Επικίνδυνες για την υγεία οι κάψουλες καφέ Παρατηρήθηκαν υψηλές συγκεντρώσεις καρκινογόνων ουσιών

Οκαφές που φτιάχνεται στις μηχανές εσπρέσο με κάψουλες, περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις ενός τοξικού και καρκινογόνου συστατικού, του φουράνιου, συγκριτικά με αυτόν που φτιάχνουν οι απλές καφετιέρες. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια έρευνα του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, με επικεφαλής τον Javier Santos, καθηγητή στο τμήμα Αναλυτικής Χημείας του πανεπιστημίου της Βαρκελώνης.

Τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί οι ανησυχίες για την παρουσία της ουσίας αυτής στα τρόφιμα, λόγω των τοξικών και καρκινογόνων επιδράσεων της σε ζώα, καθώς και γιατί η Διεθνής Υπηρεσία Έρευνας για τον Καρκίνο το περιέλαβε στη λίστα των τροφίμων που δυνητικά προκαλούν καρκινογενέσεις. Οι επιστήμονες αξιολόγησαν την παρουσία του φουρανίου στον καφέ, μέσω μιας αυτοματοποιημένης μεθόδου ανάλυσης, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Food Chemistry και έδειξαν υψηλές συγκεντρώσεις στον καφέ εσπρέσο που φτιάχνεται από κάψουλες. Συγκεκριμένα βρήκαν ότι περιέχει 117 έως 244 νανογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο ενώ ο απλός εσπρέσο μιας κοινής καφετιέρας περιέχει (43 έως 146 νανογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο), ο καφές φίλτρου (20 έως 78 ng/ml) και ο ντεκαφεϊνέ (14‐65 ng/ml). «Ο λόγος για τον οποίο εμφανίζονται οι υψηλές αυτές συγκεντρώσεις οφείλεται στις ερμητικά κλειστές κάψουλες, προκειμένου να αποφευχθούν απώλειες του εξαιρετικά πτητικού φουρανίου, επειδή οι συγκεκριμένες καφετιέρες εφαρμόζουν μεγαλύτερη πίεση με καυτό νερό, για τη “δημιουργία” του ροφήματος» εξηγεί ο Santos. Μάλιστα, όπως εξηγεί ο ίδιος, «όσο περισσότερο παραμένει ο καφές στο φλιτζάνι, τόσο περισσότερο εξατμίζεται το φουράνιο». Οι ειδικοί επισημαίνουν ωστόσο ότι σε κάθε περίπτωση οι συγκεντρώσεις αυτές είναι εντός των τιμών που θεωρούνται ασφαλείς για την ανθρώπινη υγεία και για να υπερβεί κάποιος τα ανώτατα εγκεκριμένα όρια θα πρέπει να καταναλώσει τουλάχιστον 20 κάψουλες καφέ την ημέρα ή 200 στιγμιαίους καφέδες. https://www.newsbeast.gr/health/arthro/154791/epikindunes-gia-tin-ugeia-oi-kapsoules-kafe?fbclid=IwAR0ETKI8bzi2rZlyxfUcHv3jD0EIu2wGCqXq_xXjE8VRxjz7YanrWFgdiPA

«Tο τραγούδι του σπανακιού»(The spinach song)

ο πιο ισχυρό στοιχείο όσων υποστηρίζουν ότι το σπανάκι του «ήρωα» είναι στην πραγματικότητα κάνναβη, αποτελεί το γεγονός ότι όταν δημιουργήθηκε ο χαρακτήρας, δηλαδή στις δεκαετίες του 1920 και ’30, το «σπανάκι» ήταν κοινή κωδική ονομασία της μαριχουάνας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί «Tο τραγούδι του σπανακιού»(The spinach song), που ηχογραφήθηκε το 1938 από το δημοφιλές τζαζ συγκρότημα Julia Lee and her Boyfriends. Το τραγούδι αυτό, παιζόταν για χρόνια σε κλαμπ που ήταν γεμάτα από τους καπνιστές κάνναβης και οι στίχοι του χρησιμοποιούσαν το «σπανάκι» ως μεταφορά για το ευφορικό φυτό. Ακόμη, οι προπαγανδιστές εκείνης της εποχής, ισχυρίζονταν ότι η κάνναβη έδινε στους χρήστες υπερβολική δύναμη. Τα ΜΜΕ υποστήριζαν μάλιστα, ότι οι χρήστες γίνονταν εξαιρετικά δυνατοί, μέχρι και άτρωτοι στις σφαίρες! Έτσι, το να αποκτά ο Ποπάυ τεράστια δύναμη ρουφώντας λίγο σπανάκι, αποτελούσε εκείνη την εποχή σαφή υπαινιγμό για την κάνναβη. Επιπρόσθετα, ως ναύτης, ο Ποπάυ, ήταν αναμενόμενο να γνωρίζει εξωτικά βότανα από μακρινούς τόπους. Πράγματι, οι ναύτες ήταν από τους πρώτους που εισήγαγαν την κάνναβη στην αμερικάνικη κουλτούρα, φέρνοντας το βοτάνι μαζί τους από τα υπερπόντια ταξίδια τους. Μετά τον θάνατο του Σίγκαρ, το 1938, το κόμικ ανέλαβαν καινούριοι δημιουργοί για πολλά χρόνια. Καθώς ο χαρακτήρας του Ποπάυ επαναπροσδιοριζόταν σε νέες παραγωγές, προέκυπταν νέες ενδείξεις για την αναφορά στην κάνναβη. Για παράδειγμα, σε πολλά από τα κινούμενα σχέδια της δεκαετίας του 1960, ο ήρωας απεικονίζεται να ρουφάει το δυναμωτικό σπανάκι μέσα από την πίπα του. Επίσης, στα κόμικς που έγιναν εκείνη τη δεκαετία, ο Ποπάυ είχε μαζί του ένα σκύλο που τον έλεγαν Καναβούρη (Birdseed). Σίγουρα, όποιοι ονόμασαν έτσι τον σκύλο του, θα γνώριζαν ότι η κάνναβη αποτελούσε για την Αμερική την κυριότερη πηγή σπόρων για τα πουλιά, μέχρι βέβαια την απαγόρευσή της. Τέλος, ένας από τους τελευταίους σχεδιαστές του Ποπάυ, ο Αμερικανός Μπόμπι Λόντον, σχεδίαζε καθημερινά κόμικς για την King Features, από το 1986 έως το 1992. Ήταν γνωστό ότι η δουλειά του, όπως και του Σίγκαρ, περιλάμβανε και ενήλικα ή αμφιλεγόμενα θέματα, με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ο Ποπάυ του Λόντον, ήταν ουσιαστικά το μόνο κινούμενο σχέδιο, το οποίο αναφερόταν ρητά στη σχέση της κάνναβης με το σπανάκι. Όπως για παράδειγμα το κόμικ που έδειχνε τον Ποπάυ και τον Γουΐμπυ να παραλαμβάνουν ένα φορτίο «αγνού βολιβιανού σπανακιού». Λάμπρος Ν. Αναγνωστόπουλος

Οι πιο καταστροφικές πυρκαγιές στην ιστορία της Ελλάδας

Newsroom eleftherostypos.gr Με τον αριθμό των νεκρών να μεγαλώνει μέρα με τη μέρα, τους δεκάδες τραυματίες που παραμένουν στα νοσοκομεία για νοσηλεία και τις εκατοντάδες χιλιάδες καμμένων στρεμμάτων δάσους από τις φωτιές που έπληξαν την Αττική, σε Κινέττα, Ραφήνα, Πεντέλη, Νέο Βουτζά, μπορούμε να μιλάμε για μια εθνική τραγωδία άνευ προηγουμένου. Μάλιστα, σύμφωνα με το Γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων, η φωτιά στο Μάτι αποτελεί τη δεύτερη πιο φονική στον 21ο αιώνα, πίσω μόνο από εκείνη που σκότωσε 173 ανθρώπους στην Αυστραλία το 2009.

Χάρης ΑποστολόπουλοςΓράφει ο Χάρης Αποστολόπουλος Όπως ήταν φυσικό, τα πρόσφατα τραγικά συμβάντα «ξύπνησαν» τις μνήμες από τις πρόσφατες επίσης καταστροφικές πυρκαγιές στην Ηλεία το 2007 και πάλι στην Ανατολική Αττική το 2009. Με αφορμή λοιπόν τις στιγμές του ολέθρου που βίωσε όλη η Ελλάδα μπροστά σε αυτήν την τεράστια στο νέο τεύχος του ET Magazine του EleftherosTypos.gr, θυμόμαστε με πόνο ψυχής τις πιο καταστροφικές πυρκαγιές που κατέκαψαν τη χώρα.

Οι 63 νεκροί της τραγωδία του 2007 στην Ηλεία Το πιο φονικό χτύπημα από τη μεγάλη καταστροφή του Αυγούστου του 2007, συντελέστηκε στο νομό Ηλείας. Η φωτιά εκδηλώθηκε τις πρωινές ώρες της 24ης Αυγούστου, στη Ζαχάρω. Μεγάλη πυρκαγιά στη Σκοπέλο – Σηκώθηκαν αεροπλάνα Το πύρινο μέτωπο στο νομό Ηλείας κατέστρεψε έκταση μεγαλύτερη από 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα Τα χωριά Γεράκι Αμαλιάδας, Κρέστενα, Γρύλλος, Καϊάφα, Νεοχώρι, Βρεστό, Καλλιθέα, Σάμικο, Πλατιάνα, ο Δήμος Ζαχάρως, η Ανδρίτσαινα, η Κλινδία, το Μουζάκι, το Φανάρι,Μπεντένι Ηλείας και πλειάδα μικρότερων οικισμών επλήγησαν, καταστρέφοντας δασικές και οικιστικές εκτάσεις. Ακόμα, απειλούσε μέχρι και τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας. Συνολικά 63 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Κάηκαν συνολικά 147 χωριά, περισσότερα από 30.000 ζώα, σχεδόν 1 εκατομμύριο στρέμματα δάσους και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, 180 σπίτια κάηκαν ολοσχερώς και άλλα 350 υπέστησαν σοβαρότατες ζημιές. Υπό έλεγχο η μεγάλη φωτιά που ξέσπασε στην Πύλο - Ασφαλή τα μνημεία [εικόνες - βίντεο] Σε όλα τα γραπτά σχετικά με την πενταετία Καραμανλή (2004-2009), οι φωτιές του 2007, περιγράφονταν από συνεργάτες τους, ως μια από τις δυσκολότερες και χειρότερες στιγμές της θητείας του τότε πρωθυπουργού. Για «ανείπωτη εθνική τραγωδία» έκανε λόγο τότε ο πρωθυπουργός, ενώ στην ιστορία έχουν μείνει οι φράσεις του τότε υπουργού Δημόσιας Τάξης, Βύρωνα Πολύδωρα, περί «ασύμμετρης απειλής» -φράση που χρησιμοποιήθηκε και στις πρώτες δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα – όσο και τα περί «Στρατηγού Ανέμου» που δυσκόλευε το έργο της κατάσβεσης. Τόσο ο Βύρων Πολύδωρας, όσο και ο τότε εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης, αργότερα έκαναν λόγο ακόμα και για τουρκικό δάκτυλο πίσω από τις εκτεταμμένες φωτιές. «Τόσες πολλές εστίες φωτιάς την ίδια ώρα σε τόσα μέρη της χώρας δεν μπορεί να είναι σύμπτωση» έλεγε τότε ο Κώστας Καραμανλής. Άλλα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, «έβλεπαν» μάλιστα πίσω από τις φωτιές ακόμα και το… ΠΑΣΟΚ. Το περίφημο «το πράσινο καίει το πράσινο». Αναζωπύρωση στη φωτιά της Ηλείας: Μάχη των πυροσβεστών για την κατάσβεσή της Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης, ζητούσε μάλιστα τότε πληροφορίες έναντι μεγάλη χρηματικής αμοιβής για την «αποκάλυψη και σύλληψη μελών εγκληματικής οργάνωσης». Την τεράστια καταστροφή ακολούθησε η προκήρυξη της κυβέρνησης – βρισκόμασταν άλλωστε και επίσημα σε προεκλογική- για αποζημίωση 3.000 ευρώ, άμεσα, χωρίς προϋποθέσεις σε κάθε πυρόπληκτο με μια απλή υπεύθυνη δήλωση του αιτούντος. Απόλυτα φυσιολογικά το συγκεκριμένο μέτρα, έγινε «βούτυρο στο ψωμί» των επιτήδειων που δεν είχαν καμία ζημιά από τις πυρκαγιές, έσπευσαν όμως να καρπωθούν το ποσό. Η Αστυνομία μάλιστα, προχώρησε άμεσα σε συλλήψεις τέτοιων επιτήδειων. Περίπου 1500 άνθρωποι, αναγκάστηκαν τότε να επιστρέψουν τα χρήματα της κρατικής βοήθειας καθώς δεν μπορούσαν να χαρακτηριστούν «πυρόπληκτοι». Για την τεράστια καταστροφή δεν αποδείχτηκε τελικώς, κανένας ξένος ή εγχώριος δάκτυλος. Για την πυρκαγιά ένοχοι κρίθηκαν οι Χαράλαμπος Καφύρας, πρώην νομάρχης Ηλείας, Πανταζής Χρονόπουλος, πρώην δήμαρχος Ζαχάρως, Παναγιώτης Τσούρας, ο πρώην πυροφύλακας Μίνθης για αμέλεια λήψης των αναγκαίων μέτρων και για έλλειψη της αναγκαίας προσοχής σχετικά με τη μη λήψη κατάλληλων μέτρων αποφυγής πυρκαγιάς, από την οποία προκληθήκαν θάνατοι, αλλά και μια 84χρονη για πρόκληση εμπρησμού. Οι ποινές που επιβλήθηκαν ήταν 10 ετών για κάθε κατηγορούμενο, τα οποία ήταν εξαγοράσιμα για 5€ την ημέρα. Παρά το σοκ των πολιτών και την οργή σε βάρος του πολιτικού προσωπικού, η Νέα Δημοκρατία, κέρδισε τις εκλογές του Σεπτέμβρη. Η μεγαλύτερη πυρκαγιά στην Αττική το 2009 Θύμα και πάλι η ανατολική Αττική και οι κάτοικοί της. Η μεγάλη πυρκαγιά, ξεκίνησε στις 21 Αυγούστου, από την περιοχή του Γραμματικού είχε διάρκεια τεσσάρων ημερών και έκαψε συνολικά 210.000 στρέμματα, κυρίως πευκοδάσους. Η πυρκαγιά επεκτάθηκε σε ολόκληρη την βορειοανατολική Αττική, από την περιοχή του Γραμματικού και του Μαραθώνα, μέχρι το Πικέρμι και την Παλλήνη, καίγοντας στο ενδιάμεσο, τμήμα της Πεντέλης στην περιοχή του Διονύσου. Η πυρκαγιά αυτή είναι η μεγαλύτερη που έχει γνωρίσει ποτέ ο νομός Αττικής. Παράλληλα μία άλλη μεγάλη πυρκαγιά στην δυτική Αττική έκαψε μεγάλο μέρος των δυτικών πλαγιών του Κιθαιρώνα και έφτασε μέχρι το Πόρτο Γερμενό. Ενισχυόμενη από τους δυνατούς ανέμους, κατευθύνθηκε νοτιότερα και έφτασε το βράδυ του Σαββάτου στα όρια του Αγίου Στεφάνου, της Άνοιξης, της Σταμάτας, της Ροδόπολης και του Διονύσου, ενώ από την Κυριακή 23 Αυγούστου η φωτιά πέρασε στην νότια πλευρά της Πεντέλης και έφτασε να καίει σπίτια στο Ντράφι, την Παλαιά Πεντέλη , την Ανθούσα, το Πικέρμι και την Παλλήνη. Χαρακτηριστικά εκκενώθηκαν περιοχές όπως ο Άγιος Στέφανος, η Πεντέλη, δύο νοσοκομεία και κατασκηνώσεις. Σε ισχύ τέθηκε ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά από σχετική απόφαση της Κομισιόν. Ιταλία, Γαλλία, Κύπρος, Αυστρία και Βουλγαρία υποσχέθηκαν συνδρομή με αεροσκάφη, ελικόπτερα, προσωπικό και λοιπά τεχνικά μέσα. Με την συνδρομή των επιπλέον δυνάμεων η πυρκαγιά τέθηκε υπό έλεγχο μέχρι τη Δευτέρα 24 Αυγούστου. Η πυρκαγιά κατέκαψε συνολικά 210.000 στρέμματα, κυρίως πευκοδάσους. Η Πυρκαγιά στην Δυτική Αττική ξεκίνησε από την περιοχή των Λεύκτρων του δήμου Πλαταιών, παράλληλα με την μεγάλη πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική. Οι δυνατοί άνεμοι την κατεύθυναν νοτιοανατολικά και έφτασε να καίει τις ανατολικές πλαγιές του Κιθαιρώνα, πάνω από τους παραθαλάσσιους οικισμούς Άγιος Βασίλειος και Πόρτο Γερμενό. Η πυρκαγιά αυτή αντιμετωπίστηκε οριστικά μία μέρα μετά την κατάσβεση της πυρκαγιάς στην ανατολική Αττική και αφού είχε κάψει 35.000 στρέμματα, κυρίως πευκοδάσους. Η πυρκαγιά στη Θεσσαλονίκη το 1917 Στις 18 Αυγούστου 1917 πυρκαγιά έκαψε τη Θεσσαλονίκη. Η φωτιά ξεκίνησε από ένα σπίτι προσφύγων, όταν μια σπίθα από την κουζίνα έπεσε σε παρακείμενη αποθήκη με άχυρο και στη συνέχεια οι φλόγες εξαπλώθηκαν σε όλη την πόλη. Σε διάστημα 32 ωρών κάηκαν 9.500 σπίτια σε έκταση 1.000.000 m² και έμειναν άστεγα πάνω από 70.000 άτομα, ενώ έχασαν τη ζωή τους ορισμένοι Γάλλοι στρατιώτες. Φωτιά στο δάσος Κοκκιναρά Κηφισιάς το 1981 Το 1981 ένα μαύρο σύννεφο καπνού σκέπασε την Αθήνα. Το δάσος Κοκκιναρά της Κηφισιάς τυλίχθηκε στις φλόγες με αποτέλεσμα να καταστραφούν δεκάδες σπίτια, 6.000 στρέμματα πρασίνου, η βόρεια πλευρά της Πεντέλης ενώ η φωτιά έφτασε μέχρι το κτήμα Συγγρού. Η Αττική κηρύχτηκε σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, ενώ τραυματίστηκαν περίπου 30 άτομα και δύο πέθαναν από καρδιακή προσβολή. Πυρκαγιά στον Διόνυσο το 1982 Το 1982 φωτιά κατέκαψε τον Διόνυσο, την Πεντέλη, την Εκάλη, το Πικέρμι, τον Γέρακα και τον Μαραθώνα. Περισσότερα από 25.000 στρέμματα πρασίνου έγιναν στάχτη ενώ δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στον Γέρακα. Φωτιά στον Άγιο Στέφανο το 1993 Η συντριβή ενός στρατιωτικού ελικοπτέρου πυροδότησε μια μεγάλη φωτιά που κατέκαψε τον Άγιο Στέφανο, το Σούνιο, τον Μαραθώνα, τη Σταμάτα, τον Διόνυσο, τη Μάνδρα Αττικής και την Παλλήνη. Την ίδια χρονιά κάηκε και η παλαιά Πεντέλη, το Ντράφι και η Παλλήνη. Οι πυρκαγιές σε Πεντέλη το 1995 και 1998 Το 1995 η Πεντέλη τυλίχθηκε στις φλόγες και οι καταπράσινες πλαγιές του βουνού έγιναν στάχτη. Η φωτιά ξεκίνησε από ένα χωράφι και σύντομα επεκτάθηκε σε Πικέρμι, Παλλήνη, Ντράφι, Ανθούσα και Πεντέλη με αποτέλεσμα να καεί το δάσος της Ραπεντώσας από τον Αγιο Πέτρο ώς το Γερμανικό Νεκροταφείο. Περισσότερα από 150 σπίτια κάηκαν, και 100.000 στρέμματα δάσους τυλίχθηκαν στις φλόγες. Τρία χρόνια μετά η Πεντέλη επλήγη ξανά από πυρκαγιά, που ξεκίνησε από τον Νέο Βουτζά και την Ανθούσα και κατέκαψε 75.000 στρέμματα της δυτικής Πεντέλης. Φωτιά σε Ραφήνα, Καλλιτεχνούπολη και Ν. Βουτζά το 2005 Η πυρκαγιά έκαψε αρχικά τη Ραφήνα, και αστραπαιαία πέρασε στην Αγ. Τριάδα και την Αγ. Κυριακή. Το πύρινο μέτωπο έκαψε τον Νέο Βουτζά και την Καλλιτεχνούπολη και εκκενώθηκαν κατασκηνώσεις και το Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλη ενώ κάηκαν εκτάσεις που ξεπερνούσαν τα 10.000 στρέμματα. Πυρκαγιά στη Σάμο το 2000 Το 2000 μια μεγάλη φωτιά ξέσπασε στη Σάμο που θεωρείται η μεγαλύτερη στην ιστορία του νησιού. Σπίτια και καλλιεργήσιμες εκτάσεις τυλίχθηκαν στις φλόγες με αποτέλεσμα μια ηλικιωμένη γυναίκα να βρει τραγικό θάνατο. Συνολικά, 145.000 στρέμματα, και 47 σπίτια παραδόθηκαν στις φλόγες. Φωτιά στο Ξυλόκαστρο το 2000 Το καλοκαίρι του 2000 ξέσπασαν πολλά μέτωπα πυρκαγιών. Οι οικισμοί Άνω Πιτσά, Λουτρό, Βρυσούλες και Καμάρι που ανήκουν στο Δήμο Ξυλοκάστρου τυλίχθηκαν στις φλόγες ενώ κάηκαν 200.000 στρέμματα. Εμπρηστής ήταν ένας κτηνοτρόφος που στο παρελθόν είχε συλληφθεί για εμπρησμό. Πυρκαγιά στην Πάρνηθα το 2007 Στις 28 Ιουνίου 2007 ξέσπασε η μεγάλη φωτιά στην Πάρνηθα, που ξεκίνησε από τα Δερβενοχώρια, στη βόρεια πλευρά του όρους, στη συνέχεια επεκτάθηκε στις πλαγιές του βουνού και έκαψε τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας. Οι φλόγες έφτασαν μια ανάσα από το Καζίνο. 300 στρατιώτες, 130 πυροσβέστες, 50 οχήματα και στελέχη του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων ρίχτηκαν στη μάχη με τις φλόγες που έκαψαν χιλιάδες στρέμματα και ζώα. Φωτιά στον Άγιο Ισίδωρο στη Ρόδο Στις 22 Ιουλίου 2008 φωτιά ξέσπασε στο χωριό του Αγίου Ισιδώρου του Δήμου Ατταβύρου της Ρόδου όταν ένας κάτοικος έκαψε ξηρά χόρτα και κλαδιά στο χωράφι του με θερμοκρασία περιβάλλοντος 36 βαθμούς Κελσίου και ένταση ανέμων 6 Μποφόρ. Συνολικά κάηκαν 110.000 στρέμματα γης. [dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]

