεκόρ, έστρωσε την οικονομία και κυρίως δεν επανέλαβε τους πολέμους του δίδυμου Ομπάμα-Χίλαρυ. Ενδιαφέρον θα έχει αν δούμε το 2020 επανεκλογή του Τραμπ.

Το ενδεχόμενο επανεκλογής Τραμπ

Σε περίπτωση επανεκλογής Τραμπ θα έχουμε αντιπαγκοσμιοποιητική συμμαχία ΗΠΑ-Αγγλίας κατά του άξονα Γαλλίας-Γερμανίας (που κακά τα ψέματα, προσεύχεται για οικονομική αποτυχία της Βρετανίας). Ιδιαίτερα σημαντικές θα είναι και οι επόμενες ιταλικές εκλογές που ακλόνητο φαβορί είναι ο Σαλβίνι. Εφόσον τις κερδίσει, η έξοδος της Ιταλίας από την Ευρωζώνη μέσω υιοθέτησης διπλού νομίσματος είναι μέσα στα πρώτα σενάρια. Το διπλό νόμισμα είναι η μεγάλη επιθυμία του Κλαούντιο Μπόργκι, του οικονομικού εγκέφαλου της Λέγκας.

Το 2020 σε πρώτο πλάνο στην οθόνη των εξελίξεων θα βρίσκονται τα εργατικά κινήματα, όχι μόνο στην Ευρώπη και τη Νότια Αμερική αλλά και σε Αφρική (Σουδάν, Τυνησία, Αλγερία) και Ασία (Χονγκ Κονγκ, Ιράκ, Λίβανος). Και μακάρι να βλέπαμε επιτέλους την ευρωπαϊκή Αριστερά να συμμαχούσε με κινήματα τύπου Κίτρινων Γιλέκων με τελικό στόχο τη δημιουργία ένος πανευρωπαϊκού αιτήματος για ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο.

Τα Γιλέκα διατύπωσαν κάποιες θέσεις για αλλαγές στη Γαλλία που θα μπορούσαν να ανοίξουν μια συζήτηση σε όλη την Ευρώπη. Και η Αριστερά που κατά καιρούς μιλάει για νέο κοινωνικό συμβόλαιο θα πρέπει να καταλάβει πως τώρα είναι η ωριμότερη εποχή να προχωρήσει σε πράξεις και χειροπιαστές διεκδικήσεις. Τώρα που η ΕΕ ή αλλάζει ή βουλιάζει.

Πηγή: slpress.gr

Αμαζόνιος, Σιβηρία, Αυστραλία: ακόμη λιγότερα δάση και βιοποικιλότητα το 2020

03/01/2020

Καθημερινά, Περιβάλλον, Βασικό Άρθρο Ημέρας

• About
• Latest Posts

Ηλέκτρα Κλείτσα

Η έκταση των φονικών πυρκαγιών στην Αυστραλία είναι τρομακτική. Μια ολόκληρη ήπειρος κυριολεκτικά φλέγεται. Από τον περασμένο Σεπτέμβρη, αμέτρητες δασικές πυρκαγιές σε ολόκληρη τη χώρα εξαφανίζουν στο πέρασμά τους σπάνια βιοποικιλότητα και ανθρώπινες ζωές. Λίγους μήνες πριν, η Σιβηρία και ο Αμαζόνιος βρέθηκαν στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος για τον ίδιο λόγο: για τις τεράστιες καταστροφές σε εκατομμύρια στρέμματα δασικών εκτάσεων και την απώλεια ιδιαίτερα σημαντικής βιοποικιλότητας.

Αυστραλία

Το μόνο που μπορεί να γλιτώσει από τις πυρκαγιές στην Αυστραλία είναι τα ίδια τα δέντρα. Αυτό γιατί τα δάση ευκαλύπτων που επικρατούν στη χώρα, επανέρχονται σύντομα μετά από δασικές πυρκαγιές ακόμη και μεγάλης έντασης. Το αρχικό φυτό μπορεί να πεθάνει, αλλά αναγεννάται σχεδόν αμέσως μόλις η φωτιά περάσει από πάνω του.

