ΠΡΑΣΙΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ

http://coltisorderai.blogspot.com

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019

Οι ανεμογεννήτριες προκαλούν απίθανα συμπτώματα στους Αυστραλούς

Posted on


Πονοκέφαλος, διαβήτης, κατάθλιψη και ό,τι άλλο παράπονο έχετε: παρά τα καθησυχαστικά ευρήματα των προηγούμενων μελετών, η κυβέρνηση της Αυστραλίας δαπανά εκατομμύρια σε νέες έρευνες για τις επιπτώσεις των ανεμογεννητριών στην ανθρώπινη υγεία -μια σύνδεση που αποδίδεται από ειδικούς στο φαινόμενο nocebo, το «διαβολικό αδελφάκι» του placebo.
Παρόλο που 25 και πλέον ανασκοπήσεις της επιστημονικής βιβλιογραφίας δεν εντοπίζουν ενδείξεις επικινδυνότητας, οι Αυστραλοί έχουν ενοχοποιήσει τα αιολικά πάρκα για τουλάχιστον 247 απίθανα συμπτώματα, σύμφωνα με τη λίστα που διατηρεί ο Σάιμον Τσάπμαν του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, γνωστός επικριτής τέτοιων ισχυρισμών.
Όπως επισημαίνει το περιοδικό New Scientist, το Εθνικό Ερευνητικό Συμβούλιο Υγείας και Ιατρικής της Αυστραλίας (NHMRC) έχει ήδη πραγματοποιήσει μελέτη για τις επιπτώσεις των ανεμογεννητριών στην υγεία, η οποία δεν επιβεβαίωσε τους φόβους.
Γι’ αυτό πολλοί παραξενεύτηκαν με την πρόσφατη απόφαση του NHMRC να χρηματοδοτήσει δύο ακόμα μελέτες με κονδύλι 3,3 εκατομμυρίων δολαρίων Αυστραλίας, ή 2,4 εκατ. δολαρίων Αμερικής, το οποίο θα μπορούσε να διατεθεί σε πιο χρήσιμες μελέτες.
Οι δύο έρευνες θα εξετάσουν τη σχέση ανάμεσα στους υπόηχους που εκπέμπουν οι ανεμογεννήτριες με προβλήματα όπως οι διαταραχές του ύπνου, της ισορροπίας, της διάθεσης και της καρδιαγγειακής λειτουργίας.
Ωστόσο, λόγω σημαντικών περιορισμών στο σχεδιασμό τους, οι δύο μελέτες θα είναι δύσκολο να αποκλείσουν τον κύριο ύποπτο για τα απίθανα παράπονα υγείας: πρόκειται για το nocebo, το φαινόμενο κατά το οποίο οι άνθρωποι εκδηλώνουν συμπτώματα όταν λάβουν μια αδρανή ουσία για την οποία φοβούνται ότι προκαλεί παρενέργειες.
Το nocebo έχει βρεθεί να παίζει σημαντικό ρόλο στις αναφορές για προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την τεχνολογία. Το New Scientist επικαλείται προηγούμενη μελέτη με εθελοντές που κλήθηκαν να φορέσουν στο κεφάλι δρομολογητές Wi-Fi, οι οποίοι στην πραγματικότητα ήταν ψεύτικοι. Περισσότεροι από τους μισούς ανέφεραν πονοκέφαλο ή άλλα συμπτώματα, τα οποία μάλιστα μοιάζουν αρκετά με τις υποτιθέμενες παρενέργειες των ανεμογεννητριών.
Παρόμοια αποτελέσματα είχε δώσει μελέτη για τις επιδράσεις των υπόηχων: όταν οι εθελοντές ενημερώνονται ότι θα εκτεθούν σε επιβλαβείς υπόηχους, αναφέρουν συμπτώματα είτε εκτέθηκαν στ΄αλήθεια σε υπόηχους είτε όχι.
Ακόμα πιο εντυπωσιακό ήταν το αποτέλεσμα διαφορετικής έρευνας, στην οποία οι ερευνητές διαβεβαίωσαν τους εθελοντές ότι οι ανεμογεννήτριες κάνουν καλό στην υγεία. Πολλοί από αυτούς ανέφεραν ότι αισθάνονταν καλύτερα.
Σε αυτά τα ευρήματα χωράει μόνο ψυχολογική εξήγηση, δεδομένου ότι τα αυτοκίνητα, τα κλιματιστικά και άλλες μηχανές παράγουν ισχυρότερους υπόηχους από ό,τι τα σχετικά ήσυχα αιολικά πάρκα.
Το φαινόμενο nocebo θα είναι δύσκολο να αποκλειστεί στις δύο νέες κυβερνητικές μελέτες, δεδομένου ότι αυτό θα απαιτούσε ομάδες ελέγχου που εκτίθενται σε ψεύτικες ανεμογεννήτριες -κάτι που είναι δύσκολο να κατασκευαστεί και να χωρέσει σε εργαστήρια.
Ο πραγματικός λόγος που η κυβέρνηση ξοδεύει χρήματα σε τέτοια πειράματα, εκτιμά το New Scientist, δεν αποκλείεται να είναι ο τέως πρωθυπουργός της Αυστραλίας Τόνι Άμποτ. Στη διάρκεια της θητείας του είχε χαρακτηρίσει «απόλυτη ανοησία» την επιστήμη της κλιματικής αλλαγής και είχε παραδεχτεί ότι το μόνο που τον εμποδίζει να μειώσει τα αιολικά πάρκα ήταν η Γερουσία.
Τα πολιτικά κίνητρα και η παρανόηση της επιστήμης δεν αποκλείεται επομένως να είναι ο παράγοντας που τροφοδοτεί την υστερία για μια καθαρή πηγή ενέργειας.
ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ in.gr