Πώς οι πιο δημοφιλείς δίαιτες μπορούν να μεταβάλουν το μικροβίωμα του εντέρου

Θέλουμε να δοκιμάζουμε νέους τρόπους απώλειας του περιττού βάρους. Όμως έχει σημασία τι ακριβώς αλλάζουμε στη διατροφή μας και το βέβαιο είναι ότι χρειάζεται να αποφεύγουμε την επιλογή της αφαίρεσης ολόκληρων διατροφικών ομάδων από το μενού μας.Αν δοκιμάσουμε κάποια από τις πιο δημοφιλείς δίαιτες, είναι πιθανό να αλλάξουμε το έντερό μας με τρόπους που μπορεί να βλάψουν την υγεία μας. Οι επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι το εντερικό μικροβίωμα (τα βακτήρια δηλαδή που ζουν και πολλαπλασιάζονται εκεί) αλλάζει ταχύτατα όταν προσθέτουμε ή αποκλείουμε τροφές, σύμφωνα με τον William DePaolo, διευθυντή του Κέντρου Ερευνών και Θεραπειών Μικροβιώματος στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον.

Ο στόχος μας πρέπει να είναι μια ποικιλία εντερικών βακτηρίων, και τα «καλά» βακτήρια έχουν ανάγκη τις φυτικές ίνες. Στοχεύστε στο να περιλαμβάνετε μια ποικιλία φυσικά πολύχρωμων τροφών στο πιάτο σας. Οι δημοφιλέστερες δίαιτες και η σχέση τους με το εντερικό μικροβίωμα 1. Κετογονική δίαιτα Σε αυτή την ομολογουμένως αρκετά δημοφιλή δίαιτα, οι υδατάνθρακες παραλείπονται. Η αποφυγή κατανάλωσης λευκού ψωμιού, μπισκότων, πατατών και άλλων υδατανθράκων με ελάχιστα θρεπτικά στοιχεία είναι μια υγιεινή επιλογή. Όμως, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα δημητριακά, τα φασόλια, ο αρακάς και οι φακές είναι επίσης υδατάνθρακες, και παράλληλα, περιέχουν φυτικές ίνες που θρέφουν τα βακτήρια που χρειαζόμαστε. Η κετογονική δίατα πιέζει τον μεταβολισμό του σώματός μας προς την κέτωση, όταν καίμε λίπος, οπότε μπορεί να ενισχύσει την ταχεία απώλεια βάρους. Εντούτοις, αυτά συχνά συνοδεύονται από έλλειψη συγκέντρωσης, χαλαρούς μύες, δυσκοιλιότητα, αύξηση του κινδύνου εμφάνισης πέτρας στους νεφρούς και άλλα προβλήματα. 2. Δίαιτα paleo Σε αυτή τη δίαιτα, τρώμε πολλά φρούτα και λαχανικά, άπαχο κρέας και θαλασσινά χωρίς αλάτι, επεξεργασμένη ζάχαρη, δημητριακά ή γαλακτοκομικά. Η δίαιτα βασίζεται στη θεωρία ότι οι άνθρωποι ποτέ δεν προσαρμόστηκαν πλήρως στη σύγχρονη γεωργία, η οποία ξεκίνησε μετά την Παλαιολιθική περίοδο. Μια μικρή έρευνα του 2019 συμπέρανε ότι όσοι ακολουθούσαν τη δίαιτα paleo διατηρούσαν την υγιή ποικιλία των εντερικών βακτηρίων, αλλά είχαν επίσης μεγαλύτερες ποσότητες χολής και μικροβίων που «αγαπούν» το λίπος, δύο χαρακτηριστικά που μπορούν να προκαλέσουν μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας. 3. Ακραία αποτοξίνωση ή αλλιώς η δίαιτα της λεμονάδας Μπορεί να έχετε ακούσει ότι η γνωστή τραγουδίστρια Beyonce έχασε βάρος με μια τέτοια δίαιτα: νερό με γεύση λεμόνι, αλατόνερο, καθαρτικό τσάι και εξαιρετικά περιορισμένος αριθμός θερμίδων για μία εβδομάδα. Η απώλεια νερού θα είναι σίγουρα έντονη λόγω των καθαρτικών στοιχείων αυτής της δίαιτας, αλλά μόλις φάτε λίγο περισσότερο, το βάρος σας κατευθείαν θα επανέλθει. Και φυσικά η απώλεια τροφών με φυτικές ίνες μπορεί να βλάψει το έντερό σας. 4. Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε FODMAP Η δίαιτα αυτή έχει στόχο να σταματήσει τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου ή τη βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου. Περίπου το 1/5 του γενικού πληθυσμού εμφανίζουν τέτοιες δυσκολίες, κατά τις οποίες συνηθισμένες τροφές προκαλούν διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Τα FODMAPs (ζυμώσιμοι ολιγοσακχαρίτες, δισακχαρίτες, μονοσακχαρίτες και πολυόλες) είναι υδατάνθρακες που δεν απορροφώνται πλήρως από το λεπτό έντερο και τείνουν να απορροφούν νερό και να ζυμώνονται στο έντερο. Για κάποιους ανθρώπους, αυτή η διαδικασία πυροδοτεί εντερικά συμπτώματα, όπως κράμπες, αέρια, πρήξιμο και προβλήματα στην τουαλέτα. Στη συγκεκριμένη δίαιτα, αποκλείονται οι θρεπτικοί υδατάνθρακες, γι’ αυτό και πολλοί γιατροί συστήνουν την εφαρμογή της για μόνο 4-6 εβδομάδες. Το επόμενο βήμα είναι να αρχίσουμε να καταναλώνουμε τροφές με υψηλά FODMAP· για παράδειγμα μία κάθε τρεις μέρες. Αν μια συγκεκριμένη τροφή προκαλέσει πρόβλημα, την αποφεύγουμε για όσο χρειάζεται. Αλλά ο συνήθης στόχος είναι να βρούμε τροφές με FODMAP που μπορείτε να καταναλώνετε τακτικά. Λαχανικά με λίγα FODMAP είναι το κάλε, η κολοκύθα, οι γλυκοπατάτες, τα καρότα, τα αγγούρια και τα πράσινα φασόλια. Φρούτα με λίγα FODMAP είναι τα κόκκινα φρούτα, οι μπανάνες, η ντομάτα και τα εσπεριδοειδή. Αντίστοιχα, τέτοια δημητριακά είναι η βρώμη, η κινόα, το ρύζι και το καλαμπόκι. Παρόλα αυτά, η καλύτερη κίνηση είναι να συνεργαστείτε με έναν γιατρό και διατροφολόγο ώστε να λάβετε την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και διατροφή για προβλήματα όπως το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. 5. Δίαιτα χαμηλή σε ισταμίνη Κάποιοι άνθρωποι αντιδρούν σε τροφές που περιέχουν ισταμίνη (ναι, είναι η ίδια ουσία που προκαλεί και αλλεργικά συμπτώματα). Για να αποφύγουμε την ισταμίνη, χρειάζεται να αφαιρέσουμε από το μενού μας τροφές όπως τυρί, αλκοόλ, κοινά λαχανικά όπως σπανάκι και μελιτζάνα, αλλά και φρούτα όπως φράουλες και εσπεριδοειδή. Όπως και με την προηγούμενη δίαιτα (FODMAP), ο στόχος εδώ είναι να νιώσουμε καλύτερα και στη συνέχεια να προσθέσουμε προσεκτικά και πάλι κάποιες από αυτές τις τροφές, με τη βοήθεια ενός διατροφολόγου. Σε αυτό βοηθά η καταγραφή των συμπτωμάτων αλλά και της διατροφής. Είναι πιθανό να χρειαστεί να λάβουμε κάποια συμπληρώματα επίσης. Γενικά, είναι πάντα καλύτερο να στοχεύουμε σε μια ισορροπημένη διατροφή. Κάποιες γενικές οδηγίες είναι οι εξής: – Επιλέγουμε την ποικιλία – τα καλύτερα γεύματα περιέχουν στοιχεία από διαφορετικές διατροφικές ομάδες. – Γεμίζουμε το μισό μας πιάτο με λαχανικά και φρούτα. – Προτιμάμε προϊόντα ολικής αλέσεως, όπως βρώμη και καστανό ρύζι. – Αποφεύγουμε ποτά και ροφήματα με ζάχαρη. – Αναμιγνύουμε πρωτεΐνες. Χρειάζεται να μειώσουμε αισθητά το κόκκινο κρέας και να προσθέσουμε στο μενού μας περισσότερα θαλασσινά, ξηρούς καρπούς και σπόρους ή όσπρια που περιέχουν πρωτεΐνη. Πηγή: www.psychologytoday.com/intl/blog/open-gently/202105/how-dieting-may-change-your-microbiome

ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΡΣΕΝΙΚΩΝ ΣΚΥΛΩΝ (Α-Ω)