Δεν ισχύει όμως το ίδιο για την πανίδα των δασών της Αυστραλίας. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής εκτιμήσεις, 480 εκατομμύρια ζώα έχουν πεθάνει στις πυρκαγιές. Ανάμεσά τους βρίσκονται θηλαστικά, ερπετά και πτηνά, ενώ οι επιστήμονες εκφράζουν φόβους ότι είναι πιθανό κάποια είδη να έχουν εξαφανιστεί συνολικά. Σε σκηνές παρόμοιες με αυτές στο Μάτι της Αττικής, αλλά σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα, άνθρωποι εγκλωβίζονται σε παραλίες προσπαθώντας να γλιτώσουν, ολόκληρες περιοχές εκκενώνονται από τις αρχές, ενώ σε άλλες ζουν εδώ και αρκετές μέρες χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και τηλεπικοινωνίες.

Ο καπνός από τις αμέτρητες φωτιές έχει κάνει τον ουρανό πάνω από την Αυστραλία κόκκινο, ενώ τα επίπεδα αέριας ρύπανσης στο Σίδνευ έχουν φτάσει έντεκα φορές πάνω από το επίπεδο «συναγερμού». Την ίδια ώρα, επιστήμονες προειδοποιούν ότι η ίδια η πυρκαγιά μπορεί να φτιάξει «τον δικό της καιρό», δημιουργώντας μεγάλους όγκους σύννεφων, τα οποία στη συνέχεια μπορούν να προκαλέσουν καταιγίδες με κεραυνούς σε μακρινές περιοχές, ξεκινώντας νέες φωτιές.

Σιβηρία και Αμαζόνιος

Λίγους μήνες νωρίτερα, ολόκληρος ο κόσμος παρακολούθησε τις τεράστιες καταστροφές από τις πυρκαγιές στον Αμαζόνιο και τη Σιβηρία. Οι αντιδράσεις των κυβερνώντων ήταν σε όλες τις περιπτώσεις τραγικές.

Ο Αυστραλός πρωθυπουργός συνέχιζε τις διακοπές του ενώ οι καταστροφικές πυρκαγιές βρίσκονταν σε εξέλιξη προκαλώντας την οργή των πυρόπληκτων.

Στην περίπτωση της Σιβηρίας, η ρωσική κυβέρνηση υποτίμησε τον κίνδυνο, επιτρέποντας στις φωτιές να πάρουν τεράστιες διαστάσεις πριν αρχίσει να παίρνει μέτρα για την καταπολέμησή τους. Οι τοπικές αρχές στη Σιβηρία, λόγω των περικοπών όλων των τελευταίων δεκαετιών σε ότι αφορούσε τη διαχείριση των δασών, δεν είχαν τα διαθέσιμα μέσα για να αντιμετωπίσουν καταστροφή τέτοιας κλίμακας. Από την άλλη ο Πούτιν άφησε τις πυρκαγιές να γίνουν ανεξέλεγκτες μέχρι να στείλει περισσότερους πυροσβέστες και δυνάμεις του στρατού για να τις καταπολεμήσουν. Το αποτέλεσμα ήταν να καταστραφεί ολοσχερώς μια δασική έκταση στο μέγεθος του Βελγίου.

Όσο για τον Αμαζόνιο, ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Ζαίρ Μπολσονάρου, δεν κατηγορείται απλά για ολιγωρία, αλλά για συνειδητή συμμετοχή στο έγκλημα, αφού από την πρώτη στιγμή της ανόδου του στην εξουσία δεν έκρυψε ότι βασικός του στόχος είναι να διευκολύνει με κάθε τρόπο τις μεγάλες επιχειρήσεις που καταστρέφουν το τροπικό δάσος για να δημιουργήσουν τεράστιες κτηνοτροφικές και αγροτικές μονάδες και για να εξορύξουν πολύτιμα μέταλλα.

Νέα χρονιά με ακόμη μεγαλύτερες απώλειες

Και στις τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, παρά τις εμφανείς και μεγάλες διαφορές, υπάρχει ένα κοινό στοιχείο: δεν υπάρχει τρόπος να επανέλθουν αυτά που χάνονται. Με εξαίρεση τα δάση ευκαλύπτων, όπου οι ζημιά είναι σε μεγάλο βαθμό αναστρέψιμη, οι τεράστιες δασικές εκτάσεις με τα αμέτρητα είδη χλωρίδας και πανίδας από τον Αμαζόνιο μέχρι την Αυστραλία και τη Σιβηρία έχουν υποστεί ανεπανόρθωτες καταστροφές.