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

Wind energy's big disposal problem....

Πολλές φορές έχω γράψει πως οι γερμανοί θέλουν να ΞΕΦΟΡΤΩΘΟΥΝ χιλιάδες ανεμογεννήτριες, οι οποίες λόγω των εξωτικών συνθετικών υλικών τους, ΔΕΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΝΤΑΙ. Διάρκεια ζωης ~20 χρόνια.
Δες τις φωτό, διάβασε το άρθρο
Germany has more than 28,000 wind turbines — but many are old and by 2023 more than a third must be decommissioned. Disposing of them is a huge environmental problem. Expert Jan Tessmer tells DW he's optimistic.





DW: Dr Tessmer, disposing of wind turbines is extremely difficult.  Their concrete bases go as deep as 30 meters into the ground, and are hard to fully remove, while the rotor blades contain glass and carbon fibers — they give off dust and toxic gases so burning them isn't an option. Some environmentalists say this problem is being swept under the carpet, what do you think?
Dr Jan Tessmer is coordinator on wind energy research at the German Aerospace Center (DLR) (Fraunhofer)
Jan Tessmer, coordinator on wind energy research, German Aerospace Center
Jan Tessmer: I actually think everything is relative. Of course it is an issue and of course you don't get anything for free, but you always have to see it in relation, what are the values you get out of the wind turbine and I think yes, some efforts have to be made to efficiently, and also without environmental  damage, get turbines recycled or out of the ground.
There are huge concrete foundations that have to be gotten out but I don't see there being any principal problem  that could not be overcome. It will probably be a challenge for technology. It will really be an issue over the next years and decades probably to get old turbines off the field, so I expect industry will find technologies to cope with it.
Is the difficulty in disposing of wind turbines hurting wind energy's reputation as a green power source?
Yes, sure. I actually think it is important that we find good technologies for recycling, because wind turbines are pioneers in green energy technologies, and it would be a pity if we also cannot find green and environmentally-friendly technologies for recycling them. But as I said, I think it's only a matter of time to develop them and I'm quite confident that the image of wind turbines can be kept as a green technology.  
DW eco@africa - wind turbines in Germany (picture-alliance/dpa/P. Pleul)
Wind turbines pose a big environmental problem when it comes to disposing of them
Do you think the next generation of wind turbines will be more eco-friendly?
I would probably think that the most modern turbines are made more with the goal to have more energy production and that then 20 years later, when these turbines are at the end of their life, then the researchers find the right technologies for their recycling. I think this is just the natural way. But I don't think in principal that the modern turbines are more environmentally-friendly than the older ones. I don't think so, but it's just an opinion.
Do you think wind energy is the greenest technology we currently have?
This is very difficult. I think it really is one of the most environmentally-friendly technologies I'm aware of. I must admit that I don't know all the other possibilities in detail, but actually I also don't know of any energy production technology that is more environmentally-friendly than wind energy. I mean, if you think about water energy, of course that sounds at first glance perhaps more green.
But on the other hand if you have huge dams, this is also a lot of material put directly into nature. And if you compare it with PV — photovoltaic — for example, I think there is a lot more chemical energy put inside before they can go active, so yes, I think wind energy is quite efficient.
The very easy calculation is how much energy do I have to put in the production process of a turbine combined with how much energy I have to put into the production process of solar cells, for example, and the comparisons there are very good for wind energy, meaning that we need only very little energy to produce a wind turbine and the maturation is quite quick.
DW eco@africa - wind turbines in Germany (picture-alliance/R. Poetsch)
10,300 of Germany's more than 28,000 wind turbines must be decommissioned by 2023, says project DemoNetXXL
How do you assess the German government's appetite currently for wind energy?
It's a difficult question to answer because it can always be more. I think the government is pushing this technology, I think they know quite well that this is a technology that can help us in Germany be in front of development, and they really want us to keep up that tradition.
On the other hand, there are always issues where we complain and we see possibilities that the government could push it even more. But in comparison to other countries, I think the German government does quite a good job.
Do you think that environmentalists are still mostly pro wind energy or do you think there's been a pushback regarding the difficulties in disposing of wind turbines?
I think we have more and more problems with the issue of acceptance. I wouldn't say it's because of the disposal issue, I think it's more on issues like noise or the lightning effects during the night, that people feel disturbed. I don't think people think so much about the disposal issue, although it might be important and I also think that we have to address this issue.
From my point of view, what I feel from the publicity, I don't get much pressure on that fact [disposing of wind turbines]. We don't have any projects on that, and in fact it's a mirror of the situation of the need that is communicated. If people would think it's a very necessary task to do [research on wind turbine disposal], then they would ask us for projects to do so and then we would do that. We are a publically-funded research organization and we feel it is our mission to work on topics that are asked for. But since this issue is not so much addressed, we haven't done anything there yet. That might change.
Dr Jan Tessmer is co-ordinator on wind energy research at the German Aerospace Center (DLR)
This interview was conducted by Melanie Hall.
https://www.dw.com/en/wind-energys-big-disposal-problem/a-44665439