Α Άγης

Άγιαξ Άγκελ Άδης Άδωνης Αζάν Αζόρ Άιζακ Αινέας Αίνος Αίολος Αίσωπος Άκης Ακίλα Αλέν Άλεξ Αλή Αλήτης Αλκαίος Άλκης Αλλαντίν Αλλού Άλμπερτ Άλφι Αμήν Άμλετ Άμπιγκέιλ Άνθος Άνταμ Άξελ Απόλλων Απσού Άραγκον Αράπης Αργκό Άργκο Άργος Άρης Αρίστος Αρκάς Αρμάο Αρτέμης Άρχοντας Άρχων Άσιλ Ασπροδόντης Ασπρούλης Αστερίξ Αστορ Άτλας Αττίλας Αχαιός Αχχιλέας Β Βάκχος Βαλεντίνος Βαρώνος Βασιλιάς Βέλος Βέμπο Βενέδικτος Βενιαμίν Βίας Βίκτωρ Βίκτωρας Βιτόλο Βλάντ Βουλκάν Βούς Βύρων Γ Γαύδος Γιούπι Γιούρα Γιώργος Γκάμπι Γκάνερ Γκαστόν Γκαφού Γκίζμο Γκλαφούνης Γκόλντ Γκόλφ Γκόντερ Γκόραν Γκόρντον Γκούφη Γκράντ Γκρέγκ Γκρέι Γκρούβι Γολιάθ Γουίλλι Γουίνι Γουίσπερ Γούλφ Δ Δαίδαλος Δαίμων Δαρείος Δαυίδ Δήμας Δήμος Δίας Διογένης Δούκας Δράκος Ε Έβρος Εγέρτης Έκτορας Έκτωρ Έλβις Έλμερ Ένζο Έντι Έρικ Ερμής Έρνεστ Ερρίκος Έρως Εύβολος Ζ Ζαγκόν Ζακ Ζαν Ζάρκο Ζάχος Ζεύς Ζήκος Ζιντάνν Ζορό Η Ηράκλειτος Ηρακλής Ηρόδοτος Ήρωας Ήφαιστος Θ Θαλής Θέμης Θέμος Θηρευτής Θησέας Θόρ Ι Ίαν Ιανός Ιάσων Ιβάν Ίγκαρ Ίγκι Ιγκόρ Ίκαρος Ιντεφίξ Ιος Ιπποκράτης Κ Καίσαρ Καίσαρας Κάλμ Κάμελ Κανέλος Κάρο Κάρτμαν Κάσος Κάσπερ Κάστρο Κάστωρ Καψάλης Κέβιν Κεμάλ Κέρβερος Κίμι Κίμο Κίνγκ Κλαρίνης Κλαύδιος Κλεομένης Κόκο Κόμης Κομήτης Κόμπρα Κόναν Κόντι Κόραξ Κορνήλιος Κότσος Κούκι Κούπερ Κούρος Κρέων Κρομ Κρόνος Κρούζο Κύπρος Κωστής Λ Λάκης Λάκι Λάμπης Λάμπρος Λάνς Λάρυ Λένος Λεό Λεόν Λέρος Λευκός Λέων Λεωνίδας Λίαμ Λίβας Λίνος Λόκι Λόκο Λόρντ Λούης Λούις Λούκας Λούκος Λούλης Λουλού Μ Μάγκας Μάικ Μάιλο Μάκης Μαξ Μαξίμ Μάο Μάος Μάριος Μάρλει Μαρπσάς Μάρς Μάρτης Ματίζ Μεθέπων Μελανός Μενέλαος Μένιος Μεσιέ Μίδας Μικ Μίκης Μίκυ Μίλο Μιλού Μίμης Μίνος Μίνωας Μίο Μίστερ Μόγλης Μόκα Μόκυ Μόλυ Μόμπυ Μόρις Μόρνος Μόρτης Μορφέας Μούρη Μούφιν Μπάκ Μπάκστερ Μπάλντυ Μπαλού Μπάμπη Μπάντιτ Μπάντυ Μπάρνει Μπάρτ Μπάστερ Μπάχ Μπέαρ Μπένζι Μπένσον Μπέντλει Μπετόβεν Μπίλ Μπίλι Μπιμπίκος Μπίνγκο Μπλάκ Μπλάκι Μπο Μπόμπ Μπόμπος Μπόνγκο Μπόντ Μποξ Μπού Μπουκης Μπούλης Μπόυμερ Μπούμπης Μπούμπι Μπούς Μπράβο Μπράκ Μπράντυ Μπρόκ Μπρούνο Ν Ναβάρ Νάικ Ναμπούκ Νάρκισσος Νάτσο Νέρο Νέρων Νέστωρ Νήσος Νικ Νίνο Νιούμαν Νούλης Ντάκ Νταλί Ντάνυ Ντάρκ Ντάφυ Ντέκ Ντεμ Ντέμον Ντέξτερ Ντίζελ Ντίκ Ντίκο Ντίλκερ Ντίνος Ντίντο Ντιούκ Ντόγκυ Ντομίνγκο Ντόναλτ Ντουσάν Ντράγκον Νώε Ξ Ξανθός Ξανθούλης Ξάπλας Ξενοφών Ξέρξης Ξιφίας Ο Οβελίξ Όβερ Οδυσσέας Οθέλλος Ολάφ Όλιβερ Όλυμπος Όμηρος Όναρ Όντι Όντιν Ορέστης Όρκ Ορμητικός Όρσο Ορφέας Όσιρις Όσκαρ Όστιν Ότο Ούζο Ουράν Π Πάκο Πάν Πάνθηρας Πανίνο Πάντσο Πάρης Πάτρικ Πάτροκλος Παύλος Πέγκ Πέπε Πεπίτο Πέπος Περίτας Πέριτας Πέρος Πέτρος Πήγασος Πήτερ Πίκατσου Πίπης Πιτ Πίτερ Πιτσιλίθρας Πλούτο Πλούτων Πόλο Πόνγκο Πρίνος Πρίνς Πύρρος Ρ Ράλφ Ράμο Ράμπο Ραμσής Ραντανπλάν Ραούλ Ραταπλάν Ρέι Ρέμος Ρένος Ρεξ Ρήγας Ρήσος Ρίγκο Ρίκος Ρίκυ Ρίτσι Ροκ Ρόκι Ρόκο Ρόμπερτ Ρότ Ρουαγιάλ Ρούμπης Ρούντι Ρουτ Σ Σαίνις Σάκης Σάλιας Σαμ Σάμος Σάμυ Σάταν Σεράνο Σέρλοκ Σίλβερ Σιλβέστερ Σίλβι Σίμπα Σίφνος Σκάμπυ Σκαφτιάς Σκούμπυ Σκούτερ Σμάρτ Σμερδάκι Σμόκ Σνίφερ Σνούπι Σούζας Σπάικ Σπάκυ Σπίθας Σποκ Σπόρος Σπρόκετ Στάρ Στέλιος Σύμπα Τ Τάζ Τάκερ Τάνκ Ταρζάν Τεν-τεν Τέντυ Τζακ Τζάκο Τζαφάρ Τζέικ Τζείμς Τζεφ Τζίμυ Τζίνο Τζόκερ Τζότζο Τζόϋ Τήνος Τίγρης Τιτάν Τίταν Τίτο Τόμ Τόμπι Τόνυ Τουίτερ Τούρμπο Τσάπ Τσάρλι Τσίκο Τσόου Τύραννος Υ Υφαντής Υψίφων Φ Φάνης Φάνυ Φάτσα Φάτσας Φέλιξ Φίγκο Φίλιππος Φιντέλ Φλάμπερ Φλας Φλόξ Φλόξο Φλός Φοίβος Φόξ Φούλης Φράνκι Φρέντυ Φρίντομ Φρίξος Φρίτζ Φρόντο Φρούλης Φτούλης Φύλαξ Φώκος Φώτης Χ Χαβιέρ Χάμπ Χάρης Χάρλεϊ Χάρος Χάχας Χένρυ Χόμπι Χόμπιτ Χουάν Χούλιο Ψ Ψείρας Ψηλός Ψιτ Ω Ωραίος Ωρίων

Η θρησκεία του φόβου

Στην νέα Θρησκεία του Φόβου που οικοδομείται, στον αντίποδα ακριβώς της θρησκείας της Αγάπης, οι παλιές τελετουργίες αντικαθίστανται στο συλλογικό υποσυνείδητο με νέες "επιστημονικές".

Η "θεία κοινωνία" αντικαθίσταται από τον εμβολιασμό, την "σωτήρια μετάληψη" του "σώματος και αίματος" της επιστήμης, που απελευθερώνει. Η "ιερά σύνοδος" αντικαθίσταται από την επιτροπή των ειδικών που επενδύεται τώρα με την ίδια αγιότητα, οι δε απόψεις της αποτελούν ιερούς απαράβατους κανόνες. Ο εγκλεισμός, η στέρηση της χαράς και της ίδιας της ζωής, αντικαθιστά τις παλαιότερες ενοχοποιήσεις και εξαγνιστικές τελετές καθαρμού του σώματος και του πνεύματος, δηλαδή της νηστείας, της σεξουαλικής εγκράτειας-αποχής κλπ. Η "κόλαση της διασωλήνωσης", είναι η νέα τιμωρητική απειλή, η νέα θεία δίκη, για τους άπιστους παραβάτες των ιερών εντολών. Η μάσκα είναι ο νέος σταυρός μαρτυρίας, το ορατό σύμβολο-πιστοποιητικό πίστης στην νέα θρησκεία, που οι άνθρωποι κρεμούν στο πρόσωπο τους όπως το σταυρουδάκι της βάφτισης τους. Και το παλιό χριστιανικό "αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν" αντικαθίσταται από το "φοβού τον πλησίον σου ως εαυτόν". Γιατί πλέον δεν φοβάσαι μόνο τον Άλλο, φοβάσαι και τον εαυτό σου μην τυχόν μολύνει τον άλλο. Κι όπως κάθε θρησκεία που σέβεται τον εαυτό της, έτσι και η θρησκεία του Φόβου, έχει το ποίμνιο των πιστών της, το εκκλησίασμα της και ως εκ τούτου έχει και τους αιρετικούς της που τους αξίζει να καούν στην κόλαση της διασωλήνωσης. Γιατί "ο Θεός Φόβος εστί"... Πηγή:Από το facebook του Αντώνη Αδρουλιδάκη *Ο Γιάννης Αδρουλάκης εργάζεται στο Τμήμα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Κύπρου University Of Cyprus και Τμήμα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Κυπρου Σπούδασε M.Sc. Αναπτυξιακή & Κοινωνική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Κύπρου | University Of Cyprus

Τηλεργασία: 7 τρόποι να καταπολεμήσουμε την κόπωση των τηλεδιασκέψεων

Μόλις τελειώσατε το 10ο meeting αυτής της εβδομάδας μέσω διαδικτύου και αντί να νιώθετε ευχάριστα από τις ιδέες και τον ποιοτικό χρόνο που περάσατε με τους συναδέλφους σας, νιώθετε εξαντλημένοι. Και όσο σκέφτεστε ότι το απόγευμα θα κάνετε βιντεοκλήση με τους φίλους σας, θέλετε να το ακυρώσετε. Αν η σκέψη ότι πρέπει να προσέχετε 10 ανθρώπους να μιλούν ταυτόχρονα μέσω διαδικτύου σας κάνει να θέλετε να απομονωθείτε σε ένα απομονωμένο νησί, τότε πιθανότατα να έχετε κόπωση από τα meetings.

Τι ακριβώς προκαλεί την κόπωση από τα meetings; Υπάρχει πράγματι η «κόπωση των τηλεδιασκέψεων»; Και πώς σχετίζεται η τηλεργασία; Η επιστήμη έχει επιτέλους μια συγκεκριμένη απάντηση να μας δώσει. Τα εργαστήρια Human Factors της Microsoft διεξήγαγαν πειράματα στα οποία παρακολουθούσαν και κατέγραφαν τα εγκεφαλικά κύματα των ανθρώπων που εργάζονται δια ζώσης και μέσω διαδικτύου. Οι ερευνητές έκαναν δύο σημαντικές ανακαλύψεις: – Η εξ αποστάσεως συνεργασία είναι νοητικά πιο απαιτητική από την δια ζώσης. – Τα διαδικτυακά meetings είναι πιο στρεσογόνα και κουραστικά από την επικοινωνία άλλου είδους (όπως μέσω emails). Επιπροσθέτως, είναι δυσκολότερο να αντιληφθούμε στοιχεία επικοινωνίας (γλώσσα του σώματος) κατά τη διάρκεια των τηλεδιασκέψεων. Στη φυσική συνάντηση, η ανατροφοδότηση είναι άμεση και ξεκάθαρη, ενώ στο ψηφιακό περιβάλλον η δυσκολία στο σήμα, στον ήχο και οι άσχετοι θόρυβοι μπορούν να καταστρέψουν τη ροή της επικοινωνίας. Μπορεί να επηρεάζουν ακόμα και το πώς οι άλλοι άνθρωποι μας αντιλαμβάνονται. Άλλωστε, γνωρίζουμε ήδη πια από πρώτο χέρι πόση πίεση ασκούν οι οθόνες στα μάτια μας. Η πολύωρη ενασχόληση με οθόνες προκαλεί συμπτώματα όπως πονοκέφαλο, θολή όραση, ξηροφθαλμία και αυχενικό πόνο. Τέλος, σε όλες τις παραπάνω δυσκολίες, έρχεται να προστεθεί και η ανισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και προσωπική ζωή που έχει επέλθει ως αποτέλεσμα της τηλεργασίας. Καταπολεμώντας την κόπωση των τηλεδιασκέψεων με 7 τρόπους 1. Δημιουργούμε μια ατζέντα θεμάτων και τη μοιραζόμαστε με όλους τους συμμετέχοντες Οι τηλεδιασκέψεις που είναι χαώδεις, που μετακινούνται από το ένα θέμα στο άλλο χωρίς σκοπό, μας σπαταλούν χρόνο και μας εξαντλούν. Όσο πιο δομημένοι είστε, τόσο περισσότερο χρόνο γλυτώνετε και τόσο περισσότερο εμπνέετε και τους υπόλοιπους ώστε να μπουν όρια. 2. Είμαστε επιλεκτικοί με το ποιους προσκαλούμε Για λιγότερο στρεσογόνα και πιο αποτελεσματικά meetings, αν είναι στο χέρι σας, κρατήστε τα ολιγομελή. Όσους περισσότερους ανθρώπους προσθέτουμε σε μια συνάντηση, τόσο περισσότεροι περισπασμοί προστίθενται. 3. Περιορίζουμε τη διάρκεια ενός meeting Ας είμαστε ρεαλιστές: όλοι θα κουραστούν αν μια τηλεδιάσκεψη φτάσει τα 75 λεπτά. Υπάρχει «ιδανική» διάρκεια; Όχι ακριβώς, αλλά οι περισσότερες έρευνες τείνουν στα 30 – 40 λεπτά. Αν δείτε ότι η τηλεδιάσκεψη ξεπερνά αρκετά τη μία ώρα, προσθέστε ή ζητήστε ένα μικρό διάλειμμα. 4. Κάνουμε συχνά διαλείμματα Και μιλώντας για διαλείμματα, χρειάζεται να προσθέτουμε καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας τέτοια μικρά διαστήματα. Μια δημοφιλής τεχνική είναι εκείνη των 20-20-20. Για να μειώσετε την πίεση στα μάτια, κάντε διάλειμμα κάθε 20 λεπτά, κοιτώντας μακριά σε απόσταση 20 ποδιών (6 μέτρα) για 20 δευτερόλεπτα. Κι όταν λέμε διάλειμμα, δεν εννοείται εδώ να σηκωνόμαστε από το γραφείο και να πηγαίνουμε στο κινητό τηλέφωνο, προτιμήστε μια σύντομη βόλτα ή μια δραστηριότητα εντός σπιτιού. 5. Μειώνουμε τον ενοχλητικό θόρυβο «Ακούει κανείς άλλος αυτό το θόρυβο;», «Τι κάνει έτσι, το μικρόφωνό μου;», «Ακούγεται κάποιο κινητό να χτυπά;» Τέτοιες ερωτήσεις είναι συνηθισμένες κατά τη διάρκεια μιας τηλεδιάσκεψης και συνεισφέρουν στην κόπωση. Προτείνουμε λοιπόν όποιος δεν μιλά να κλείνει το μικρόφωνο, συστήνουμε επίσης απομόνωση κατά τη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης εντός του σπιτιού και οι υπόλοιπες συσκευές και προγράμματα να μπαίνουν στην αθόρυβη λειτουργία. 6. Όπου είναι δυνατό, αποφεύγουμε τα meetings Όπως αναφέρθηκε ήδη, η έρευνα της Microsoft έδειξε ότι οι τηλεδιασκέψεις είναι νοητικά πιο κουραστικές από την αποστολή emails. Γι’ αυτό αν κάνει μπορεί να ειπωθεί με διαφορετικό τρόπο, επιλέγουμε αυτόν και μειώνουμε τις εβδομαδιαίες συναντήσεις ώστε να είναι και πιο ποιοτικές. 7. Κοινωνικοποιούμαστε με τους συναδέλφους εκτός των τηλεδιασκέψεων Ένας άλλος λόγος που οι τηλεδιασκέψεις μπορεί να τραβούν σε χρόνο είναι επειδή είναι η μοναδική μας πλέον ευκαιρία να κοινωνικοποιηθούμε με τους συναδέλφους μας, τους οποίους πριν βλέπαμε καθημερινά. Γι’ αυτό το λόγο, δοκιμάστε να δημιουργήσετε κοινωνικές δραστηριότητας εκτός εργασιακού πλαισίου για να παραμείνετε σε επαφή μαζί τους. Μια άλλη πρόταση είναι να προσπαθήσουμε να θέσουμε όρια σε όσους μένουν στο ίδιο σπίτι μαζί με εμάς. Πολλές φορές, εξαντλούμαστε κι από το άγχος μήπως κάποιος διακόψει ή ενοχλήσει τη διαδικασία της τηλεδιάσκεψης (ειδικά αν έχουμε παιδιά). Ένας καλός τρόπος για να το αποφύγουμε είναι να έχουμε έναν συγκεκριμένο χώρο μέσα στο σπίτι, ο οποίος θα είναι αποκλειστικά γι’ αυτό το σκοπό και θα έχουμε επικοινωνήσει καθαρά σε όλους ότι όποτε βρισκόμαστε εκεί, κανείς δεν μας ενοχλεί μέχρι να τελειώσουμε. Πηγή: www. krisp.ai/blog/meeting-fatigue

Είμαστε αστρική σκόνη

«Είτε είμαστε άνθρωποι είτε είμαστε αστρική σκόνη, όλοι μαζί χορεύουμε στη μελωδία ενός αόρατου ερμηνευτή». Αλβέρτος Αϊνστάιν Οταν ξεκίνησε το σύμπαν, υπήρχε μόνο υδρογόνο και λίγο ήλιο και πολύ λίγο από τα άλλα στοιχεία. Το ήλιο δεν βρίσκεται στο σώμα μας. Το υδρογόνο είναι, αλλά αυτό δεν είναι το μεγαλύτερο μέρος του βάρους μας. Τα αστέρια είναι σαν τους πυρηνικούς αντιδραστήρες. Παίρνουν ένα καύσιμο και το μετατρέπουν σε κάτι άλλο. Το υδρογόνο μετασχηματίζεται σε ήλιο, και το ήλιο είναι ενσωματωμένο στον άνθρακα, το άζωτο και το οξυγόνο, το σίδηρο και το θείο, όλα όσα μας αποτελούν. Οταν τα αστέρια φτάσουν στο τέλος της ζωής τους, διογκώνονται και καταστρέφονται αποτινάζοντας τα εξωτερικά στρώματα τους. Αν ένα αστέρι είναι αρκετά βαρύ, θα εκραγεί σε σουπερνόβα. Ετσι, το μεγαλύτερο μέρος του υλικού που τα αποτελούν, βγαίνει από τα αστέρια που πεθαίνουν, ή τα αστέρια που καταστράφηκαν από εκρήξεις. Και αυτές οι αστρικές εκρήξεις συνεχίζονται. Εχουμε μέσα μας πράγματα τόσο παλιά όσο και το σύμπαν και άλλα που δημιουργήθηκαν μόλις εκατό χρόνια πριν. Η Γη δεν μπορεί να αποφύγει την συνάντηση τα συντρίμμια κι έτσι η αστρική σκόνη πέφτει πάνω στη Γη όλη την ώρα από την αρχή της δημιουργίας. Βασικά είναι ο λόγος που δημιουργήθηκε ο πλανήτης εξαρχής. Αλλά τελικά όλα αυτά τα σωματίδια που περιέχουν οξυγόνο και άνθρακα, σίδηρο, νικέλιο, και όλα τα άλλα στοιχεία, βρίσκουν το δρόμο τους μέσα στο σώμα μας. Οτι βρίσκεται στο σύμπαν και τη Γη αποτελείται από αστερόσκονη, η οποία βρίσκεται παντού γύρω και μέσα μας. Μας συνδέει άμεσα με το σύμπαν και ανοικοδομεί το σώμα μας ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Το σώμα μας είναι κατασκευασμένο από τα υπολείμματα των άστρων και τις τεράστιες εκρήξεις στους γαλαξίες. Όλο το υλικό στο σώμα μας προέρχεται από την εν λόγω υπολειπόμενη αστερόσκονη, που βρίσκεται επίσης στα φυτά και στα θρεπτικά συστατικά που χρειαζόμαστε κάθε μέρα.