Το 2019 ήταν μια χρονιά μαζικών καταστροφών για κάποια από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα του πλανήτη. Η υπερθέρμανση του πλανήτη έχει αυξήσει σημαντικά τους θερμούς μήνες μέσα στο χρόνο κατά τους οποίους είναι εύκολο να ξεσπάσουν πυρκαγιές. Η άνοδος της θερμοκρασίας κάνει επίσης τα δάση πιο εύφλεκτα. Την ίδια στιγμή σε ολόκληρο τον πλανήτη οι κυβερνήσεις έχουν προχωρήσει, ιδιαίτερα μέσα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, σε δραστικές περικοπές στους φορείς που είναι υπεύθυνοι για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών, ενώ σε μια σειρά χώρες οι υπηρεσίες αυτές έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Όταν δε τα δάση μπαίνουν στο στόχαστρο μεγάλων επιχειρήσεων όπως στην περίπτωση του Αμαζονίου, της Ινδονησίας (όπου τα δάση καταστρέφονται για να καλλιεργηθούν φοίνικες και να παραχθεί φοινικέλαιο – το πιο εμπορεύσιμο είδος φυτικού ελαίου στον κόσμο) η καταστροφή παίρνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις.  

Είναι φανερό ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι κατ’ εξοχή πολιτικό θέμα. Η Αριστερά σε διεθνές επίπεδο οφείλει να το βάλει ψηλά στην ατζέντα της και να μπει μπροστά στους αγώνες για την διάσωση του.