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019

ΟΙ ΓΟΠΕΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ...

θεριακλήδες καπνιστές ,αν δεν μπορείτε να αποφύγετε το κάπνισμα, φροντίστε τουλάχιστον να τοποθετείτε τις γόπες των τσιγάρων σε κάποιο αυτοσχέδιο δοχείο ή σε κάποιο χωνάκι από χαρτί και πετάτε τα στη συνέχεια σε κάδους απορριμμάτων.. (Οι Έλληνες καπνιστές «παράγουν» κάθε χρόνο κοντά στα 22 δισεκατομμύρια ( 3.500 τόνους) αποτσίγαρα. Πολλά απ’ αυτά καταλήγουν στη θάλασσα, μολύνοντας την, δηλητηριάζοντας ψάρια, θαλασσοπούλια και ανθρώπους.)Ρε,το φίλτρο είναι πλαστικό που δεν εξαφανίζεται...άντε ντε

Κυριακή, 11 Αυγούστου 2019

Τα πειράματα της NASA για το τέλος του κόσμου που η ανθρωπότητα αγνοεί

Posted on


Οι θεωρίες συνωμοσίας, τα σενάρια μιας πλανητικής αποκάλυψης και το αναπόφευκτο τέλος του κόσμου ιντριγκάρουν όλο και περισσότερους πολίτες.
Χιλιάδες οι αναρτήσεις στο διαδίκτυο αλλά άπειρες γραμμένες σελίδες βιβλίων έχουν δαπανηθεί στο θέμα του τέλους της ανθρωπότητας όπως την ξέρουμε. Και φυσικά δεν αναφερόμαστε στο σχετικό τραγούδι των REM αλλά στη μέρα που, σύμφωνα με τους θιασώτες του τέλους του κόσμου, ο πλανήτης και ό,τι κατοικεί πάνω του θα εξαϋλωθεί.
Η αλήθεια είναι ότι τα σημάδια και οι «κόκκινες σημαίες» ότι κάτι μαζικό και ακραίο δεν είναι πολύ μακριά υπάρχουν εδώ και καιρό. Και παρόλο που το μυαλό μας είναι απασχολημένο με τα καθημερινά προβλήματα, τους λογαριασμούς και το πώς θα εντυπωσιάσουμε το ποθητό έτερον ήμισυ δεν σταματάμε να σκεφτόμαστε τι θα μπορούσε να είχε συμβεί τη μέρα που ένα τεράστιο κύμα σαρώσει, για παράδειγμα, ολόκληρες πόλεις και τις εξαφανίσει από τον χάρτη.
Πέρα όμως από τις ταινίες αποκάλυψης η «πραγματική» Αποκάλυψη μάλλον δεν είναι μία συνθήκη που θα μας απασχολήσει άμεσα. Μία ομάδα επιστημόνων ωστόσο έχουν αφοσιωθεί στο να διεξάγουν πειράματα για το τέλος του κόσμου. Ειδικοί σε μία απειλή που ο κόσμος δεν ξέρει ότι υφίσταται
Η ομάδα των επιστημόνων δεν ασχολείται με ζόμπι και επικείμενες καταστροφές από κάποιον θανατηφόρο ιό. Αυτά τα λαμπρά μυαλά εξειδικεύονται σε συνθήκες εξομοίωσης μιας απόλυτης καταστροφής στην πόλη της Νέας Υόρκης.
Οι περισσότεροι έχουμε συνδέσει τη NASA με την παρατήρηση και εξερεύνηση του διαστήματος καθώς και τις αποστολές σε άλλους πλανήτες. Ωστόσο ομάδα επιστημόνων ασχολείται 365 μέρες τον χρόνο με το ενδεχόμενο του τέλους του κόσμου.