Στην αρχή της δημιουργίας του πλανητικού συστήματος, ο ήλιος δεν ακτινοβολούσε, ή τουλάχιστον ακτινοβολούσε λιγότερο απ ότι σήμερα. Κι ακόμη ότι η Γη δεν περιστρεφόταν με την ίδια ταχύτητα γύρω από τον εαυτό της , ούτε γύρω από τον ήλιο. Από κει και μετά, με την ενέργεια της βαρύτητας και γενικότερα των μαγνητικών πεδίων ο ήλιος άρχισε να δίνει περισσότερο φως, όπως αυτό που ξέρουμε και η Γη να γυρίζει σιγά-σιγά γύρω από τον εαυτό της. Και εδώ ακριβώς χωρίστηκε η μέρα από τη νύχτα (βλέπε Εξι μέρες δημιουργίας). Σ αυτές τις απόψεις οι επιστήμονες οδηγήθηκαν από τις παρατηρήσεις ότι η Γη δεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πάντα με την ίδια ταχύτητα. Τα τελευταία χρόνια (1994) περιστρέφεται όλο και πιο αργά και το ημερονύκτιο μεγαλώνει. Αυτό οφείλεται στους διάφορους μαγνητισμούς και στις παλίρροιες της Γης. Σύμφωνα με μετρήσεις που έγιναν το έτος μεγαλώνει κατά 1 δευτερόλεπτο. Ασήμαντο φαινομενικά , χρονικό διάστημα, αλλά σημαντικό στο πέρασμα των χρόνων, των αιώνων, των χιλιετηρίδων κλπ. Διότι οι υπολογισμοί των επιστημόνων φέρνουν στο φως κάτι πολύ εντυπωσιακό. Οσο η γη γυρίζει πιο αργά, κάνει λιγότερα ημερονύκτια, μέσα σ ένα χρόνο. Ετσι υπολογίζεται ότι πριν: 4,8 δις χρόνια το έτος είχε 11 ημερονύκτια. 2,4 -=- 120 -=- 1,2 -=- 247 -=- 600 εκ. χρόνια το έτος είχε 424 -=- 100 -=- -=- 370 -=- Σήμερα 365 -=- Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι η Γη ξεκίνησε να γυρίζει αργά γύρω από τον εαυτό της και πολύ γρηγορότερα γύρω από ήλιο , απ ότι σήμερα, μετά, πριν 600 εκ. χρόνια άρχισε να γυρίζει πολύ γρήγορα, και τώρα πάλι γυρίζει αργά. Όλα αυτά σημαίνουν πάρα πολλά για την πορεία των εποχών και τις βιολογικές εξελίξεις πάνω στη Γη, τονίζουν οι επιστήμονες, αφού δημιουργείται άλλος φωτοπεριοδισμός. Σε ότι αφορά τον Ηλιο, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι είναι μεσήλικας, έχει δηλαδή διανύσει πορεία περίπου 5 δισεκατομμυρίων ετών με συνεχώς αυξανόμενη δραστηριότητα. Και ότι από δω και πέρα η φωτοβολία του θα μειώνεται σταδιακά, μέχρι που τελικά θα σβήσει μετά 5–6 δισ. χρόνια. Βέβαια είναι πολύ εξωπραγματικό να συζητάμε τι θα γίνει στο μακρινό εκείνο μέλλον. Σημασία έχει το σήμερα, κι αυτό ερευνούν οι επιστήμονες. Γιατί η διαφορά ενός δευτερολέπτου το χρόνο στην περιστροφή της Γης, παίζει σημαντικό ρόλο για όσους ασχολούνται με την αστρονομία, με την πλοήγηση σκαφών, με ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς. Γι αυτό μετά από διεθνείς συμφωνίες, προσθέτουν το χρόνο που λείπει λόγω της καθυστέρησης της Γης. Τα τελευταία 15 χρόνια προστέθηκαν 13 δευτερόλεπτα για να υπάρξει συγχρονισμός. Το τελευταίο προστέθηκε την 1–7–94. Αν δεχθούμε τώρα αυτό το ρυθμό μείωσης της περιστροφής της Γης σα σταθερή τότε: Σε 600 εκ. χρόνια το έτος θα έχει 306 μέρες Σε 1.200.000.000 χρόνια 247 μέρες Σε 2.400.000.000 « 129 μέρες Σε 4.800.000.000 « 11 μέρες. Βαθιά στο ανθρώπινο υποσυνείδητο υπάρχει η επιτακτική ανάγκη για ένα λογικό σύμπαν που να έχει ένα νόημα. Αλλά το πραγματικό σύμπαν είναι πάντα ένα βήμα πέρα από τη λογική. Στην πραγματικότητα είμαστε μια εκδήλωση της κίνησης ολόκληρου του σύμπαντος κατά τον ίδιο τρόπο που ένα κύμα είναι μια εκδήλωση της κίνησης ολόκληρου του ωκεανού. Αναδημοσίευση από theancientwebgreece.wordpress.com

Αν βάζεις γάλα στον καφέ σου, ιδού 3 λόγοι να το ξανασκεφτείς

Πολλοί είναι εκείνοι, οι οποίοι συνδυάζουν τον καφέ τους, με γάλα.

Μάλιστα, δεν μπορούν χωρίς αυτόν τον συνδυασμό, ενώ θεωρούν ότι το γάλα δίνει μια πιο ελαφριά και νόστιμη γεύση στον καφέ τους. Ωστόσο, σύμφωνα με έρευνες, ο συνδυασμός καφέ και γάλακτος έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία. Διαβάστε παρακάτω τρεις (3) σημαντικούς λόγους, για τους οποίους δεν θα πρέπει να βάζετε γάλα στον καφέ σας: 1. Ο συνδυασμός καφεΐνης και καζεΐνης (πρωτεΐνη γάλακτος) δημιουργεί θρόμβους στο στομάχι που είναι πολύ δύσκολο να διαλυθούν. Έτσι, όχι μόνο ο καφές με γάλα δεν γίνεται πιο ελαφρύς, αλλά μπορεί να προκαλέσει και δυσανεξία. 2. Το γάλα στον καφέ προκαλεί αποβολή ασβεστίου μέσω των ούρων, ενώ αυξάνει την έκκριση ασβεστίου στα έντερα. 3. Ο σκέτος καφές δεν περιέχει θερμίδες και λιπαρά. Όταν συνδυαστεί με γάλα, τότε αυξάνεται ο αριθμός των περιττών θερμίδων και λιπαρών που καταναλώνουμε, ειδικά όταν πίνουμε πολλούς καφέδες καθημερινά. Πηγή: baby.gr - ClopYPastE.gr - ClopYandPastE.gr - ClopYandPastE.blogspot.com

Σπατάλη τροφίμων: Αρκεί να σώσουμε το 1/4 της τροφής που χάνεται για να καταπολεμήσουμε την παγκόσμια πείνα!

Γνωρίζατε ότι υπάρχουν περισσότεροι παχύσαρκοι και υπέρβαροι άνθρωποι (>2δις) στον κόσμο από ό, τι υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν από πείνα (690-820εκ.); Αυτό είναι ένα από τα οξύμωρα σχήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Είναι γεγονός ότι σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, υπάρχουν άνθρωποι που υποσιτίζονται (δεν έχουν αρκετή τροφή για να ζήσουν) αλλά ούτε και έχουν πρόσβαση ή διαθεσιμότητα σε τρόφιμα υψηλής θρεπτικής αξίας. Την ίδια στιγμή, ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων όχι μόνο σιτίζεται επαρκώς αλλά παράλληλα σπαταλά μεγάλες ποσότητες τροφίμων λόγω κακής διαχείρισης η οποία ξεκινά από την αρχή της αλυσίδας παραγωγής τροφίμων και φτάνει μέχρι και το τελικό στάδιο της κατανάλωσης. Η σπατάλη τροφίμων αναφέρεται στα τρόφιμα ή το φαγητό που πετιέται ενώ κανονικά προοριζόταν για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Είναι τα τρόφιμα των οποίων παρέρχεται η ημερομηνία λήξης, το φαγητό που μαγειρεύεται και απορρίπτεται, και γενικά κάθε περίσσεια που δεν χρησιμοποιείται. Το γεγονός ότι το τρόφιμο δεν ολοκληρώνει τον κύκλο του, δεν χρησιμοποιείται δηλαδή για το λόγο που παράχθηκε, σημαίνει ότι ταυτόχρονα «πάει χαμένη» όλη η διαδρομή μέχρι αυτό να φτάσει στα χέρια μας. Επομένως υπάρχουν χαμένες ώρες εργασίας αλλά και πόροι που ξοδεύτηκαν (χρήση γης, ενέργεια, νερό, χρήματα) με αποτέλεσμα μεταβολές στην ποιότητα εδάφους, αέρα και βιοποικιλότητας με άμεση συνέπεια αναίτια αύξηση εκπομπών αερίων και συμβολή στην υπερθέρμανση και την κλιματική αλλαγή. Ενώ λοιπόν παλιότερα υπήρξε η ανάγκη αύξησης της παραγωγής σε σύντομο χρονικό διάστημα και με μικρό κόστος, σήμερα δεν υπάρχει η ανάγκη απλώς να καλλιεργούμε τρόφιμα, αλλά να «καλλιεργούμε έξυπνα» και να καινοτομούμε ώστε ο πλανήτης μας να σταματήσει να υποφέρει από την «κακομεταχείριση» που έχει υποστεί. Στις ανεπτυγμένες χώρες, παραμερίστηκαν πολλές θρεπτικές καλλιέργειες (όπως π.χ. τα όσπρια) και αντικαταστάθηκαν στο τραπέζι από το κόκκινο κρέας. Το τίμημα αυτής της μετάβασης ήταν τεράστιο, και δυστυχώς συνεχίζει να το πληρώνει ο πλανήτης…

Τον Σεπτέμβιο του 2015, αναγνωρίζοντας το χρέος μας να διασφαλίσουμε πόρους και για τις επόμενες γενιές, όλες οι χώρες δεσμεύτηκαν ομόφωνα, να δημιουργήσουν μέχρι το 2030, έναν κόσμο πιο βιώσιμο. Έτσι, σύμφωνα με την Διεθνή Ατζέντα των Ηνωμένων Εθνών και στα πλαίσια της υιοθέτησης μιας ενιαίας στρατηγικής καθορίστηκαν 17 Παγκόσμιοι Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs). Μεταξύ αυτών είναι η εκμηδένιση της πείνας (Στόχος 2) καθώς και η εξασφάλιση-προώθηση πρακτικών βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής (Στόχος 12). Αντιστοίχως στην Ευρώπη, υπό το πρίσμα της πολιτικής «από το αγρόκτημα στο πιάτο» (Farm to Fork ή F2F), καθορίστηκαν μια σειρά από πρωτοβουλίες που στοχεύουν σε ένα ασφαλές και επαρκές σύστημα παραγωγής τροφίμων με ουδέτερο ή θετικό περιβαλλοντικό αντίκτυπο ικανό να μετριάζει ή να προσαρμόζεται στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η στρατηγική αυτή εντάσσεται στο σχέδιο δράσης της Πράσινης Συμφωνίας, που έχει στόχο την αποτελεσματική χρήση των πόρων (μεταβαίνοντας στην κυκλική οικονομία) αλλά και την αποκατάσταση της βιοποικιλότητας και μείωση της ρύπανσης. Έχει υπολογιστεί ότι αρκεί να σώσουμε το ¼ της τροφής που σπαταλάται ή χάνεται, ώστε να σιτιστούν ικανοποιητικά 870 εκ. άνθρωποι που ζουν στα όρια της πείνας. Ήρθε λοιπόν η ώρα για αλλαγή! Για συμμετοχή! Τι μπορεί να κάνει ο καθένας από εμάς για να αντιστραφεί η κατάσταση και να μειωθούν οι απώλειες; – Ξεκινήστε τη συλλογή οργανικών αποβλήτων. Με την κομποστοποίηση τα θρεπτικά συστατικά επιστρέφουν στο έδαφος και μειώνεται το αποτύπωμα άνθρακα. Μην αδιαφορείτε για τα χτυπημένα φρούτα και λαχανικά. Είναι καλύτερα να τα αγοράσουμε και να κόψουμε/πετάξουμε μόνο το κομμάτι που δε μας αρέσει (και να συγκεντρωθεί στα οργανικά μας απόβλητα) παρά αυτό να καταλήξει ολόκληρο στα σκουπίδια. Σκεφτείτε ότι περίπου τα μισά φρούτα και λαχανικά απορρίπτονται ως ακατάλληλα! – Καταγράψτε μια λίστα και ψωνίστε μόνο ό,τι χρειάζεστε. Ερμηνεύστε σωστά τις ημερομηνίες στις ετικέτες τροφίμων που αγοράζετε. Άλλη έννοια έχει η ημερομηνία λήξης, που σημαίνει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί έως κάποια ημερομηνία και άλλη όταν αναγράφει «καταναλώνεται καλύτερα μέχρι», το οποίο δίνει ένα μικρό περιθώριο μέχρι το τρόφιμο να είναι πλήρως ακατάλληλο. – Γεμίστε αρχικά το πιάτο σας με μικρή ή κανονική μερίδα κι εφόσον επιθυμείτε περισσότερο, συμπληρώστε παραπάνω. Μάθετε να χρησιμοποιείτε ό,τι περισσεύει από το φαγητό είτε την επόμενη μέρα είτε αναζητήστε τρόπους ώστε αυτό να μην πεταχτεί (χαρίστε το σε γείτονες, ταΐστε ζώα, κ.ά). Μοιράζομαι σημαίνει νοιάζομαι. Παγκοσμίως 1.3 δις.τόννοι φαγητού χάνονται ή σπαταλώνται, τα οποία αντιστοιχούν στο 1/3 του συνολικού παραγόμενου που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. – Μη ξεχνάτε να ελέγχετε τη θερμοκρασία του ψυγείου και μην το γεμίζετε με τρόφιμα που γρήγορα θα ξεχάσετε ότι υπάρχουν επειδή συχνά βρίσκονται «κρυμμένα» πίσω από άλλα οπότε δε φαίνονται. Ακολουθήστε την κυκλική αποθήκευση και τοποθετήστε τα καινούρια τρόφιμα πίσω, φέρνοντας μπροστά τα παλιά που είναι έτοιμα για κατανάλωση. Υιοθετήστε δηλαδή και εφαρμόστε την πρακτική FIFO (First In First Out): ό,τι μπαίνει πρώτο, βγαίνει πρώτο. Ελένη Αλεξίου – MSc Άσκηση & Υγεία / Υποψήφια Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αιγαίου (Τμήμα Περιβάλλοντος) Παραπομπές http://www.fao.org/food-loss-and-food-waste/flw-data) http://www.fao.org/international-day-awareness-food-loss-waste/en/ http://www.fao.org/resources/infographics/infographics-details/en/c/414385/ https://sdgs.un.org/goals https://ec.europa.eu/food/farm2fork_en https://ec.europa.eu/info/strategy/priorities-2019-2024/european-green-deal_en

Οι 7 καλύτεροι συνδυασμοί τροφών που προλαμβάνουν την ανάπτυξη φλεγμονών

Φυλλώδη λαχανικά και ελαιόλαδο Ποιος είπε ότι τα λιπαρά είναι εχθροί μας; Οι έρευνες δείχνουν ότι ο συνδυασμός λαχανικών και μιας πηγής υγιεινών λιπαρών ενισχύει την απορρόφηση αντιοξειδωτικών, όπως της λουτεΐνης και της βήτα-καροτίνης. Η λουτεΐνη, ένα αντιοξειδωτικό που βρίσκουμε στα φυλλώδη λαχανικά, είναι γνωστό ότι μειώνει τις φλεγμονές στα μάτια, γι’ αυτό και βοηθά στην πρόληψη κατά νευροεκφυλιστικών διαταραχών, όπως είναι η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας. Η βήτα-καροτίνη, ένα άλλο αντιοξειδωτικό, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει γενικά τις φλεγμονές σε μεγαλύτερους ενήλικες. Γι’ αυτό ρίξτε λίγο παρθένο ελαιόλαδο στην επόμενη σαλάτα σας.