Η Γη εκπέμπει SOS

Μάρθα Κίσκιλα

«Φουρτουνιασμένη θάλασσα, δυνατές καταιγίδες και χαμηλή ορατότητα προβλέπονται για αύριο». Έτσι θα μπορούσε να ξεκινάει το δελτίο καιρού για τις 21 Ιουνίου του 2050. Οι καταστροφικές θύελλες μπορεί να μην ακούγονται σαν καλά νέα, αλλά θα είναι μεταξύ των ελάχιστων προβλημάτων του κόσμου στα προσεχή έτη της αιφνίδιας κλιματολογικής αναταραχής, καθώς τα επόμενα χρόνια προβλέπονται πλημμύρες, ξηρασίες, λιώσιμο των πάγων, πείνα, μεταναστεύσεις και πολλά ακόμα σοβαρά προβλήματα που θα δημιουργήσουν και πολιτικοκοινωνικές αναταραχές.
Ο Tim Radford, πρώην επιστημονικός συντάκτης του Guardian, είχε κάνει από το 2004 μια προφητική πρόβλεψη για τις πιθανές επιπτώσεις της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη στον κόσμο το 2020. Εφαρμόζοντας τις εμπειρικές του γνώσεις σχετικά με την επιστήμη που ήταν διαθέσιμη εκείνη την εποχή, προέβλεψε ότι το 2020 θα είναι η χρονιά που ο πλανήτης  θα αρχίσει να αισθάνεται τη θερμότητα σαν κάτι πραγματικό και επείγον.
Το προηγούμενο έτος μάλιστα, ο κόσμος είδε τις σχολικές απεργίες της Greta Thunberg να μετατρέπονται σε ένα παγκόσμιο κίνημα με περισσότερους από έξι εκατομμύρια διαδηλωτές. Ο κόσμος λαμβάνει όλο και πιο σοβαρά υπόψη του τις ανησυχητικές προειδοποιήσεις από τους επιστήμονες του ΟΗΕ, ενώ δεκάδες εθνικά κοινοβούλια και δημοτικά συμβούλια έχουν δηλώσει ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης σχετικά με το κλίμα.
Ο Radford γράφοντας μετά το ρεκόρ ζέστης του Ηνωμένου Βασιλείου το 2003, προειδοποίησε ότι τέτοιες καυτές θερμοκρασίες θα γίνουν πλέον ο κανόνας. «Να περιμένετε ότι το καλοκαίρι του 2020 θα είναι αποπνικτικό». Από τότε, ο κόσμος έχει περάσει από τα 10 πιο καυτά χρόνια της ιστορίας. Για παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο σημείωσε νέο υψηλό 38,7 βαθμών τον Ιούλιο, ο οποίος ήταν ο θερμότερος μήνας του πλανήτη από τότε που άρχισαν οι μετρήσεις.
Επίσης, πρόβλεψε σωστά το πόσο πιο εχθρικό αυτό θα έκανε το κλίμα, με τις ολοένα και πιο άγριες καταιγίδες, τις δασικές πυρκαγιές (στη Σιβηρία και τον Αμαζόνιο φέτος ή την Καλιφόρνια και τη Λαπωνία το 2018) και την καταστροφή και τον αποχρωματισμό των κοραλλιογενών υφάλων, που συμβαίνει με αυξανόμενη συχνότητα σε όλο τον κόσμο. Όλα αυτά έχουν συμβεί, όπως και οι συγκεκριμένες προβλέψεις του Radford για επιδείνωση των πλημμυρών στο Μπαγκλαντές, απελπιστική ξηρασία στη νότια Αφρική, έλλειψη τροφίμων στο Σαχέλ και άνοιγμα του βορειοδυτικού περάσματος λόγω της συρρίκνωσης του θαλάσσιου πάγου.
Ορισμένες από τις προβλέψεις του ήταν ελαφρώς πρόωρες (τα χιόνια στο Κιλιμάντζαρο και στο όρος Κένυα δεν έχουν εξαφανιστεί ακόμα), αλλά συνολικά το όραμα του Radford για τον κόσμο το 2020 ήταν εξαιρετικά ακριβές. Αυτή η ακρίβεια είναι θετική καθώς γίνεται άμεση πρόβλεψη των κινδύνων, αλλά ταυτόχρονα και ανησυχητική όταν εξετάζουμε τι επιπτώσεις αναμένουν οι επιστήμονες να έχει αυτό στη ζωή μας. Εκτός από τις εκπομπές των αερίων κατά την επόμενη δεκαετία, πολλά είναι τα προβλήματα που αναμένεται να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα.
Ακολουθώντας το παράδειγμα του Radford, ας εξετάσουμε τι θα γίνει στον κόσμο το 2050, αν η ανθρωπότητα εξακολουθεί να καίει πετρέλαιο, φυσικό αέριο, άνθρακα και δάση με αυτούς τους ρυθμούς. Αρχικά η διαφορά θα είναι ορατή από το διάστημα. Το λευκό χρώμα του βορρά θα εξαφανίζεται κάθε καλοκαίρι, ενώ ο νότιος πόλος θα συρρικνωθεί και δεν θα είναι αναγνωρίσιμος. Τα καταπράσινα τροπικά δάση του Αμαζονίου, του Κονγκό και της Παπούα-Νέας Γουινέας θα συρρικνωθούν και πολύ πιθανόν να περιβάλλονται από καπνό, σύμφωνα με τον Guardian.