Η ανθρωπότητα ξέρει πάρα πολύ καλά να κάνει κακό στον εαυτό της και στο μέρος που την φιλοξενεί, τον πλανήτη Γη. Η εξειδικευμένη ομάδα της NASA ωστόσο δεν ενδιαφέρεται για τους κινδύνους που ελλοχεύουν εντός της ατμόσφαιρας αλλά αυτούς που έρχονται απέξω. Κυρίως με τη μορφή τεράστιων βράχων που μπορεί να αφανίσουν τον πλανήτη μέσα σε δευτερόλεπτα. Ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τα πειράματα για την αντιμετώπιση του Τέλους
Η διαστημική υπηρεσία των ΗΠΑ δεν αστειεύεται καθόλου όταν η κουβέντα έρχεται στους αστεροειδείς και τους μετεωρίτες. Και έχει αναθέσει τη δουλειά στον κατάλληλο άνθρωπο.
Ο Λίντλεϊ Τζόνσον είναι βετεράνος Πολεμικής Αεροπορίας εδώ και 23 χρόνια. Από το 2003 είναι μέλος της ΝASA και επικεφαλής του γραφείου πλανητικής άμυνας. Βασική στόχευση του Τζόνσον και της ομάδας του είναι οι μετεωρίτες. Αυτοί που τελικά βρίσκουν δίοδο μέχρι την επιφάνεια της Γης είναι μικροσκοπικοί.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ωστόσο που ένας μετεωρίτης σε μέγεθος πέτρας έχει προσκρούσει στη Γη και ο κρατήρας και η ενέργεια που εκκλήθηκε ήταν αρκετά μεγάλη. Μεγάλη ώστε να δημιουργήσει προβλήματα σε κοντινές περιοχές.
Λίγοι λοιπόν θέλουν να φανταστούν εάν ένας μετεωρίτης σε μέγεθος κτιρίου (ας πούμε) συγκρουόταν με τον πλανήτη μας. Η NASA ωστόσο θέλει να φανταστεί καθώς διαβλέπει ότι μία τέτοια απειλή δεν είναι διόλου απίθανη. Τα σενάρια που εξετάζει η NASA
Τι θα γίνει όμως εάν ένας αστεροειδής σε μέγεθος ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου συγκρουστεί με τη Γη; Οι πιθανότητες είναι να πέσει σε κάποιον ωκεανό. Ο ΛίντλεΪ όμως δεν αφήνει κάτι τέτοιο στην τύχη.
Για αυτό και η ομάδα εξετάζει υποθετικά σενάρια για πρόσκρουση αστεροειδή σε κατοικημένη περιοχή. Εξετάζεται λοιπόν πόσο μεγάλη θα είναι η ζημιά σε περίπτωση που σκάσει, για παράδειγμα, στο κέντρο του Μανχάταν.
Τα πειράματα είναι συνεχή και σε κάποιες περιπτώσεις τα αποτελέσματα αποκαρδιωτικά καθώς αναφέρουν ότι η πρόσκρουση είναι αναπόφευκτη. Για χρόνια οι επιστήμονες έχουν εντοπίσει πάνω από 2.000 αστεροειδείς στο ηλιακό μας σύστημα οι οποίοι είναι υποψήφιοι για καταστροφική επαφή με τη Γη. Πώς θα αντιμετωπιστούν οι φονικοί διαστημικοί βράχοι
Μεγάλο πρόβλημα του γραφείου πλανητικής άμυνας ήταν η έλλειψη χρηματικών πόρων για να μπορέσουν να γίνουν οι εξομοιώσεις και τα πειράματα.