Σπανάκι και βατόμουρα Αυτός ο συνδυασμός είναι φυσικά καλύτερος σε ένα smoothie· ιδανικά καταναλώστε το πριν και μετά την άσκηση. Σε μια έρευνα, αθλητές που κατανάλωναν βατόμουρα κάθε μέρα για 6 εβδομάδες μείωσαν τη φλεγμονή που αναπτύσσεται μετά την άσκηση, ενώ σε μια άλλη μελέτη αποδείχτηκε ότι το σπανάκι μπορεί να βελτιώσει την αναπνοή και τη ροή οξυγόνου κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Το νιτρικό άλας που περιέχεται στο σπανάκι βοηθά τους μυς να λειτουργήσουν αποτελεσματικότερα κατά τη διάρκεια της άσκησης, ενώ τα βατόμουρα βοηθούν στη μείωση του πόνου μετά την άσκηση. Φακές και λεμόνι Αν είστε γυναίκα σε προεμμηνόπαυση, βρίσκεστε σε κίνδυνο να εμφανίσετε έλλειψη σιδήρου και αναιμία (δηλαδή να έχετε λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια εξαιτίας ακριβώς της έλλειψης σιδήρου). Αυτή η αντίδραση είναι αποτέλεσμα φλεγμονώδους απόκρισης. Γι’ αυτό, χρειάζεται να καταναλώνετε τροφές πλούσιες σε σίδηρο με εσπεριδοειδή που έχουν υψηλά ποσοστά καροτενοειδών και ασκορβικού οξέος, όπως το λεμόνι, καθώς με αυτό τον τρόπο διευκολύνετε την απορρόφηση του σιδήρου. Γλυκοπατάτες και πιπέρι καγιέν Πασπαλίζοντας πορτοκαλί τροφές όπως οι γλυκοπατάτες και η κολοκύθα με πιπέρι καγιέν ή σκόνη τσίλι, ενισχύετε την απορρόφηση της βιταμίνης Α. Η συγκεκριμένη βιταμίνη βοηθά σε φλεγμονώδεις δερματικές παθήσεις, όπως είναι η ακμή, αλλά και στην βρογχοπνευμονική δυσπλασία. Άλλωστε, είναι ένας νόστιμος συνδυασμός. Σταφύλια και σμέουρα Και τα δύο είναι φρούτα πλούσια σε αντιοξειδωτικά και η επιστήμη έχει αποδείξει ότι όσο περισσότερα αντιοξειδωτικά, τόσο το καλύτερο. Τα σμέουρα περιέχουν ελλαγικό οξύ, που είναι γνωστό ότι ενισχύει την επίδραση της κουερσετίνης, που βρίσκουμε στα σταφύλια. Όταν συνδυάζονται, είναι αντιφλεγμονώδεις μηχανές. Επίσης, φαίνεται ερευνητικά ότι ο συνδυασμός τους μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, οστεοπόρωσης και καρκίνου του πνεύμονα. Αμύγδαλα και κεφίρ Προσθέστε μερικά κομμένα αμύγδαλα σε ένα μπολ κεφίρ για ένα υγιές έντερο. Όπως το γιαούρτι, αυτό το γαλακτοκομικό προϊόν παρέχει τόνους ευεργετικών βακτηρίων και προβιοτικών στο γαστρεντερικό μας σύστημα. Για να αυξήσουμε αυτά τα καλά βακτήρια, συνδυάστε το κεφίρ με αμύγδαλα. Οι φυτικές ίνες που περιέχουν στη φλούδα τους δρουν ως προβιοτικό, θρέφοντας αυτά που βρίσκουμε στο κεφίρ. Τα καλά βακτήρια του γαστρεντερικού συστήματος προλαμβάνουν και καταπολεμούν τις χρόνιες εντερικές φλεγμονές (όπως τη νόσο του Crohn και την ελκώδη κολίτιδα). Σκόρδο, κρεμμύδι και καστανό ρύζι Τα πρώτα δύο υλικά μας χαρίζουν κακοσμία του στόματος, αλλά η αλήθεια είναι πως αποτελούν ιδανική προσθήκη σε δημητριακά ολικής αλέσεως, όπως το καστανό ρύζι και τα ζυμαρικά από σιτάρι: Μαζί, μπορούν να τριπλασιάσουν την απορρόφηση ψευδάργυρου. Ο ψευδάργυρος μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων φλεγμονωδών παθήσεων (αθηροσκλήρωση, καρκδίνο, νευροεκφυλιστικές νόσοι και αυτοάνοσα) κατά 66%. Πηγή: www.prevention.com/food-nutrition/g20514837/7-food-pairings-that-fight-inflammation

Μαγειρική Ορολογία

Στην κουζίνα υπάρχουν ορολογίες που όταν τις ακούμε ή διαβάζουμε δεν καταλαβαίνουμε το νόημα τους. Οι επαγγελματίες σεφ χρησιμοποιούν λέξεις για να περιγράψουν μια ολόκληρη τεχνική! Οι περισσότερες ορολογίες τησ κουζίνας βασίζονται στην Γαλλική γλώσσα. Πιο κάτω ανάρτησα μερικές ορολογίες που ίσως σας φανούν χρήσιμες.

Απαρέιγ-appareil: διαδικασία για τη διατήρηση του παρασκευάσματος με μείγμα μαριναρίσματος. Αρομάτ-aromat: μυρωδικό ή άλλο προϊόν που το χρησιμοποιούμε για συμπλήρωμα γεύσης. Ασεζονέ-assaisonner: προσθέτουμε αλάτι και μυρωδικά. Γαρνιτούρα-garniture: συστατικά για πιο κομψή παρουσίαση των πιάτων . Γκρατινέ-gratiner: το ρόδισμα ενός φαγητού που έχει καλυφθεί με μπεσαμέλ ή τυριά. Γκριγιέ-griller: το ψήσιμο απ’ ευθείας πάνω στη σχάρα. Εσσάνς-essance: συμπυκνωμένο υγρό που προήλθε από πύκνωση με βρασμό και εκχύλιση. Ζαρντινιέρ-jardiniere: μείγμα από ποικιλία χορταρικών Κανελέ-cannele: δημιουργώ με ειδικό εργαλείο ή με μαχαίρι ραβδώσεις . Καραμέλ-caramel: λιωμένη και λίγο καμμένη ζάχαρη. Κλαριφιέ-clarifier: κάνω διάφορα υγρά, ζωμούς ή βούτυρα πιο διαυγή. Κονσομέ-consomme: διαυγής σούπα. Κοντιμέντ-condiments: γευστικά υλικά όπως το αλάτι, πιπέρι, πάπρικα κ.λ.π. Κορσέ-corser: το δυνάμωμα της γεύσης , με άλλον πιο δυνατό ζωμό. Κουρτ μπουγιόν-court bouillon: ζωμός από αρωματικά χόρτα, βότανα, μπαχαρικά, κρασί ή ξύδι, για ενίσχυση σε ζωμούς ή σάλτσες. Kουλί-coulis: πολύ πυκνή σάλτσα ή υδαρής πουρές. Κροκάν-croquant: τα τραγανά παρασκευάσματα. Κρουτόν-croutons: φρυγανισμένα κομμάτια ψωμιού με λιπαρή ύλη ή και διάφορα μυρωδικά, σε διάφορα σχήματα. Μαρινέ-mariner: δίνω γεύση σε ένα υλικό μέσα σε κάποιο μείγμα. Μασερέ-macerer: δίνω γεύση αφήνοντας κάποιο υλικό μέσα σε κρασί ή άλλο αλκοόλ. Μασεντουάν-macedoin: μείγμα από ποικιλία φρούτων ή λαχανικών, κομμένα σε κύβους. Μιζ αν πλας-mise en place: η προετοιμασία για το μαγείρεμα. Μιζοτέ-mijoter: σιγανό ψήσιμο για πολύ ώρα. Μιρεπουά-mirepoix: μείγμα σωταρισμένων λαχανικών και άλλων υλικών που προστίθεται στο φαγητό για παραπάνω γεύση. Μουγιέ-moullier: προσθήκη νερού , ζωμού ή γάλακτος κατά τη διάρκεια του ψησίματος του φαγητού. Μπεν μαρί-bain Marie: το ειδικό σκεύος με τα 2 τεμάχια, ώστα να μαγειρεύεται κάτι χωρίς ν’ ακουμπάει άμεσα στην εστία. Μπουκέ γκαρνί-bouquet garni: μπουκέτο μυρωδικών από δάφνη, σέλινο,θυμάρι, μαϊντανό, για ζωμούς ή σάλτσες. Μπορντούρ-bordure: διακόσμηση των εδεσμάτων. Μπερέ-beurer: αλείφω ή βάζω βούτυρο. Μπλανσίρ-blanchir: βρασμός ενός υλικού σε κρύο νερό μέχρι την πρώτη βράση. Μ’ αυτόν τον τρόπο αποβάλλονται ακαθαρσίες, στυφή γεύση, πίκρα από τα τρόφιμα αλλά μπορουν να γίνουν και πιο μαλακά. Μπουγίρ-bouilir: βράσιμο σε νερό Μπουγιόν-bouillon: ζωμός από διάφορα υλικά μαζί με αρωματικά στοιχεία Μπρινουάζ-brunois: λαχανικά κομμένα σε μικρούς κύβους. Ντεμπουγιέ-depouller: η αφαίρεση του αφρού αλλά και λιπαρών ουσιών από την επιφάνεια του φαγητού. Ντεμουλέ-demouler: ξεφορμάρω Ντρεσέ-dresser: βάζω κομψά το παρασκεύασμα στο πιάτο Παπιγιότ-papillote: τυλίγω σε χαρτί ή αλουμινόχαρτο ένα παρασκεύασμα για να το ψήσω. Πασέ-passer: περνάω τους ζωμούς ή τις σάλτσες από σουρωτήρι(σινουά )για να αφαιρέσω ανεπιθύμητα υλικά . Πουάντ-pointe: μια πρέζα, μια μικρή ποσότητα στην άκρη του κουταλιού. Πωσέ-pocher: το μαγείρεμα σε νερό ή ζωμό που βράζει. Ρεβενίρ-revenir: το τουμπάρισμα κι από τις 2 πλευρές του τροφίμου για να πάρει χρώμα. Σιρ λε πλα-sur la plat: μαγειρεμένο στο σκεύος που σερβίρεται π.χ. σαγανάκι Σουέ-suer:το πολύ ελαφρύ σωτάρισμα , το μάραμα ενός υλικού. Σουφλέ-soufler: φούσκωμα κατά τη διάρκεια του ψησίματος σε όλα τα παρασκευάσματα. Στιρ φράι-stir fry: τηγανίζω σε δυνατή φωτιά με ελάχιστη λιπαρή ύλη. Σωτέ- saute: τηγάνισμα τρυφερών υλικών σε λίγη λιπαρή ύλη. Τομπέ-tomber: το ψήσιμο ενός τροφίμου στο βούτυρο μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά του. Φαρινέ-fariner: το αλεύρωμα ενός σκεύους ή ενός υλικού. Φαρσί-farcir: γεμίζω με κάποιο μείγμα μια κρέπα, μια πίτα, κ.λ.π. Φλαμπέ-flamber: ανάβω φωτιά με κάποιο αλκοολούχο ποτό σε ένα παρασκεύασμα ώστε μετά την εξάτμιση του αλκοόλ να μείνει μόνο η γεύση του. https://cookingfuns.wordpress.com/μαγειρική-ορολογία/

SOS.....Αν οι μέλισσες εξαφανιστούν το ανθρώπινο είδος θα εξαφανιστεί μέσα σε τέσσερα χρόνια

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, κήρυξε την 20ή Μαΐου Παγκόσμια Ημέρα των Μελισσών. Στο Ψήφισμα της 20ής Δεκεμβρίου 2017, τονίζεται η επείγουσα ανάγκη να προστατευθούν οι μέλισσες και οι άλλοι επικονιαστές και επισημαίνονται οι κίνδυνοι που συνεπάγεται ενδεχόμενη εξαφάνισή τους.

ΜΙΑ ΕΛΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ! ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΜΕΛΑΝΩΜΑΤΟΣ ΜΕ ΨΗΦΙΑΚΗ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ Χωρίς τις μέλισσες η τροφή μας θα περιορίζονταν σε καλαμπόκι, ρύζι και σιτάρι! Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες το 84% από τα καλλιεργούμενα φυτά χρειάζονται τη μέλισσα για επικονίαση ενώ το 80% της άγριας βλάστησης οφείλεται στις μέλισσες! Γενικότερα τα έντομα αυτά, που θεωρούνται τα σπουδαιότερα απο οικονομικής άποψης για τον άνθρωπο, συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στο 15- 30% της παραγωγής τροφίμων. Σε αυτό το πλανήτη που ζούμε, μέσα σε πορεία εκατομμυρίων χρόνων έχει αναπτυχθεί μια σχέση μεταξύ φυτών και μελισσών που εντυπωσιάζει! Οι μέλισσες μεταφέρουν την γύρη από λουλούδι σε λουλούδι, και έτσι "ζευγαρώνουν" τα άνθη μεταξύ τους. Οι μέλισσες είναι κατασκευασμένες να ζευγαρώνουν δεκάδες χιλιάδες άνθη μέσα στην μικρή ζωή που τους δίνεται, και ας μας φαίνεται παράξενο αυτό είναι μεγαλειώδες! Διότι όταν πάψει να συμβαίνει η γονιμοποίηση, τα φυτά δεν θα μπορούν να δημιουργήσουν καρπούς (φαγητό) και κατά συνέπεια να διαιωνίσουν το είδος τους (σπόρους). Δηλαδή χωρίς τις μέλισσες δεν θα υπάρχει φαγητό, ένα αργό τέλος για όλους μας! Το 1/3 των τροφίμων που παράγονται σήμερα παγκοσμίως συνδέονται με την επικονίαση από τις μέλισσες, ενώ από τα 90 καλλιεργούμενα είδη φυτών, τα 70 έχουν ανάγκη τη μέλισσα.Εάν οι μέλισσες αφανιστούν, οι 71 από τις 100 πιο σημαντικές φυτικές καλλιέργειες παγκοσμίως που επικονιάζονται από τις μέλισσες, θα αρχίσουν να εξαφανίζονται και αυτές. Ειδικότερα, καρποί όπως τα μήλα, οι φράουλες και τα αμύγδαλα θα εμφανίσουν απότομη πτώση. Η εξαφάνιση των μελισσών όμως θα έχει και καταστροφικές επιπτώσεις στην οικονομία, αν αναλογιστούμε ότι η οικονομική αξία της επικονίασης των μελισσών αποτιμάται σε € 265 δις το χρόνο παγκοσμίως. Ευτυχώς για εμάς η μέλισσα είναι ένα ανθεκτικό και ευπροσάρμοστο στις αντιξοότητες και ανθρώπινες αυθαιρεσίες έντομο. Η γλυκόζη και η φρουκτόζη στο μέλι είναι στην πιο απλή τους μορφή. Τόσο εύπεπτες για τον οργανισμό που μπορούν να κάνουν ένα πραγματικό θαύμα. Δεν υπάρχει ουδεμία σχέση με τη ζάχαρη που καταστρέφει τα όργανα και την εύρυθμη λειτουργία τους. Το μέλι όταν μπαίνει στον οργανισμό, αναγνωρίζεται ως «βιολογικό προϊόν» και η γλυκόζη που απορροφάται στο αίμα γίνεται με μέτρο (παίρνει όση έχει ανάγκη ο οργανισμός) και όχι ανεξέλεγκτη όπως συμβαίνει με τη ζάχαρη. Αυτές πρόκειται για πολύ σημαντικές ανακαλύψεις που μας θυμίζουν για άλλη μια φορά την ανεκτίμητη αξία που έχει το ελληνικό μέλι και ότι πρέπει να καταναλώνεται οπωσδήποτε δύο φορές κάθε ημέρα.Tην περίοδο του καλοκαιριού μια κυψέλη περιέχει: • 1 Βασίλισσα • 250-300 κηφήνες • 60.000 εργάτριες μέλισσες (από τις οποίες οι 20.000 είναι συλλέκτριες) Εργασίες που κάνει μια εργάτρια μέλισσα ανάλογα με την ηλικία της Ηλικία σε ημέρες: • 1-2 Καθαρίζει κελιά και διατηρεί ζεστό το γόνο • 3-11 Ταΐζει τον γόνο • 12-17 Παράγει κερί, χτίζει κηρήθρες, μεταφέρει τροφές στην κυψέλη • 18-21 Φρουρός στην είσοδο της κυψέλης • 21-40 Συλλέκτρια νέκταρος, γύρης, πρόπολης, νερού • 35-45 Τέλος της ζωής της Η υγεία των μελισσών είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα. Η μεγαλύτερη απειλή για τις μέλισσες προέρχεται από τα χημικά φυτοφάρμακα, υψηλής τοξικότητας που χρησιμοποιούνται, στις βιομηχανικές καλλιέργειες. Αυτά τα πολύ επικίνδυνα φυτοφάρμακα, έχουν την ιδιότητα να κυκλοφορούν σε όλα τα μέρη του φυτού. Παράνομα ραντίσματα γίνονται παντού και σκοτώνουν τις μέλισσες, κάτι που θα πρέπει να σταματήσει. Οι μέλισσες προσλαμβάνουν τα φυτοφάρμακα από την γύρη και το νέκταρ κάτι που βλάπτει ανεπανόρθωτα το νευρικό τους σύστημα και πολύ συχνά τις οδηγεί στο θάνατο. Οι ολοένα περισσότερες μονοκαλλιέργειες που προωθεί η βιομηχανική γεωργία και που έχουν οδηγήσει στη μείωση της βιοποικιλότητας και την καταστροφή πλούσιων σε ποικιλία οικοσυστημάτων είναι ένας βασικός παράγοντας. Οι μονοκαλλιέργειες αποτελούν μεγάλο κίνδυνο γιατί οι μέλισσες για να επιβιώσουν θα πρέπει να τρέφονται από μια μεγάλη ποικιλία ανθοφόρων φυτών. Το σύνδρομο CCD ή Σύνδρομο Εγκατάλειψης Αποικιών Κυψελών Η ζοφερή πραγματικότητα είναι ότι οι μέλισσες πεθαίνουν με ταχύτατους ρυθμούς, απειλώντας με εξαφάνιση την αγροτική παραγωγή και πολλά είδη φυτών που χρειάζονται επικονίαση για να αναπαραχθούν. Σε κάποιες περιοχές παραπάνω από το 40% των κυψελών είναι πλέον άδειες. Στην Ισπανία εκατοντάδες χιλιάδες αποικίες έχουν... χαθεί, στην Πολωνία το ποσοστό απώλειας των μελισσών υπερβαίνει το 40%, ενώ ανάλογα προβλήματα αναφέρονται και από την Ελλάδα, τη Σουηδία, την Ιταλία και την Πορτογαλία. Ένα μόνο μελίσσι γονιμοποιεί 300 εκ. άνθη τη μέρα! Στην Κίνα στην επαρχία Σιτσουάν- από την δεκαετία του '80- που τα φυτοφάρμακα εξάλειψαν τις μέλισσες, η επικονίαση της αγροτικής παραγωγής γίνεται με το χέρι, χρησιμοποιώντας βούρτσες με φτερά! Στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα διαπιστώθηκε ότι υπάρχει σχέση μεταξύ του ισραηλινού φαρμάκου IAPV (Israel acute paralysis virus) και του συνδρόμου CCD. Βρήκαν επίσης και ίχνη από Clothianidin, ένα φάρμακο που σκοτώνει παράσιτα, ζιζάνια, το οποίο το έχει κατασκευάσει η Bayer και το οποίο σχετίζεται με την απώλεια χιλιάδων μελισσιών σε Γαλλία και Γερμανία. Πως ξεκίνησε όμως η παραγωγή του; Το σιτάρι αποτελεί βασική τροφή για τα γουρούνια και της αγελάδες και όχι μόνο. Στην ουσία ότι τρώμε βασίζεται στο σιτάρι. Το σιτάρι όμως έχει έναν εχθρό, ένα ζιζάνιο. Το ζιζάνιο αυτό (diabrotica) που προκαλεί τον θάνατο του σιταριού. Οι αγρότες άρχισαν να παραπονιούνται γιατί η σοδειά τους μειωνόταν. Έτσι το 2003 με έγκριση της Γερμανικής Κυβέρνησης η Bayer κυκλοφόρησε το Clothianidin. Τα πειράματα που είχαν κάνει έδειχναν ότι πέρα από το ζιζάνιο τίποτα άλλο δεν θα πάθει κάτι ή τουλάχιστον έτσι λέγανε. Επιστήμονες αναφέρουν ότι οι μέλισσες και τα άλλα έντομα συνήθως αφήνουν τις εγκαταλειμμένες κυψέλες άθικτες. Κοντινοί πληθυσμοί από μέλισσες ή παράσιτα θα κυρίευαν φυσιολογικά μια τέτοια κυψέλη για να εκμεταλλευτούν τις προμήθειες μελιού και γύρης από τις μέλισσες που πέθαναν για κάποιους λόγους, όπως το υπερβολικό κρύο του χειμώνα. Η αποφυγή όμως που δείχνουν οι μέλισσες και τα παράσιτα για τις άδειες κυψέλες μοιάζει σαν να υπάρχει κάτι τοξικό στην αποικία που απομακρύνει όποιον πλησιάσει. Το 2007 το Γερμανικό σιτάρι μολύνθηκε από το ζιζάνιο για να το σώσει η Γερμανία διάταξε τον ψεκασμό του. Μετά από ένα χρόνο υπολογίζεται ότι πεθάναν 330 εκ. μέλισσες Η Γερμανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να δώσει αποζημίωση στους αγρότες και να σταματήσει την χρήση του Clothianidin Όλη αυτή η κατάσταση οδήγησε την Bayer στην συνέχεια να αναπτύξει το πρόγραμμα Bee Care. Ετσι έχει αναπτύξει σημαντικό ερευνητικό έργο μέσα από τα κέντρα Bee Care σε Ευρώπη και Αμερική. Πέραν αυτού, διενεργεί σε βάθος έρευνα για τα χαρακτηριστικά των φυτοπροστατευτικών προϊόντων και των καλλιεργειών με βιοτεχνολογία από τα πρώιμα στάδια ανάπτυξής τους για να διασφαλίσει ότι δεν επηρεάζουν αρνητικά τα είδη που δεν αποτελούν στόχο όπως οι μέλισσες, όταν βέβαια τα προϊόντα της εταιρίας εφαρμόζονται σύμφωνα με τις συγκεκριμένες οδηγίες ετικέτας. Τα προϊόντα με βάση τα νεονικοτινοειδή έχουν αντικαταστήσει πολλά παλαιότερα φυτοπροστατευτικά προϊόντα χάρη στην αποτελεσματικότητά τους στη διαχείριση επιβλαβών εντόμων, της άριστης ασφάλειας του χρήστη και του σχετικά ευνοϊκού περιβαλλοντολογικού προφίλ, που σημαίνει σημαντική μείωση της ποσότητας δραστικών ουσιών στο περιβάλλον. Ο κίνδυνος για την εξαφάνιση των μελισσιών και κατ΄επέκταση της ζωής, είναι υπαρκτός. Το μέλλον της γεωργίας στην Ελλάδα και παγκοσμίως βασίζεται αποκλειστικά στη βιώσιμη ανάπτυξη. Απαιτούνται καινοτόμες λύσεις διαχείρισης επιβλαβών οργανισμών σε συνδυασμό με άρτια τεχνική υποστήριξη του παραγωγού για να χτίσουμε το μέλλον της γεωργίας Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea https://medlabgr.blogspot.com/2018/05/bee.html#ixzz6qrIwsbyy Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea https://medlabgr.blogspot.com/2018/05/bee.html#ixzz6qrInqbvE Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea https://medlabgr.blogspot.com/2018/05/bee.html#ixzz6qrIEtHWd