Οι ακτές ανασχηματίζονται από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας και είναι πιθανόν πολλές πόλεις να πλημμυρίσουν μέχρι το 2100, όπως το Μαϊάμι, το Κουανγκτούνγκ , το Λίνκολνσιρ και η Αλεξάνδρεια. Οι παλίρροιες και οι καταιγίδες «θολώνουν» περιοδικά τα όρια μεταξύ ξηράς και θάλασσας, κάνοντας τους δρόμους μεγαλουπόλεων να μοιάζουν με τα κανάλια της Βενετία. Στο έδαφος, οι αυξανόμενες θερμοκρασίες αλλάζουν τον κόσμο με τρόπους που δεν μπορούν πλέον να εξηγηθούν μόνο από τη φυσική και τη χημεία. Ο όλο και πιο εχθρικός καιρός επηρεάζει τις κοινωνικές σχέσεις και διαταράσσει την οικονομία, την πολιτική και την ψυχική υγεία. Οι φόβοι για την πλήρη εξαφάνιση της ανθρώπινης φυλής ίσως είναι λίγο υπερβολικοί, αλλά ο κίνδυνος της καταστροφής του πολιτισμού είναι υψηλότερος από ποτέ και αυξάνεται σταθερά.
Ο κόσμος το 2050 προβλέπεται να είναι πιο εχθρικός, λιγότερο εύφορος και περισσότερο συνωστισμένος. Οι πλούσιοι θα βρίσκονται σε ένα προστατευμένο περιβάλλον, ενώ οι φτωχοί θα παραμένουν εκτεθειμένοι στα ολοένα και σκληρότερα στοιχεία. Όλοι όμως θα επηρεαστούν από τις αυξανόμενες τιμές, τις συγκρούσεις, το άγχος και την κατάθλιψη.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η παγκόσμια θερμοκρασία αυξήθηκε κατά 1.5 βαθμό Κελσίου πριν από δύο χρόνια και τώρα επιταχύνεται προς 3 ή ακόμα και το 4 βαθμούς Κελσίου, μέχρι τα τέλη του αιώνα. Το Λος Άντζελες, το Σίδνεϊ, η Μαδρίτη, η Λισαβόνα και ενδεχομένως ακόμα και το Παρίσι να δουν θερμοκρασίες που θα φτάσουν ακόμα και τους 50 βαθμούς Κελσίου, ενώ το κλίμα του Λονδίνου μοιάζει με αυτό της Βαρκελώνης πριν 30 χρόνια. Σε όλο τον κόσμο, η ξηρασία εντείνεται και η υπερβολική ζέστη γίνεται πραγματικότητα για τους κατοίκους, οκτώ φορές περισσότερο από ό, τι το 2019.
Ο ακραίες καιρικές συνθήκες είναι η πρωταρχική ανησυχία όλων, εκτός από μια μικρή ελίτ. Επιπτώσεις θα υπάρχουν παντού, αλλά η μεγαλύτερη δυστυχία γίνεται αισθητή στις φτωχότερες χώρες. Η Ντάκα, το Νταρ ες Σαλάμ και άλλες παράκτιες πόλεις πλήττονται σχεδόν κάθε χρόνο από τις δυνατές καταιγίδες και άλλα ακραία καιρικά φαινόμενα που συνέβαιναν μόνο μια φορά τον αιώνα. Ακολουθώντας το παράδειγμα της Τζακάρτας, πολλές πρωτεύουσες έχουν μετεγκατασταθεί σε λιγότερο εκτεθειμένες περιοχές. Αλλά οι πλημμύρες, οι καταιγίδες, οι ξηρασίες και οι πυρκαγιές είναι όλο και πιο καταστροφικές. Τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, ενώ το οικονομικό κόστος δυσκολεύει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που δεν έχουν προετοιμαστεί καλά. Οι ασφαλιστικές εταιρείες από τη μεριά τους αρνούνται να καλύψουν τις φυσικές καταστροφές, η ανασφάλεια κυριαρχεί και οι κυβερνήσεις αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
«Μέχρι το 2050, αν αποτύχουμε να δράσουμε, πολλά από τα πιο επιβλαβή, ακραία καιρικά φαινόμενα που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια θα γίνουν συνηθισμένα», προειδοποιεί ο Michael Mann, διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης των Συστημάτων της Γης στο κρατικό πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια.