Αυτό λύθηκε το 2015 όταν το Κογκρέσο πείστηκε και αύξησε τα κονδύλια για τη NASA κατά 5 εκατομμύρια δολάρια ανεβάζοντας τον προϋπολογισμό στα 50 εκατομμύρια το χρόνο. Η αύξηση αυτή έλυσε τα χέρια του ΛίντλεΪ η ομάδα του οποίου απέκτησε ένα οπλοστάσιο από μία πλήρη βάση δεδομένων και τεχνολογία τελευταίων προδιαγραφών, κάτι που θα την βοηθήσει να κρατήσει τους αστεροειδείς μακριά από τον πλανήτη.
Πώς όμως προετοιμάζονται να το κάνουν αυτό; Η NASA κρατά χαμηλό προφίλ όσον αφορά τη φύση των πειραμάτων ώστε να μην δημιουργηθεί κάποια παγκόσμια υστερία αλλά ο αριθμός των μετεωριτών που ενδεχομένως να υπάρξει περίπτωση να χτυπήσουν τη Γη δεν είναι αμελητέος. Και μπορεί να απογοητεύουμε τους λάτρεις των σχετικών ταινιών αλλά δεν περιλαμβάνει κάποιον βομβαρδισμό του αστεροειδή.
Σύμφωνα με τη NASA ο πιο αποτελεσματικός τρόπος ώστε να αντιμετωπιστεί μία τέτοια απειλή είναι να βγει ο αστεροειδής εκτός τροχιάς. Και πώς θα γίνει αυτό; Με πρόσκρουση κάποιου αεροσκάφους πάνω του με τέτοια ταχύτητα που θα τον θέσει εκτός πορείας.
Ο ΛίντλεΪ δεν θεωρεί ότι το να προσγειωθεί πλήρωμα πάνω στο  αστεροειδή είναι καλή λύση όμως η NASA δεν έχει βγάλει ένα τέτοιο σενάριο από το τραπέζι. Αστροναύτες έχουν εκπαιδευτεί για πολύπλοκες προσγειώσεις σε αστεροειδείς. Πώς αντιμετωπίζεται μία απειλή όταν εντοπιστεί λίγες μέρες πριν τη μέρα μηδέν;
Το να ενημερωθούν οι αρχές παγκοσμίως για μία επικείμενη πρόσκρουση μετεωρίτη και να υπάρχουν μόλις λίγα 24ωρα περιθώριο απλά θα οδηγήσει την ανθρωπότητα σε ένα γρήγορο και επίπονο τέλος.
Η υπηρεσία διαστήματος λοιπόν προχωρά και στην κατασκευή υπερσύγχρονων τηλεσκοπίων τα οποία εποπτεύουν για όποια απειλή υπάρχει από διαστημικούς βράχους. Και τα οποία θα μπορούν να εντοπίσουν την όποια απειλή αρκετά έγκαιρα.
Το να προετοιμαστεί και να βγει σε τροχιά σύγκρουσης με τον αστεροειδή, ένα σκάφος ωστόσο είναι κάτι που μπορεί να πάρει μήνες ή ακόμα και χρόνια. Για αυτό και η ομάδα του Λιντλεϊ δουλεύει στενά με την Ομοσπονδιακή υπηρεσία διαχείρισης καταστροφών ώστε να μπορέσουν να έχουν κάποια σενάρια έτοιμα για την αντιμετώπιση ενός φαινομένου τόσο φονικού.
Το 2019 η NASA διοργάνωσε ένα συνέδριο με την Ευρωπαϊκή Διαστημική Υπηρεσία και την Υπηρεσία Διεθνούς Προειδοποίησης για Αστεροειδείς. Έτσι έχει υπάρξει μία συνεργασία σε διεθνές επίπεδο ώστε πιο πολλά μάτια να είναι στραμμένα στον ουρανό.
Παρόλο που οι συνέπειες της δουλειά του Λίντλεϊ μπορεί να αποδειχτούν καταστροφικές ο ίδιος αναφέρει ότι «κοιμάται ήσυχος τα βράδια». Και αυτό γιατί θεωρεί ότι η ανθρωπότητα είναι όσο καλύτερα γίνεται, προετοιμασμένη για το ενδεχόμενο μιας μεγάλης πρόσκρουσης.
newsbeast.gr