Το παράδειγμα Αστικής Γεωργίας της Κούβας και τα Organoponicos!!!!

Η εξάρτηση από τη Σ. Ένωση, η απεξάρτηση και η αστυφιλία Πριν από το 1989, η Κούβα ήταν ένα μοντέλο οικονομίας βασισμένο στις μονάδες κρατικής γεωργικής παραγωγής μεγάλης κλίμακας και εξαρτημένο από τεράστιες ποσότητες εισαγόμενου πετρελαίου, χημικών προϊόντων και μηχανημάτων για την παραγωγή εξαγόμενων αγροτικών προϊόντων. Στο πλαίσιο των συμφωνιών με την πρώην Σοβιετική Ένωση, η Κούβα ήταν μια χώρα βασισμένη στο πετρέλαιο καθώς το 98 τοις εκατό του συνόλου του πετρελαίου ερχόταν από το σοβιετικό μπλοκ. Το 1988, 12-13 εκ. τόνους του σοβιετικού πετρελαίου εισήχθησαν και από αυτό, οι Κουβανοί επανεξήγαγαν δύο εκατομμύρια τόνους. Το 1989, η Κούβα αναγκάστηκε να μειώσει την επανεξαγωγή στο μισό και το 1990, οι εξαγωγές πετρελαίου κόπηκαν εντελώς, καθώς είχε λάβει μόνο 10 από τα 13 εκατ. τόνους που υποσχέθηκε η Σοβιετική Ένωση. Στο τέλος του 1991, μόνο 6 από τα 13 εκ. τόνους ελήφθησαν, και η έλλειψη του πετρελαίου άρχισε να γίνεται εμφανής και να επηρεάζει σοβαρά την οικονομία της χώρας.