Οι άνθρωποι έχουν καταλάβει πόσο συνδεδεμένα είναι τα φυσικά συστήματα υποστήριξης της ζωής στον κόσμο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ενισχύουν το ένα το άλλο. Υψηλότερη θερμότητα σημαίνει περισσότερες δασικές πυρκαγιές, που στεγνώνουν περισσότερα δέντρα, τα οποία καίγονται πιο εύκολα, τα οποία απελευθερώνουν περισσότερο άνθρακα, γεγονός που ωθεί τις θερμοκρασίες σε παγκόσμιο επίπεδο υψηλότερες, κάτι που καταστρέφει περισσότερο πάγο, γεγονός που εκθέτει περισσότερο από τη Γη στο ηλιακό φως που θερμαίνει τους πόλους και επιβραδύνει τα ωκεάνια ρεύματα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ακραίες καταιγίδες και μεγαλύτερες ξηρασίες. Επίσης, ο Αμαζόνιος μετατρέπεται σε σαβάνα επειδή η απώλεια των δασών εξασθενεί τις βροχοπτώσεις, γεγονός που καθιστά τις συγκομιδές χαμηλότερες, πράγμα που δίνει στους αγρότες οικονομικό κίνητρο για να καθαρίσουν περισσότερα εδάφη για να αντισταθμίσουν τη χαμένη παραγωγή, που σημαίνει περισσότερες πυρκαγιές και λιγότερες βροχοπτώσεις.Στην τρέχουσα πορεία μας, οι συγκεντρώσεις άνθρακα στην ατμόσφαιρα θα αυξηθούν επικίνδυνα και η Katharine Hayhoe, επιστήμονας της ατμόσφαιρας, εκφράζει τις ανησυχίες της. Η μεγαλύτερη ανησυχία της είναι ότι θα υπάρχουν προβλήματα στις μονάδες παραγωγής τροφίμων και ύδρευσης, με σοβαρές ανθρωπιστικές συνέπειες σε περιοχές που είναι ήδη ευάλωτες. Η πείνα θα αυξηθεί, ίσως καταστροφικά. Η Διεθνής Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή των Ηνωμένων Εθνών αναμένει ότι η παραγωγή τροφίμων θα μειωθεί κατά 2% έως 6% σε κάθε επόμενη δεκαετία λόγω της υποβάθμισης της γης, της ξηρασίας, των πλημμυρών και της ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Ο συγχρονισμός δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερος, καθώς μέχρι το 2050 ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να ανέλθει σε 9,7 δισεκατομμύρια, δηλαδή περισσότερα από δύο δισεκατομμύρια περισσότερους ανθρώπους να τρέφονται από ό, τι σήμερα.
Όταν όμως υπάρχει πείνα, οι άνθρωποι αναγκάζονται να πολεμήσουν ή να φύγουν. Περίπου 50 με 700 εκατομμύρια άνθρωποι θα αφήσουν τα σπίτια τους από τα μέσα του αιώνα ως αποτέλεσμα της υποβάθμισης του εδάφους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του περασμένου έτους. Οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες και οι ξηρασίες θα αναγκάσουν πολλούς άλλους να μεταναστεύσουν εντός και εκτός συνόρων. Ομοίως, θα μειωθεί ο πάγος των βουνών, ο οποίος αποτελεί πηγή νερού για το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Οι φτωχότεροι θα επηρεαστούν χειρότερα, αν και έχουν τη μικρότερη ευθύνη για την κλιματική κρίση. Για τον Αμερικανό συγγραφέα και περιβαλλοντολόγο, Bill McKibben, αυτή η αδικία θα έχει τον μεγαλύτερο αντίκτυπο το 2050.
Τα τελευταία 20 χρόνια, τα έθνη έχουν δοκιμάσει διάφορους τρόπους για τη σωτηρία του πλανήτη, αλλά οι περισσότεροι ήταν ακριβοί και αναποτελεσματικοί. Ωστόσο με τη βοήθεια της επιστήμης, οι κίνδυνοι μπορούν να μειωθούν αισθητά αν η ανθρωπότητα αλλάξει δραστικά την επόμενη δεκαετία. Μπορούμε να κάνουμε την κατάσταση μας ευκολότερη εάν επικεντρωθούμε στην ελπίδα σε κοινές λύσεις, παρά στους φόβους για το τι θα χάσουμε ατομικά. Αυτό σημαίνει να βρεθεί η πίστη στα θεσμικά όργανα και να προειδοποιεί ο ένας τον άλλο σχετικά με τους κινδύνους. Τα προβλήματα έρχονται και η επιστήμη το έχει κάνει σαφές αυτό. Το ερώτημα είναι τώρα πώς το αντιμετωπίζουμε...