Ενώ το πετρέλαιο ήταν κρίσιμη παράμετρος για την οικονομία της, άλλες απώλειες ήταν επίσης σημαντικές, καθώς το 85% του εμπορίου της Κούβας ήταν με τους Σοβιετικούς. Η Κούβα εξήγαγε 66% του συνόλου παραγωγής ζάχαρης και το 98% των εσπεριδοειδών της, στο σοβιετικό μπλοκ, και εισήγαγε εκείνη τη περίοδο από τις χώρες αυτές, το 66% των τροφίμων της, το 86% όλων των πρώτων υλών, και το 80% των μηχανημάτων και ανταλλακτικών. Κατά συνέπεια, με τη πτώση του σοβιετικού μπλοκ, η υποστήριξη αποσύρθηκε, τα εργοστάσια έκλεισαν, η έλλειψη τροφίμων ήταν ευρέως διαδεδομένη και η ήδη ανεπαρκής και πεπαλαιωμένη γεωργική τεχνολογία άρχισε να διαβρώνεται. Η κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ και οι αυστηρότεροι όροι του εμπορικού εμπάργκο των ΗΠΑ , κατέδειξαν το πόσο ευάλωτο ήταν το μοντέλο της Γεωργικής Επανάστασης της Κούβας, η οποία βυθίστηκε στη χειρότερη επισιτιστική κρίση στην ιστορία της . Στις αρχές του 1990, ένα είδος «οικονομίας επιβίωσης» τέθηκε σε εφαρμογή. Μέσω συμφωνιών ανταλλαγής, 100.000 τόνοι σίτου απέτυχαν να φτάσουν στη Χώρα και η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει χρήση των αποθεμάτων σκληρού νομίσματος για να εισάγουν σιτάρι από τον Καναδά. Η τιμή των τροφίμων αυξήθηκε και το ψωμί δινόταν με δελτίο. Συνολικά, η κατανάλωση τροφίμων μειώθηκε κατά 20% σε θερμίδες και 27% σε πρωτεΐνες μεταξύ 1989 και 1992. Οι παραπάνω συγκυρίες ήρθαν να προστεθούν στο σοβαρό πρόβλημα αστυφιλίας, που άρχισε να γιγαντώνεται στη Κούβα. Οι προσπάθειες για να αντιστραφεί η τάση της αστυφιλίας τις τελευταίες δεκαετίες απέτυχαν να ανακόψουν την αυξανόμενη παλίρροια των αγροτικών μεταναστών στις πόλεις, ιδιαίτερα προς την Αβάνα. Το 1994, 16.541 Κουβανοί μετανάστευσαν στην Αβάνα από όλη την Κούβα, περισσότεροι από κάθε άλλο χρόνο από το 1963. Μέχρι το 1996, ο αριθμός είχε φτάσει στους 28.193, σε προ-επαναστατικό επίπεδο. Οι ελλείψεις τροφίμων, φαρμάκων και πετρελαίου ήταν οι αιτίες που οδηγούσαν τους ανθρώπους στην πρωτεύουσα. Οι πολιτικές για να σταματήσει η εισροή τέθηκαν σε εφαρμογή το 1997, αλλά όχι πριν η πυκνότητα του πληθυσμού στην πρωτεύουσα, φθάσει σε 3.000 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Ετσι η Κούβα ήρθε αντιμέτωπη με μια διπλή πρόκληση. Τον διπλασιασμό της παραγωγής τροφίμων με το μισό των προηγούμενων εσόδων, με περίπου 74% του πληθυσμού να ζει σε πόλεις. Ωστόσο, μέχρι το 1997, οι Κουβανοί έτρωγαν σχεδόν εξίσου καλά όπως έκαναν πριν από το 1989, με κάποια εισαγόμενα τρόφιμα και αγροχημικά προϊόντα. Αντ ‘αυτού, η Κούβα επικεντρώθηκε στην δημιουργία μιας πιο αυτοδύναμης γεωργίας. Ένα συνδυασμό υψηλότερων τιμών των καλλιεργειών που καταβάλλονταν στους γεωργούς, οικολογικές μορφές αγροτικής τεχνολογίας, μικρότερες μονάδες παραγωγής, και το σημαντικότερο απ’ όλα, την αστική γεωργία. Η αστικοποίηση είναι μια αυξανόμενη τάση σε όλο τον κόσμο όχι μόνο στην Κούβα. Περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, ζουν σε πόλεις από ό, τι στην ύπαιθρο. Μέχρι το 2015, περίπου 26 πόλεις στον κόσμο, αναμένεται να έχουν πληθυσμό 10 εκατ. ή περισσότερο. Για να τραφούν πόλεις αυτού του μεγέθους, απαιτούνται τουλάχιστον 6.000 τόνοι τροφίμων την ημέρα. Η κουβανική απάντηση Ο τρόπος με τον οποίο η Κούβα ανταποκρίθηκε σε όλα αυτά τα ζητήματα, ήταν και παραμένει , μια έμπνευση για τον υπόλοιπο κόσμο (στα δύσκολα ανθούν οι ιδέες…!!!). Ξεκίνησε με μια πανεθνική έκκληση για αύξηση της παραγωγής τροφίμων με αναδιάρθρωση της γεωργίας. Προέβλεπε τη μετατροπή από συμβατική παραγωγή μεγάλης κλίμακας και συστήματα μονοκαλλιέργειας σε μικρότερης κλίμακας φάρμες, οργανικά και ημι-οργανικά συστήματα βιολογικής γεωργίας. Στο επίκεντρο της αναδιάρθρωσης, ήταν η χρήση χαμηλού κόστους και περιβαλλοντικά ασφαλών πρακτικών και μετεγκατάσταση της παραγωγής κοντά στην κατανάλωση, προκειμένου να μειώσουν το κόστος μεταφοράς, και την αστική γεωργία να είναι ένα βασικό εργαλείο αυτής της προσπάθειας.Ένα πραγματικά αυθόρμητο, αποκεντρωμένο κίνημα είχε προκύψει στις πόλεις. Οι άνθρωποι ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στην πρωτοβουλία της κυβέρνησης. Μέχρι το 1994, πάνω από 8.000 αστικά αγροκτήματα δημιουργήθηκαν στην Αβάνα και μόνο. Κήποι, χλοοτάπητες και προκήπια δημόσιων κτιρίων σκάφτηκαν για να φυτευθούν λαχανικά. Γραφεία, δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία καλλιεργούν τη δική τους τροφή. Πολλοί από τους «αστικούς κηπουρούς» ήταν συνταξιούχοι άνδρες και γυναίκες ηλικίας 50 και 60 ετών. Έως το 1998, εκτιμάται ότι περίπου 541.000 τόνοι τροφίμων παράγονταν στην Αβάνα για τοπική κατανάλωση. Η ποιότητα των τροφίμων είχε επίσης βελτιωθεί σημαντικά, καθώς οι άνθρωποι είχαν ευκολότερη πρόσβαση σε μεγαλύτερη ποικιλία από φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Τα αστικά αγροκτήματα συνέχισαν να αυξάνονται και κάποιες γειτονιές της Αβάνας, έφτασαν να παράγουν μέχρι και το 30% της τροφής τους. Η ανάπτυξη της αστικής γεωργίας οφειλόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό στη πολιτική δέσμευση του κράτους να διαθέσει αχρησιμοποίητα κομμάτια αστικής, προαστιακής και περιαστικής γης, καθώς και πόρους και τεχνογνωσία προς τους επίδοξους αστικούς αγρότες. Μαζί με μια πολιτική επιδότησης της καλλιεργήσιμης γης στη πόλη, εκατοντάδες αστικά κενά και άδεια οικόπεδα μετατράπηκαν σε μικρής κλίμακας αστικά αγροκτήματα, αφιερωμένα στη παραγωγή τροφίμων. Συνοδευτικά, νέα πολεοδομικά σχέδια έδιναν απόλυτη προτεραιότητα στη χρήση της γης για την παραγωγή τροφίμων. Ένα άλλο κλειδί για την επιτυχία της αστικής γεωργίας, ήταν το άνοιγμα αγορών αγροτών(farmer’s markets) και η νομιμοποίηση της άμεσης πώλησης από τους παραγωγούς στους καταναλωτές εκτοπίζοντας τους όποιους μεσάζοντες. Η απελευθέρωση των τιμών σε συνδυασμό με την υψηλή ζήτηση για νωπά προϊόντα στις πόλεις, επέτρεπαν στους «αστικούς & περιαστικούς αγρότες» να κερδίζουν από τα προϊόντα τους, δύο έως και τρεις φορές παραπάνω από τους επαγγελματίες αγρότες. Η κυβέρνηση ενθάρρυνε ακόμη πιο πολύ τους αστικούς αγρότες, με ένα εκτεταμένο δίκτυο υποστήριξης (γεωπόνους εφαρμογών) που προσέφεραν βοήθεια και τεχνογνωσία. Δημιουργήθηκαν ομάδες και «Σπίτια σπόρων» σε όλη την πόλη, όπου πωλούνταν σπόροι, εργαλεία κηπουρικής, λίπασμα και υπήρχε διανομή βιολογικών λιπασμάτων και εργαλεία βιολογικού ελέγχου με χαμηλό κόστος. Νέα βιολογικά προϊόντα και τεχνικές βιολογικής γεωργίας αναπτύχθηκαν και παράχθηκαν από τον γεωργικό ερευνητικό τομέα της Κούβας, η οποία είχε ήδη ξεκινήσει τη διερεύνηση βιολογικών εναλλακτικών λύσεων προς αντικατάσταση των χημικών πρακτικών, επιτρέποντας στα αστικά αγροκτήματα της Κούβας να γίνουν εντελώς οργανικά. Στην πραγματικότητα, ένας νέος νόμος απαγόρευε τη χρήση οποιονδήποτε φυτοφαρμάκων για γεωργικούς σκοπούς, σε οποιοδήποτε σημείο εντός των ορίων της πόλης. Αγροτική Αγρο-οικολογία και Αναδιάρθρωση της γης Αγρο-οικολογικές μέθοδοι εισήχθησαν σε αγροτικές κοινότητες της Κούβας κυρίως λόγω της ανάγκης αντιμετώπισης γεωργικών προβλημάτων, χωρίς χημικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Υπήρξε όμως και ευρεία υποστήριξη με σημαντικούς κυβερνητικούς πόρους, χρηματοδοτούμενη έρευνα από το κράτος και θεμελιώδεις αλλαγές σε θέματα αγροτικής πολιτικής. Η οικολογική καλλιέργεια στην ύπαιθρο και η βιολογική αστική γεωργία , ήταν το κλειδί για τη σταθεροποίηση τόσο των αστικών , όσο και των αγροτικών πληθυσμών. Οι αγρο-οικολογικές μέθοδοι που εισήχθησαν, αποτελούνταν από τοπικά παραγόμενα βιολογικά φυτοφάρμακα και βιολογικά λιπάσματα προς αντικατάσταση των χημικών, από πολύπλοκα αγροσυστήματα , σχεδιασμένα ώστε να επωφελούνται από οικολογικές αλληλεπιδράσεις και συνέργιες μεταξύ βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων που ενισχύουν τη γονιμότητα του εδάφους, βιολογική καταπολέμηση των παρασίτων, και την επίτευξη υψηλότερης παραγωγικότητας μέσω εσωτερικών διαδικασιών. Άλλες πρακτικές περιλαμβάνουν αύξηση της ανακύκλωσης των θρεπτικών ουσιών και της βιομάζας στο πλαίσιο του συστήματος, προσθήκη οργανικής ύλης για τη βελτίωση της ποιότητας του εδάφους και την ενεργοποίηση της βιολογίας του εδάφους και των υδάτων, τη διαφοροποίηση των αγροσυστηματων στο χρόνο και στο χώρο, την ένταξη των καλλιεργειών και της κτηνοτροφίας, και την ενοποίηση των στοιχείων του αστικού αγροκτήματος για την αύξηση της βιολογικής αποτελεσματικότητας και τη διατήρηση της παραγωγικής ικανότητας. Το 1993, η κυβέρνηση της Κούβας παρουσίασε μια σημαντική αναδιοργάνωση της γεωργίας, την αναδιάρθρωση των κρατικών αγροκτημάτων ως ιδιωτικούς συνεταιρισμούς. Το νέο αυτό είδος αστικών και μη, αγροκτημάτων, (που απαρτίζουν σήμερα το μεγαλύτερο τομέα στη γεωργία της Κούβας) ονομάστηκαν Βασικές Μονάδες Συνεταιριστικής Παραγωγής (BΜΣΠ), βασιζόμενα σε μια αυξανόμενη αντίληψη ότι τα μικρότερα αγροκτήματα θα είναι πιο διαχειρίσιμα και πιο εύκολα στη χρησιμοποίηση πρακτικών αειφορικής γεωργίας. Το κράτος διατηρεί την ιδιοκτησία της γης, παραχωρώντας τη σε μακροπρόθεσμη βάση, αλλά χωρίς ενοίκιο. Ο συνεταιρισμός, όχι το κράτος, κατέχει την παραγωγή και τα κέρδη των μελών υπολογίζονται με βάση το μερίδιό τους από τα έσοδα του συνεταιρισμού. Οι ΒΜΣΠ διαθέτουν επίσης κτίρια και αγροτικό εξοπλισμό, που αγοράζονται από την κυβέρνηση σε τιμές έκπτωσης με μακροπρόθεσμα δάνεια με χαμηλό επιτόκιο (4%). Πέραν των Βασικών Μονάδων Συνεταιριστικής Παραγωγής, η διάλυση των μεγάλων κρατικών γεωργικών αγροκτημάτων, απελευθέρωσε μεγάλα οικόπεδα για άλλη χρήση, και η γη δόθηκε προς εκμετάλλευση σε ιδιώτες μικρο-αγρότες και τους γεωργικούς συνεταιρισμούς. Οι αστικοί αγρότες δημιούργησαν ενα αστικό – γεωργικό θαύμα, στον τρόπο παραγωγής τροφίμων που σάρωσε την Κούβα στις αρχές του 1990 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Από το Santiago de Cuba στα ανατολικά μέχρι το Pinar del Rio στα δυτικά, χιλιάδες αστικοί κήποι και αγροκτήματα ανθίζουν. Περίπου 300.000 Κουβανοί (οι οποίοι προέρχονται από όλα τα κοινωνικά στρώματα: καλλιτέχνες, γιατροί, δάσκαλοι), βρίσκουν απασχόληση στη καλλιέργεια των δικών τους φρούτων και λαχανικών και στη πώληση του πλεονάσματός τους, στους γείτονές τους. Το «υβρίδιο» δημόσιου-ιδιωτικού τομέα φαίνεται να λειτουργεί καλά. Σε αντάλλαγμα για την παροχή της γης, η κυβέρνηση λαμβάνει ένα τμήμα του προϊόντος, συνήθως περίπου το ένα πέμπτο της συγκομιδής, για χρήση σε κρατικά κέντρα ημερήσιας φροντίδας, τα σχολεία και τα νοσοκομεία. Το υπόλοιπο πωλείται επιτόπου, μέσα στο αγρόκτημα. Πόσο απλό! Παρά το γεγονός ότι η αστική γεωργία είναι εντελώς οργανική, η χώρα στο σύνολό της δεν είναι. Αλλά το ποσό των χημικών εισροών έχει μειωθεί δραστικά. Πριν από την κρίση το 1989, η Κούβα χρησιμοποιούσε στη γεωργία της, περισσότερο από 1 εκατ. τόνους συνθετικών λιπασμάτων ετησίως. Σήμερα, χρησιμοποιεί περίπου 90.000 τόνους. Κατά τη σοβιετική περίοδο, η Κούβα χρησιμοποιούσε περίπου 35.000 τόνους ζιζανιοκτόνων και παρασιτοκτόνων το χρόνο, ενώ σήμερα, κυμαίνεται στους 1.000 τόνους περίπου. Όπως πολλές μικρές φτωχές χώρες, η Κούβα εξακολουθεί να εξαρτάται από την εξαγωγική γεωργία. Είναι μια σημαντική εξαγωγέας καπνού, ζάχαρης, καφέ και εσπεριδοειδών εξάγοντας σημαντικό ποσοστό των τριών τελευταίων, ως πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα. Οι ξένες επενδύσεις σε αυτές τις επιχειρήσεις βρίσκεται σε άνοδο, αλλά όταν πρόκειται για την αειφόρο γεωργία, η πιο εντυπωσιακή καινοτομία της Κούβας είναι το δίκτυο των αστικών αγροκτημάτων και των αστικών κήπων. Τα Organoponicos Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας της Κούβας, περίπου 150.000 στρέμματα γης καλλιεργούνται σε αστικές και προαστιακές περιοχές, σε χιλιάδες κοινοτικά αγροκτήματα, που κυμαίνονται από μέτριες αυλές σπιτιών και μικρά αστικά κενά ανάμεσα στα σπίτια, έως εγκαταστάσεις παραγωγής που γεμίζουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. ΤαOrganoponicos, όπως αποκαλούνται πια, αποτελούν δείγμα του πώς η τοπική κοινωνία με τη βοήθεια του κράτους μπορεί να οδηγήσει σε σαρωτικές αλλαγές, και πώς οι γείτονες μπορούν να συνεργήσουν και να παράγουν τη τροφή τους. Όταν ξέσπασε η κρίση των τροφίμων, τα organoponicos ήταν μια ad hoc αντίδραση από τις τοπικές κοινότητες, ώστε να αυξηθεί η ποσότητα (και η ποιότητα) της διαθέσιμης τροφής. Καθώς η δύναμη του αστικού αγροτικού κινήματος έγινε προφανής, η κουβανική κυβέρνηση παρενέβη και παρείχε ζωτικής σημασίας υποστήριξη, σε επίπεδο υποδομών, τεχνογνωσίας και δεξιοτήτων. Τα περισσότερα organoponicos είναι εγκατεστημένα σε εκτάσεις ακατάλληλες για καλλιέργεια, καθότι αστικές. Δημιουργούνται όμως με τη λογική των υπερυψωμένων παρτεριών (raised beds). Η φύτευση και το ξεβοτάνισμα γίνονται με το χέρι, όπως και η συγκομιδή. Η γονιμότητα του εδάφους διατηρείται με μεθόδους κομποστοποίησης και κοπριά από κοντινές αγροτικές και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις. Η Αστική Γεωργία σε εθνικό επίπεδο μειώνει την εξάρτηση των αστικών πληθυσμών από την αγροτική παραγωγή. Εκτός από το σύστημα των organoponicos, υπάρχουν πάνω από 104.000 μικρά αγροτεμάχια, βεράντες και κήπους, πολύ μικρά αγροτεμάχια που καλύπτουν μια έκταση πάνω από 3.600 εκτάρια. Κάθε σπιθαμή εδάφους είναι υποψήφιο προς αγροτική εκμετάλλευση. Κάθε σπιθαμή εδάφους είναι εν δυνάμει, ένα ζωντανό κύτταρο στον κουβανικό τρόπο αστικής γεωργίας, η οποία αποτελεί ένα πεδίο μάθησης για όλους μας. Είναι απόδειξη, ότι η αστική γεωργία, χωρίς ορυκτά καύσιμα δεν είναι μόνο δυνατή αλλά και πολύ παραγωγική και προάγει την υγεία (σωματική, ψυχική αλλά και κοινωνική) με περισσότερους από έναν τρόπους. Το παράδειγμα Αστικής Γεωργίας της Κούβας και τα Organoponicos Η εξάρτηση από τη Σ. Ένωση, η απεξάρτηση και η αστυφιλία Πριν από το 1989, η Κούβα ήταν ένα μοντέλο οικονομίας βασισμένο στις μονάδες κρατικής γεωργικής παραγωγής μεγάλης κλίμακας και εξαρτημένο από τεράστιες ποσότητες εισαγόμενου πετρελαίου, χημικών προϊόντων και μηχανημάτων για την παραγωγή εξαγόμενων αγροτικών προϊόντων. Στο πλαίσιο των συμφωνιών με την πρώην Σοβιετική Ένωση, η Κούβα ήταν μια χώρα βασισμένη στο πετρέλαιο καθώς το 98 τοις εκατό του συνόλου του πετρελαίου ερχόταν από το σοβιετικό μπλοκ. Το 1988, 12-13 εκ. τόνους του σοβιετικού πετρελαίου εισήχθησαν και από αυτό, οι Κουβανοί επανεξήγαγαν δύο εκατομμύρια τόνους. Το 1989, η Κούβα αναγκάστηκε να μειώσει την επανεξαγωγή στο μισό και το 1990, οι εξαγωγές πετρελαίου κόπηκαν εντελώς, καθώς είχε λάβει μόνο 10 από τα 13 εκατ. τόνους που υποσχέθηκε η Σοβιετική Ένωση. Στο τέλος του 1991, μόνο 6 από τα 13 εκ. τόνους ελήφθησαν, και η έλλειψη του πετρελαίου άρχισε να γίνεται εμφανής και να επηρεάζει σοβαρά την οικονομία της χώρας. Ενώ το πετρέλαιο ήταν κρίσιμη παράμετρος για την οικονομία της, άλλες απώλειες ήταν επίσης σημαντικές, καθώς το 85% του εμπορίου της Κούβας ήταν με τους Σοβιετικούς. Η Κούβα εξήγαγε 66% του συνόλου παραγωγής ζάχαρης και το 98% των εσπεριδοειδών της, στο σοβιετικό μπλοκ, και εισήγαγε εκείνη τη περίοδο από τις χώρες αυτές, το 66% των τροφίμων της, το 86% όλων των πρώτων υλών, και το 80% των μηχανημάτων και ανταλλακτικών. Κατά συνέπεια, με τη πτώση του σοβιετικού μπλοκ, η υποστήριξη αποσύρθηκε, τα εργοστάσια έκλεισαν, η έλλειψη τροφίμων ήταν ευρέως διαδεδομένη και η ήδη ανεπαρκής και πεπαλαιωμένη γεωργική τεχνολογία άρχισε να διαβρώνεται. Η κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ και οι αυστηρότεροι όροι του εμπορικού εμπάργκο των ΗΠΑ , κατέδειξαν το πόσο ευάλωτο ήταν το μοντέλο της Γεωργικής Επανάστασης της Κούβας, η οποία βυθίστηκε στη χειρότερη επισιτιστική κρίση στην ιστορία της . Στις αρχές του 1990, ένα είδος «οικονομίας επιβίωσης» τέθηκε σε εφαρμογή. Μέσω συμφωνιών ανταλλαγής, 100.000 τόνοι σίτου απέτυχαν να φτάσουν στη Χώρα και η κυβέρνηση αναγκάστηκε να κάνει χρήση των αποθεμάτων σκληρού νομίσματος για να εισάγουν σιτάρι από τον Καναδά. Η τιμή των τροφίμων αυξήθηκε και το ψωμί δινόταν με δελτίο. Συνολικά, η κατανάλωση τροφίμων μειώθηκε κατά 20% σε θερμίδες και 27% σε πρωτεΐνες μεταξύ 1989 και 1992. Οι παραπάνω συγκυρίες ήρθαν να προστεθούν στο σοβαρό πρόβλημα αστυφιλίας, που άρχισε να γιγαντώνεται στη Κούβα. Οι προσπάθειες για να αντιστραφεί η τάση της αστυφιλίας τις τελευταίες δεκαετίες απέτυχαν να ανακόψουν την αυξανόμενη παλίρροια των αγροτικών μεταναστών στις πόλεις, ιδιαίτερα προς την Αβάνα. Το 1994, 16.541 Κουβανοί μετανάστευσαν στην Αβάνα από όλη την Κούβα, περισσότεροι από κάθε άλλο χρόνο από το 1963. Μέχρι το 1996, ο αριθμός είχε φτάσει στους 28.193, σε προ-επαναστατικό επίπεδο. Οι ελλείψεις τροφίμων, φαρμάκων και πετρελαίου ήταν οι αιτίες που οδηγούσαν τους ανθρώπους στην πρωτεύουσα. Οι πολιτικές για να σταματήσει η εισροή τέθηκαν σε εφαρμογή το 1997, αλλά όχι πριν η πυκνότητα του πληθυσμού στην πρωτεύουσα, φθάσει σε 3.000 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Ετσι η Κούβα ήρθε αντιμέτωπη με μια διπλή πρόκληση. Τον διπλασιασμό της παραγωγής τροφίμων με το μισό των προηγούμενων εσόδων, με περίπου 74% του πληθυσμού να ζει σε πόλεις. Ωστόσο, μέχρι το 1997, οι Κουβανοί έτρωγαν σχεδόν εξίσου καλά όπως έκαναν πριν από το 1989, με κάποια εισαγόμενα τρόφιμα και αγροχημικά προϊόντα. Αντ ‘αυτού, η Κούβα επικεντρώθηκε στην δημιουργία μιας πιο αυτοδύναμης γεωργίας. Ένα συνδυασμό υψηλότερων τιμών των καλλιεργειών που καταβάλλονταν στους γεωργούς, οικολογικές μορφές αγροτικής τεχνολογίας, μικρότερες μονάδες παραγωγής, και το σημαντικότερο απ’ όλα, την αστική γεωργία. Η αστικοποίηση είναι μια αυξανόμενη τάση σε όλο τον κόσμο όχι μόνο στην Κούβα. Περισσότεροι άνθρωποι σήμερα, ζουν σε πόλεις από ό, τι στην ύπαιθρο. Μέχρι το 2015, περίπου 26 πόλεις στον κόσμο, αναμένεται να έχουν πληθυσμό 10 εκατ. ή περισσότερο. Για να τραφούν πόλεις αυτού του μεγέθους, απαιτούνται τουλάχιστον 6.000 τόνοι τροφίμων την ημέρα. Η κουβανική απάντηση Ο τρόπος με τον οποίο η Κούβα ανταποκρίθηκε σε όλα αυτά τα ζητήματα, ήταν και παραμένει , μια έμπνευση για τον υπόλοιπο κόσμο (στα δύσκολα ανθούν οι ιδέες…!!!). Ξεκίνησε με μια πανεθνική έκκληση για αύξηση της παραγωγής τροφίμων με αναδιάρθρωση της γεωργίας. Προέβλεπε τη μετατροπή από συμβατική παραγωγή μεγάλης κλίμακας και συστήματα μονοκαλλιέργειας σε μικρότερης κλίμακας φάρμες, οργανικά και ημι-οργανικά συστήματα βιολογικής γεωργίας. Στο επίκεντρο της αναδιάρθρωσης, ήταν η χρήση χαμηλού κόστους και περιβαλλοντικά ασφαλών πρακτικών και μετεγκατάσταση της παραγωγής κοντά στην κατανάλωση, προκειμένου να μειώσουν το κόστος μεταφοράς, και την αστική γεωργία να είναι ένα βασικό εργαλείο αυτής της προσπάθειας. Ένα πραγματικά αυθόρμητο, αποκεντρωμένο κίνημα είχε προκύψει στις πόλεις. Οι άνθρωποι ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στην πρωτοβουλία της κυβέρνησης. Μέχρι το 1994, πάνω από 8.000 αστικά αγροκτήματα δημιουργήθηκαν στην Αβάνα και μόνο. Κήποι, χλοοτάπητες και προκήπια δημόσιων κτιρίων σκάφτηκαν για να φυτευθούν λαχανικά. Γραφεία, δημόσιες υπηρεσίες, σχολεία καλλιεργούν τη δική τους τροφή. Πολλοί από τους «αστικούς κηπουρούς» ήταν συνταξιούχοι άνδρες και γυναίκες ηλικίας 50 και 60 ετών. Έως το 1998, εκτιμάται ότι περίπου 541.000 τόνοι τροφίμων παράγονταν στην Αβάνα για τοπική κατανάλωση. Η ποιότητα των τροφίμων είχε επίσης βελτιωθεί σημαντικά, καθώς οι άνθρωποι είχαν ευκολότερη πρόσβαση σε μεγαλύτερη ποικιλία από φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Τα αστικά αγροκτήματα συνέχισαν να αυξάνονται και κάποιες γειτονιές της Αβάνας, έφτασαν να παράγουν μέχρι και το 30% της τροφής τους. Η ανάπτυξη της αστικής γεωργίας οφειλόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό στη πολιτική δέσμευση του κράτους να διαθέσει αχρησιμοποίητα κομμάτια αστικής, προαστιακής και περιαστικής γης, καθώς και πόρους και τεχνογνωσία προς τους επίδοξους αστικούς αγρότες. Μαζί με μια πολιτική επιδότησης της καλλιεργήσιμης γης στη πόλη, εκατοντάδες αστικά κενά και άδεια οικόπεδα μετατράπηκαν σε μικρής κλίμακας αστικά αγροκτήματα, αφιερωμένα στη παραγωγή τροφίμων. Συνοδευτικά, νέα πολεοδομικά σχέδια έδιναν απόλυτη προτεραιότητα στη χρήση της γης για την παραγωγή τροφίμων Ένα άλλο κλειδί για την επιτυχία της αστικής γεωργίας, ήταν το άνοιγμα αγορών αγροτών(farmer’s markets) και η νομιμοποίηση της άμεσης πώλησης από τους παραγωγούς στους καταναλωτές εκτοπίζοντας τους όποιους μεσάζοντες. Η απελευθέρωση των τιμών σε συνδυασμό με την υψηλή ζήτηση για νωπά προϊόντα στις πόλεις, επέτρεπαν στους «αστικούς & περιαστικούς αγρότες» να κερδίζουν από τα προϊόντα τους, δύο έως και τρεις φορές παραπάνω από τους επαγγελματίες αγρότες. Η κυβέρνηση ενθάρρυνε ακόμη πιο πολύ τους αστικούς αγρότες, με ένα εκτεταμένο δίκτυο υποστήριξης (γεωπόνους εφαρμογών) που προσέφεραν βοήθεια και τεχνογνωσία. Δημιουργήθηκαν ομάδες και «Σπίτια σπόρων» σε όλη την πόλη, όπου πωλούνταν σπόροι, εργαλεία κηπουρικής, λίπασμα και υπήρχε διανομή βιολογικών λιπασμάτων και εργαλεία βιολογικού ελέγχου με χαμηλό κόστος. Νέα βιολογικά προϊόντα και τεχνικές βιολογικής γεωργίας αναπτύχθηκαν και παράχθηκαν από τον γεωργικό ερευνητικό τομέα της Κούβας, η οποία είχε ήδη ξεκινήσει τη διερεύνηση βιολογικών εναλλακτικών λύσεων προς αντικατάσταση των χημικών πρακτικών, επιτρέποντας στα αστικά αγροκτήματα της Κούβας να γίνουν εντελώς οργανικά. Στην πραγματικότητα, ένας νέος νόμος απαγόρευε τη χρήση οποιονδήποτε φυτοφαρμάκων για γεωργικούς σκοπούς, σε οποιοδήποτε σημείο εντός των ορίων της πόλης. Αγροτική Αγρο-οικολογία και Αναδιάρθρωση της γης Αγρο-οικολογικές μέθοδοι εισήχθησαν σε αγροτικές κοινότητες της Κούβας κυρίως λόγω της ανάγκης αντιμετώπισης γεωργικών προβλημάτων, χωρίς χημικά λιπάσματα και φυτοφάρμακα. Υπήρξε όμως και ευρεία υποστήριξη με σημαντικούς κυβερνητικούς πόρους, χρηματοδοτούμενη έρευνα από το κράτος και θεμελιώδεις αλλαγές σε θέματα αγροτικής πολιτικής. Η οικολογική καλλιέργεια στην ύπαιθρο και η βιολογική αστική γεωργία , ήταν το κλειδί για τη σταθεροποίηση τόσο των αστικών , όσο και των αγροτικών πληθυσμών. Οι αγρο-οικολογικές μέθοδοι που εισήχθησαν, αποτελούνταν από τοπικά παραγόμενα βιολογικά φυτοφάρμακα και βιολογικά λιπάσματα προς αντικατάσταση των χημικών, από πολύπλοκα αγροσυστήματα , σχεδιασμένα ώστε να επωφελούνται από οικολογικές αλληλεπιδράσεις και συνέργιες μεταξύ βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων που ενισχύουν τη γονιμότητα του εδάφους, βιολογική καταπολέμηση των παρασίτων, και την επίτευξη υψηλότερης παραγωγικότητας μέσω εσωτερικών διαδικασιών. Άλλες πρακτικές περιλαμβάνουν αύξηση της ανακύκλωσης των θρεπτικών ουσιών και της βιομάζας στο πλαίσιο του συστήματος, προσθήκη οργανικής ύλης για τη βελτίωση της ποιότητας του εδάφους και την ενεργοποίηση της βιολογίας του εδάφους και των υδάτων, τη διαφοροποίηση των αγροσυστηματων στο χρόνο και στο χώρο, την ένταξη των καλλιεργειών και της κτηνοτροφίας, και την ενοποίηση των στοιχείων του αστικού αγροκτήματος για την αύξηση της βιολογικής αποτελεσματικότητας και τη διατήρηση της παραγωγικής ικανότητας. Το 1993, η κυβέρνηση της Κούβας παρουσίασε μια σημαντική αναδιοργάνωση της γεωργίας, την αναδιάρθρωση των κρατικών αγροκτημάτων ως ιδιωτικούς συνεταιρισμούς. Το νέο αυτό είδος αστικών και μη, αγροκτημάτων, (που απαρτίζουν σήμερα το μεγαλύτερο τομέα στη γεωργία της Κούβας) ονομάστηκαν Βασικές Μονάδες Συνεταιριστικής Παραγωγής (BΜΣΠ), βασιζόμενα σε μια αυξανόμενη αντίληψη ότι τα μικρότερα αγροκτήματα θα είναι πιο διαχειρίσιμα και πιο εύκολα στη χρησιμοποίηση πρακτικών αειφορικής γεωργίας. Το κράτος διατηρεί την ιδιοκτησία της γης, παραχωρώντας τη σε μακροπρόθεσμη βάση, αλλά χωρίς ενοίκιο. Ο συνεταιρισμός, όχι το κράτος, κατέχει την παραγωγή και τα κέρδη των μελών υπολογίζονται με βάση το μερίδιό τους από τα έσοδα του συνεταιρισμού. Οι ΒΜΣΠ διαθέτουν επίσης κτίρια και αγροτικό εξοπλισμό, που αγοράζονται από την κυβέρνηση σε τιμές έκπτωσης με μακροπρόθεσμα δάνεια με χαμηλό επιτόκιο (4%). Πέραν των Βασικών Μονάδων Συνεταιριστικής Παραγωγής, η διάλυση των μεγάλων κρατικών γεωργικών αγροκτημάτων, απελευθέρωσε μεγάλα οικόπεδα για άλλη χρήση, και η γη δόθηκε προς εκμετάλλευση σε ιδιώτες μικρο-αγρότες και τους γεωργικούς συνεταιρισμούς. Οι αστικοί αγρότες δημιούργησαν ενα αστικό – γεωργικό θαύμα, στον τρόπο παραγωγής τροφίμων που σάρωσε την Κούβα στις αρχές του 1990 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Από το Santiago de Cuba στα ανατολικά μέχρι το Pinar del Rio στα δυτικά, χιλιάδες αστικοί κήποι και αγροκτήματα ανθίζουν. Περίπου 300.000 Κουβανοί (οι οποίοι προέρχονται από όλα τα κοινωνικά στρώματα: καλλιτέχνες, γιατροί, δάσκαλοι), βρίσκουν απασχόληση στη καλλιέργεια των δικών τους φρούτων και λαχανικών και στη πώληση του πλεονάσματός τους, στους γείτονές τους. Το «υβρίδιο» δημόσιου-ιδιωτικού τομέα φαίνεται να λειτουργεί καλά. Σε αντάλλαγμα για την παροχή της γης, η κυβέρνηση λαμβάνει ένα τμήμα του προϊόντος, συνήθως περίπου το ένα πέμπτο της συγκομιδής, για χρήση σε κρατικά κέντρα ημερήσιας φροντίδας, τα σχολεία και τα νοσοκομεία. Το υπόλοιπο πωλείται επιτόπου, μέσα στο αγρόκτημα. Πόσο απλό! Παρά το γεγονός ότι η αστική γεωργία είναι εντελώς οργανική, η χώρα στο σύνολό της δεν είναι. Αλλά το ποσό των χημικών εισροών έχει μειωθεί δραστικά. Πριν από την κρίση το 1989, η Κούβα χρησιμοποιούσε στη γεωργία της, περισσότερο από 1 εκατ. τόνους συνθετικών λιπασμάτων ετησίως. Σήμερα, χρησιμοποιεί περίπου 90.000 τόνους. Κατά τη σοβιετική περίοδο, η Κούβα χρησιμοποιούσε περίπου 35.000 τόνους ζιζανιοκτόνων και παρασιτοκτόνων το χρόνο, ενώ σήμερα, κυμαίνεται στους 1.000 τόνους περίπου. Όπως πολλές μικρές φτωχές χώρες, η Κούβα εξακολουθεί να εξαρτάται από την εξαγωγική γεωργία. Είναι μια σημαντική εξαγωγέας καπνού, ζάχαρης, καφέ και εσπεριδοειδών εξάγοντας σημαντικό ποσοστό των τριών τελευταίων, ως πιστοποιημένα βιολογικά προϊόντα. Οι ξένες επενδύσεις σε αυτές τις επιχειρήσεις βρίσκεται σε άνοδο, αλλά όταν πρόκειται για την αειφόρο γεωργία, η πιο εντυπωσιακή καινοτομία της Κούβας είναι το δίκτυο των αστικών αγροκτημάτων και των αστικών κήπων. Τα Organoponicos Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας της Κούβας, περίπου 150.000 στρέμματα γης καλλιεργούνται σε αστικές και προαστιακές περιοχές, σε χιλιάδες κοινοτικά αγροκτήματα, που κυμαίνονται από μέτριες αυλές σπιτιών και μικρά αστικά κενά ανάμεσα στα σπίτια, έως εγκαταστάσεις παραγωγής που γεμίζουν ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα. ΤαOrganoponicos, όπως αποκαλούνται πια, αποτελούν δείγμα του πώς η τοπική κοινωνία με τη βοήθεια του κράτους μπορεί να οδηγήσει σε σαρωτικές αλλαγές, και πώς οι γείτονες μπορούν να συνεργήσουν και να παράγουν τη τροφή τους. Όταν ξέσπασε η κρίση των τροφίμων, τα organoponicos ήταν μια ad hoc αντίδραση από τις τοπικές κοινότητες, ώστε να αυξηθεί η ποσότητα (και η ποιότητα) της διαθέσιμης τροφής. Καθώς η δύναμη του αστικού αγροτικού κινήματος έγινε προφανής, η κουβανική κυβέρνηση παρενέβη και παρείχε ζωτικής σημασίας υποστήριξη, σε επίπεδο υποδομών, τεχνογνωσίας και δεξιοτήτων. Τα περισσότερα organoponicos είναι εγκατεστημένα σε εκτάσεις ακατάλληλες για καλλιέργεια, καθότι αστικές. Δημιουργούνται όμως με τη λογική των υπερυψωμένων παρτεριών (raised beds). Η φύτευση και το ξεβοτάνισμα γίνονται με το χέρι, όπως και η συγκομιδή. Η γονιμότητα του εδάφους διατηρείται με μεθόδους κομποστοποίησης και κοπριά από κοντινές αγροτικές και κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις. Η Αστική Γεωργία σε εθνικό επίπεδο μειώνει την εξάρτηση των αστικών πληθυσμών από την αγροτική παραγωγή. Εκτός από το σύστημα των organoponicos, υπάρχουν πάνω από 104.000 μικρά αγροτεμάχια, βεράντες και κήπους, πολύ μικρά αγροτεμάχια που καλύπτουν μια έκταση πάνω από 3.600 εκτάρια. Κάθε σπιθαμή εδάφους είναι υποψήφιο προς αγροτική εκμετάλλευση. Κάθε σπιθαμή εδάφους είναι εν δυνάμει, ένα ζωντανό κύτταρο στον κουβανικό τρόπο αστικής γεωργίας, η οποία αποτελεί ένα πεδίο μάθησης για όλους μας. Είναι απόδειξη, ότι η αστική γεωργία, χωρίς ορυκτά καύσιμα δεν είναι μόνο δυνατή αλλά και πολύ παραγωγική και προάγει την υγεία (σωματική, ψυχική αλλά και κοινωνική) με περισσότερους από έναν τρόπους. πηγή