Πηγή: tvxs.gr

Συμβουλές για ασφαλή οδήγηση σε περίπτωση κακοκαιρίας

 Αναρτήθηκε από Clopy Paste 31 Δεκεμβρίου 2019

H κακοκαιρία μπορεί να επηρεάσει τις μετακινήσεις μας, οι οποίες έτσι και αλλιώς τον χειμώνα είναι δεδομένα πιο δύσκολες, κυρίως λόγω των βροχών και των ισχυρών ανέμων, του ήλιου που τυφλώνει όταν πάει να δύσει και σε κάποιες περιπτώσεις λόγω του χιονιού και του πάγου.
Με βάση στοιχεία από έρευνες ο κίνδυνος αυξάνεται ιδιαίτερα τη νύχτα και ακόμα περισσότερο όταν ο οδηγός είναι νέος με περιορισμένη εμπειρία. Μεγαλύτερες πιθανότητες εμπλοκής σε ατύχημα υπάρχουν από τις 8 το βράδυ έως τις 2 τα ξημερώματα, κυρίως τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου και σε μέρη όπου επικρατεί σκοτάδι.
Έτσι λοιπόν το χειμώνα, που νυχτώνει νωρίς, είναι πολύ σημαντικό τόσο το να βλέπουμε όσο και το να μας βλέπουν. Καλό είναι λοιπόν να καθαρίζουμε τα παρμπρίζ και τα παράθυρα, αλλά και τους προβολείς και τα πίσω φώτα, ώστε και εμείς να έχουμε την καλύτερη δυνατή ορατότητα, αλλά και να είμαστε όσο το δυνατόν καλύτερα ορατοί σε όσους μας ακολουθούν. Ειδικά όταν φρενάρουμε. 
Πολύ σημαντική είναι και η προσαρμογή της ταχύτητας του αυτοκινήτου μας. Όταν βρέχει οι δρόμοι, ειδικά στη χώρα μας, γλιστρούν ιδιαίτερα, πόσο μάλλον όταν χιονίζει. Θα πρέπει λοιπόν να μειώσουμε την ταχύτητα με την οποία κινούμαστε τόσο, ώστε να είμαστε ασφαλείς, αλλά και να αφήνουμε μεγαλύτερες αποστάσεις από τους προπορευόμενους, ώστε να μπορούμε να επιβραδύνουμε και να ακινητοποιήσουμε το αυτοκίνητό μας με ασφάλεια. Κι αυτό γιατί το φρενάρισμα θα πρέπει να γίνεται πιο προοδευτικά, που έχει σαν αποτέλεσμα και μια μεγαλύτερη απόσταση ακινητοποίησης. 
Θα πρέπει να προσέχουμε ακόμα περισσότερο σε δρόμους που δεν έχουν κίνηση και σε μέρη που δεν τα βλέπει ο ήλιος. Και αυτό γιατί ειδικά σε αυτά μπορεί να υπάρχει πάγος. Επίσης, αν ο δρόμος έχει κρατήσει νερά, φαινόμενο όχι σπάνιο στο οδικό δίκτυο της χώρας μας, η ταχύτητά μας θα πρέπει να μειώνεται, ώστε να αποφύγουμε την υδρολίσθηση (θα την καταλάβετε από το ελάφρωμα του τιμονιού και σ' αυτή την περίπτωση θα πρέπει να μειώσετε ταχύτητα παίρνοντας το πόδι από το γκάζι, ώστε να επανέλθει η πρόσφυση), να μην πετάμε νερά σε τυχόν άλλους που κινούνται παράλληλα μαζί μας, αλλά και για να προστατεύσουμε το αυτοκίνητό μας, ειδικά αν τα έχει τα χρονάκια του, από τυχόν βραχυκυκλώματα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι καλύτερα να οδηγούμε με μια μικρή σχέση στο κιβώτιο και πιο ψηλές στροφές στον κινητήρα, ενώ όταν βγούμε από τα νερό καλό θα ήταν να πατήσουμε ελαφρά δυο τρεις φορές τα φρένα προκειμένου να στεγνώσουν οι δίσκοι.
Γενικά, όταν οι συνθήκες είναι πιο δύσκολες και ο δρόμος γλιστράει θα πρέπει να αποφεύγονται οι απότομες κινήσεις στο τιμόνι, στο γκάζι και φρένο και είναι πιο ασφαλές αν κινούμαστε με μια σχέση κάτω στο κιβώτιο σε σχέση με την άνοιξη ή το καλοκαίρι στην ίδια διαδρομή. Έτσι, και η ταχύτητα προσαρμόζεται σε πιο χαμηλά επίπεδα και υπάρχει καλύτερος έλεγχος του αυτοκινήτου, σε περίπτωση που πρέπει να αντιδράσει κανείς.
Αν παρεμπιπτόντως κολλήσετε σε χιόνι ή πάγο, τότε επιλέξτε μια μεγαλύτερη σχέση στο κιβώτιο, ώστε οι τροχοί να σπινάρουν λιγότερο και να ξεκολλήσετε ενδεχομένως πιο εύκολα.

Πηγή: cnn.gr - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα: http://clopyandpaste.blogspot.com/2019/12/blog-post_31.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+blogspot%2FClopYPastE+%28CLOPYPASTE%29#ixzz69m8FiQDz