7 στρατηγικές για να μην επιτρέψουμε στο κινητό μας τηλέφωνο να κυριεύσει τη ζωή μας

Η προσοχή μας αποσπάται συνεχώς από πολλές πηγές – και το κινητό μας τηλέφωνο είναι προφανώς ο σημαντικότερος ένοχος. Αλλά υπάρχει τρόπος να το χρησιμοποιούμε χωρίς να κυριαρχεί στη ζωή μας. Ο ειδικός σε θέματα παραγωγικότητας Chris Bailey μοιράζεται τι λειτούργησε με εκείνον. Όταν ο νους μας θέλει να αντισταθεί ακόμα και λίγο σε μια εργασία, θα αναζητήσει νέα αντικείμενα, στα οποία να μπορέσει να στραφεί. Και δεν χρειάζεται να κοιτάξει μακριά – μέχρι εκεί που έχουμε βάλει το κινητό μας τηλέφωνο. Τα κινητά μας τηλέφωνα παρέχουν μια ατέλειωτη ροή μικρών, νόστιμων πληροφοριών που ο εγκέφαλός μας λατρεύει να καταναλώνει. Είναι εύκολο να μας ρουφήξουν, να εθιστούμε σε αυτές. Και οι περισσότεροι από εμάς θα προτιμούσαμε να μην νιώθουμε έτσι. Γι’ αυτό και πέρυσι, άρχισα να διερευνώ τη σχέση μου με το κινητό μου τηλέφωνο σε βάθος, αναζητώντας μικρές συμπεριφορικές αλλαγές που θα μπορούσα να υιοθετήσω με σκοπό να το χρησιμοποιώ μόνο με σκοπό και όχι αυτοματοποιημένα. Οι παρακάτω 7 στρατηγικές αποδείχτηκαν χρήσιμες και απέτρεψαν το κινητό μου τηλέφωνο από το να κυριαρχήσει στο χρόνο και στην προσοχή μου. 7 στρατηγικές για να μην επιτρέψουμε στο κινητό μας τηλέφωνο να κυριεύσει τη ζωή μας 1η στρατηγική: Χρησιμοποιήστε την επιλογή πτήσης, ακόμα κι αν δεν πετάτε Η επιλογή της πτήσης δεν υπάρχει μόνο για όταν ταξιδεύετε. Χρησιμοποιήστε τη όταν ασχολείστε με μια σημαντική εργασία ή όταν πίνετε έναν καφέ με κάποιον που εκτιμάτε ιδιαίτερα. Η διαφορά είναι μεγαλύτερη από το να βάλετε απλά το κινητό σας στην τσέπη, γιατί σε αυτή την περίπτωση και πάλι θα το ακούτε να χτυπά, να δονείται όταν έρχονται ειδοποιήσεις και ένα μέρος του νου σας θα είναι εκεί. 2η στρατηγική: Ανταλλάξτε το κινητό σας με των φίλων σας Αν και μπορείτε να απενεργοποιήσετε το κινητό σας όταν είστε με την οικογένεια ή τους φίλους, υπάρχουν και φορές που χρειάζεται να το έχετε μαζί σας. Σε αυτές τις περιπτώσεις, δοκιμάστε να αλλάξετε το κινητό σας με εκείνο που έχουν οι άνθρωποι με τους οποίους συνομιλείτε.

Με αυτό τον τρόπο, αν χρειάζεται να ψάξετε κάτι, να κάνετε ένα τηλεφώνημα ή να στείλετε μια υπενθύμιση, θα έχετε μια διαθέσιμη συσκευή, αλλά δεν θα είναι η δική σας που μπορεί ευκολότερα να σας ρουφήξει και πάλι σε έναν κόσμο αποδιοργάνωσης. Κι αν υπάρξει κάποιο έκτακτο τηλεφώνημα στο δικό σας κινητό, φυσικά, ο φίλος και συνομιλητής σας θα σας ενημερώσει. 3η στρατηγική: Περιορίστε τους περισπασμούς σε μία και μόνο συσκευή Είναι ένα πολύ εύκολο βήμα. Πρόσφατα αποφάσισα ότι το τάμπλετ μου θα έχει έναν και μόνο έναν σκοπό: θα περιέχει τους αγαπημένους μου περισπασμούς. Έτσι, αφαίρεσα όλες τις εφαρμογές κοινωνικών μέσων δικτύωσης από το κινητό μου και τις άφησα αποκλειστικά στο τάμπλετ, το οποίο αφήνω πάντα σε ένα συγκεκριμένο δωμάτιο. Αυτός ο τρόπος μού επιτρέπει να συγκεντρώνομαι για περισσότερη ώρα, ακόμα κι όταν χρειάζομαι κοντά το κινητό μου. 4η στρατηγική: Μειώστε τις εφαρμογές σας Εξετάστε το κινητό σας και διαγράψτε τις εφαρμογές εκείνες που σπαταλούν τον περισσότερο χρόνο σας – ναι, ακόμα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θα νιώσετε αναζωογονημένοι. Επιπλέον, διαγράψτε τις εφαρμογές που έτσι κι αλλιώς έχετε και σε άλλες ηλεκτρονικές συσκευές. Αν για παράδειγμα έχετε ήδη το email σας στο τάμπλετ, δεν χρειάζεται να το έχετε και στο κινητό σας. 5η στρατηγική: Δημιουργήστε έναν φάκελο με χαρακτηριστικό τίτλο Αν δεν μπορείτε να ξεφορτωθείτε όλες τις εφαρμογές που ρουφούν τον πολύτιμό σας χρόνο, υπάρχει κι άλλος τρόπος. Περιορίστε τις σε έναν φάκελο με έναν χαρακτηριστικό τίτλο που θα σας επισημαίνει κάθε φορά που πάτε να μπείτε πόσο πολύ σας περισπούν την προσοχή. Γράψτε για παράδειγμα «σπατάλη χρόνου», «χάσιμο χρόνου» κλπ. 6η στρατηγική: Προσέξτε το «κενό» Η συγκεκριμένη τεχνική χρειάζεται δύναμη θέλησης, αλλά δοκιμάστε να αντισταθείτε συνειδητά στην ανάγκη να αρπάξετε το κινητό σας τηλέφωνο όσο περιμένετε στην ουρά των ταμείων, όταν περπατάτε προς την καφετέρια ή όταν βρίσκεστε στο μπάνιο. Δοκιμάστε να χρησιμοποιείτε αυτά τα διαλείμματα για να σκεφτείτε ή να ξεκουράσετε το νου σας. Μην «καίτε» όλες αυτές τις πολύτιμες στιγμές. 7η στρατηγική: Επανεξετάστε αν όντως χρειάζεστε μια νέα συσκευή στη ζωή σας Ο καθηγητής Clayton Christensen από την σχολή Οικονομικών του Harvard έχει αναπτύξει έναν χρήσιμο τρόπο αξιολόγησης της τεχνολογίας στη ζωή μας: να αναγνωρίζουμε για ποιες «εργασίες» «προσλαμβάνουμε» την κάθε μας συσκευή. Για παράδειγμα, προσλαμβάνουμε το κινητό μας τηλέφωνο για να είναι ξυπνητήρι, κάμερα, χρονόμετρο, GPS, κονσόλα παιχνιδιών, email, κασετόφωνο, ημερολόγιο, χάρτη και πολλά άλλα ακόμα. Αλλά καθώς συσσωρεύουμε περισσότερες συσκευές, αυτές χάνουν τη χρησιμότητά τους. Πριν, λοιπόν, προσθέσετε μια νέα συσκευή στη ζωή σας, αναρωτηθείτε: Γιατί την χρειάζομαι, τι θέλω να κάνω με αυτή; Με αυτό τον τρόπο, θα αρχίζετε σταδιακά να χρησιμοποιείτε και τις υπάρχουσες συσκευές με συγκεκριμένο σκοπό και όχι αυτοματοποιημένα. Chris Bailey